ενός χρόνου σιγή..

Για όλα τα δέντρα.
Για όλα τα πλάσματα του δάσους που χάθηκαν.
Για όλους τους ανθρώπους που ακόμη δεν ξύπνησαν.
Για την Αθωότητά μας και τη Δύναμη.
Για τη Μνημοσύνη.
Για τη Φωτιά.

το παρεξηγημένο λεξικό

Ετοιμάζεται αυτόν τον καιρό ένα καινούργιο "λεξικό", μάλλον θα το πούμε "παρεξηγημένο".

Θα καταγράφει όλες αυτές τις πλούσιες λέξεις της ελληνικής γλώσσας, που σήμερα πια χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν την ακριβώς αντίθετή τους έννοια.
Είναι κι αυτή μια από τις "έξυπνες" μεθόδους του "συστήματος" αχταρμαδοποίησης -ω, σορυ, παγκοσμιοποίησης- η παράφραση.

Το να λες κάτι, και να εννοείς κάτι άλλο.

Για να μην υπάρχει Συν-εν-νόηση.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ένας κώδικας όπου εμπεριέχονται τα μυστήρια της Ζωής.

Και άντεξε χιλιάδες χρόνια, για να αφεθεί να την καταργήσουν κάτι άχρηστα ανθρωποειδή, επικινδύνως ανεγκέφαλα.

Ήδη της αφαίρεσαν τα πνεύματα (κυριολεκτικά) και <άφησαν^ το "μονοτονικό".

Δε θα τα κάνετε όλα "ι".
Δε θα μας κάψετε τη μνήμη, ξεπουλημένοι.