ξυπναμε τωρα

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ - το θυμάμαι...

2011-12-07T13:45:00.001+01:00

Πώς αρρωστήσαμε τόσο πολύ; Πώς καταφέραμε να πέσουμε σε τέτοιο πάτο; Στο χαμηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει μια ανθρώπινη ύπαρξη;
Πώς γίναμε τόσο τυφλοί, τόσο κουφοί, τόσο ανάπηροι στο σώμα και στο μυαλό και στην ψυχή;
Πώς αφήνεις τον ίδιο σου τον τόπο, τον ίδιο σου τον εαυτό να ξεπουλιέται; ΠΩΣ;;;
Θα σου πω πώς.
Γιατί πάει πολύς καιρός τώρα που ξεπουλιέται όλη η Ελλάδα, κι ήμουνα ΕΔΩ. Γιατί ΘΥΜΑΜΑΙ. Ήμουνα ΕΔΩ.
Μεγάλωσα σ' αυτήν εδώ τη χώρα, μέσα στις εξελίξεις των καιρών.
ΘΥΜΑΜΑΙ τον θρίαμβο της "Δημοκρατίας" ενάντια της "Χούντας". ΘΥΜΑΜΑΙ τους φοιτητές που χύσανε το αίμα τους στο Πολυτεχνείο. Την ανάσα του κόσμου, τις ελπίδες μετά από αυτό το αίμα "για μια ελεύθερη Ελλάδα", όπου μπορούσες να δουλέψεις,να φας ψωμί και να πατήσεις στα πόδια σου, να φτιάξεις σπιτικό και οικογένεια, να ζήσεις επιτέλους σαν άνθρωπος.
ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισε η μπασταρδοποίηση του "αρχαίου αθάνατου ελληνικού πνεύματος".
ΘΥΜΑΜΑΙ τις πρώτες κυβερνήσεις, τα Κόμματα, τις πρώτες τους συναντήσεις με την Αμερική και την Ευρώπη.
ΘΥΜΑΜΑΙ τους πολιτικάντηδες στα μπαλκόνια, τους μεγάλους λόγους τους, και τη λαοθάλασσα με τις χιλιάδες σημαίες από κάτω, να φωνάζει συνθήματα "προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα"
ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις". Λεφτά στους φτωχούς αγρότες, "για μια καλύτερη Ελλάδα". Βέβαια αυτά δεν χαρίστηκαν έτσι. Πάντα υπήρχε τίμημα. Κι ήταν απο την αρχή πολύ βαρύ.Τα χωράφια αλλάξανε μ΄ αυτά τα λεφτά, γίνανε μονοκαλλιέργειες, γεμάτες φάρμακα. Άρχισε να μπασταρδεύεται και να δηλητηριάζεται το χώμα σε όλη την επικράτεια. Στα κανάλια των εκλογών, η χώρα φαινότανε πράσινη και μπλε, στην πραγματική ζωή γινόταν όλο και πιο μαύρη...Έχεις έκταση; Βάλε βαμβάκι. Είσαι μικρός; Τον πούλο! (το βαμβάκι τί το κάναμε τελικά; Αφού κινέζικα φοράμε..)
ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο των απρόσωπων "υπέρ-αγορών" (super market) και των Πολυεθνικών στην Ελλάδα, και των "ξένων επενδυτών". Ψώνιζε. Αυτή είναι η ευτυχία. Κι άλλες διαφημίσεις. Τα πάντα όλα σε αφθονία.
ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν σιγά σιγά όλα τα "μπακάλικα" της γειτονιάς. Αυτά που είχαν μέσα ένα μπακάλη με πρόσωπο κι απ' όλα τα καλά, κι απέξω ένα τραπεζάκι με δυό καρέκλες, να ξαποστάσεις να κεραστείς και κανά τσίπουρο.
ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν οι Ελληνικές Βιοτεχνίες και να ρημάζουν, σα φαντάσματα που απ΄τα σπασμένα τους παράθυρα προλαλούσαν το ξεπούλημα. ΘΥΜΑΜΑΙ τον κόσμο να κλαίει και να πεινάει. Ξανά.
ΘΥΜΑΜΑΙ και την αρχή της "τηλεόρασης". Τις πρώτες διαφημίσεις. Καλλυντικά και φτιασίδωμα "Όπως Αμερική" - μεγάλο χαμόγελο.
ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα casino. Έλα να παίξεις. Τζόγος. Να και τα τυχερά παιχνίδια. Παίξε τα όλα.
ΘΥΜΑΜΑΙ την επαρχεία να ρημάζει, τόσο που τα χωριά μείνανε με λιγοστούς παππούδες, και να μεγαλώνει η πόλη. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα..
ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή της καταγραφής των δεδομένων. "Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!". Και να οι φόροι. Αφού τα 'χεις, να μην τα πάρουμε; Είναι για τα "Έργα Υποδομής"..
Και να τα "λαμόγια". Οι πλάγιες ματιές, οι χειραψίες και τα χαμόγελα της colgate.
ΘΥΜΑΜΑΙ τα "Νομοσχέδια", που κρατήσανε ό,τι συνέφερε από τη χούντα, κι άρχισαν να προσθέτουν και τα δικά τους "συμπληρωματικά νομοσχέδια".
ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισαμε να "κωλοβαράμε" στον Στρατό.
ΘΥΜΑΜΑΙ που παραδώσαμε "Βάσεις" στον Αμερικανικό Στρατό. Την φωνή μας που φώναζε "έξω οι βάσεις". Οι βάσεις είναι σταθερά εδώ, μέσα στο σπίτι μας. Και δεν επιτρέπεται ούτε απ' έξω να περάσεις.
ΘΥΜΑΜΑΙ κι άλλες "επιχορηγήσεις" για τα "Έργα Ανάπτυξης".
ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή του χτισίματος, της "ανοικοδόμησης" της χώρας. Και να οι "εργολάβοι" και οι "αντιπαροχή". Και να οι Τράπεζες σα μανιτάρια σε όλα τα τετράγωνα δυο-τρεις. Και να τα μεγαθήρια και οι ταμπέλες.
ΘΥΜΑΜΑΙ τον τόπο μου με χωματόδρομους και μικρά χωριά, λόφους και δάση.
ΘΥΜΑΜΑΙ πώς χρόνο με τον χρόνο τα κάψανε τα δάση, και "φάγανε" τους λόφους, και φτιάξανε "Εθνικές οδούς", έτσι που ο τόπος μου έγινε αγνώριστος. Ούτε που ξέρω πια ποιά χώρα θυμίζει αυτή η εικόνα. Δεν αφήσανε σπιθαμή ανεκμετάλλευτη, γέμισε ο ντουνιάς με "έργα Ανάπτυξης". Οι παραλίες μας γίνανε ξενοδοχεία και ομπρέλλες για τους τουρίστες. Οι λόφοι αυθαίρετα και βίλλες αυτών που πλούτισαν ξαφνικά μ΄όλα αυτά. Ούτε από 'κει μπορείς πια να περάσεις, και το χτίσιμο συνεχίζεται κατά ριπάς..
ΘΥΜΑΜΑΙ και τη διαφθορά από τότε. Διαφθορά στις Εφορίες και στις Εφορείες, διαφθορά στις Πολεοδομίες, στα Νοσοκομεία, στα Πανεπιστήμια, στις Τράπεζες, σε όλες τις "Δημόσιες Υπηρεσίες"..Τότε που άρχιζαν τα "σκάνδαλα", ένα-ένα. Να οι "μίζες και τα λαδώματα". "Δεν πειράζει, άσε να μας βάλει το παιδί μας στο Δημόσιο, να σωθεί...Ξέρεις τι βγάζουνε; Και να τα επιδόματα, και να οι άδειες, κι έχουν και τα τυχερά τους.."
ΘΥΜΑΜΑΙ πότε έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες ξεβράκωτες στα "κανάλια". Οι πρώτες αυτές ήταν "ξένες".
ΘΥΜΑΜΑΙ και τα πρώτα "φαστ φουντ" (αυτά που σερβίρουν hamburgers και cheeseburgers, ξέρεις, αλά Αμερικάνα..)
Γιατί για να μετατραπείς από άνθρωπο σε ζώο, πρέπει να τονιστεί αυτή η πλευρά σου. Οπότε, πάρε κρέας, κώλους και βυζιά, και ξέχνα τα όλα. Είναι τώρα "Η Ελλάδα της Ανάπτυξης", όλα είναι ανθηρά, "προχωράμε σταθερά", πήγαινε και σ' ένα μπουζουξίδικο να χωρέψεις τα τσιφτετέλια σου, και μη σε νοιάζει. Περνάς καλά; Ε, λοιπόν τι άλλο θές; Κοίτα τον κώλο σου, κι άσε τους άλλους να κουρεύονται".
ΘΥΜΑΜΑΙ την Αμερικανική Πρεσβεία και το κάψιμο της Ελληνικής σημαίας.
ΘΥΜΑΜΑΙ τις "αναχαιτίσεις των Τούρκων στον Ελλαδικό χώρο".
ΘΥΜΑΜΑΙ την "ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση". Πάει η αυτονομία. Τώρα πιά "κράτος-μέλος". Πάει και το νόμισμα της Ελλάδας. Να το Ευρώ. Α, τώρα είμαστε ίσα κι όμοια με το dollar..Ντάξει, τώρα δεν κινδυνεύουμε απ΄ τους Τούρκους, τη γλιτώσαμε.
ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Παιδεία. Τις καταλήψεις των παιδιών και τον Τεμπονέρα.
ΘΥΜΑΜΑΙ όταν τα πτυχία μας έχασαν την αξία τους. "Ελλάδα σερβιτόρα" μετά από 15 χρόνια στα θρανία, πάνω στην πιο δυνατή και δημιουργική περίοδο του ανθρώπου. Παιδί, έφηβος, νέος. Για τα σκουπίδια το χαρτί. 3 με 5 ευρώ την ώρα. Κι ο νέος γερασμένος.
ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο του "στρες" στη ζωή του από πάντα "φιλοσοφημένου" λαού, κι άπειρες "εκπομπές ενημέρωσης" με "επιστημονικές μελέτες και πορίσματα" για το άγχος, και πώς θα το αντιμετωπίσουμε.
ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Υγεία.
ΘΥΜΑΜΑΙ το μπούκωμα με χάπια. Χάπια για την πίεση, χάπια για την καρδιά, χάπια για το σώμα και την ψυχή, χάπια για τον ύπνο. Χωρίς χάπια δε γίνεται. Τι, χωρίς φακελάκι;; που πας; ΣΤΟ ΡΑΝΤΣΟ!! Πονάει χέρι, κόψει χέρι. Βρώμα και δυσωδία.
ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα "δάνεια". Στην αρχή για τη δουλειά σου. Για το σπίτι σου. Με τον καιρό, δάνειο για τις διακοπές σου, για τα ψώνια σου, για ψύλλου πήδημα. Πάρε να ' χεις. "Χαρίζουμε". Κι άμα πάρεις κι άλλα, έχεις και bonus και δώρα, κι ό,τι τραβάει η ψυχή σου.
Κι ύστερα η "Ελλάδα της λιτότητας".
Και να οι πλειστηριασμοί, και να τα ξεπουλήματα. "Beautiful View - For Sale".
Κι ύστερα κι άλλες ξεβράκωτες. Ελληνίδες τώρα, στα χνάρια των ξένων. Σεξ, πολύ σεξ. Και πολλά σήριαλ με μπάτσους. Αμερικάνους μπάτσους. Και shows φανταχτερά. Αλά Αμερικάνα... Α, να και τα ριάλιτυ (reality= αλήθεια - αυτή όμως είναι άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα)
ΘΥΜΑΜΑΙ το μάζεμα "των τρομοκρατών" ενόψει Ολυμπιάδας. Θρίαμβος. Δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε. Τα λαμπρά μυαλά τους τα στουμπώσανε ψυχοφάρμακα και τα χώσανε στο μπουντρούμι. Θα βάλουμε και "κάμερες παρακολούθησης", να είμαστε τελείως "προστατευμένοι από τους τρομοκράτες". Κι όλα καλά. Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Θα περνάει κι ένα μπαλόνι πάνω απ' τα κεφάλια σας που θα καταγράφει τα πάντα, μη φοβάστε τίποτα. Και πολλοί μπάτσοι. Πολλές ομάδες. Έχουν και όπλα!
(οι λεγόμενοι "τρομοκράτες" καθόλου δε με τρομοκρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια, που δρούσαν παρά τη γενική καθούρα και απάθεια, μάλλον με προβλημάτιζαν και με ξυπνούσαν με τα λαμπρά μυαλά τους και τα ιδανικά τους, που φαίνονταν κάτι άπιαστο μέσα στο πλήθος των προβάτων που δούλευε, ψώνιζε και πλήρωνε φόρους σα να μην τρέχει τίποτα)
Κι άλλα "έργα ανάπτυξης"...κι άλλες ξεβράκωτες... κι άλλο σεξ.. Πολύ κρέας και πολύ σεξ.
Άπειρες τηλεοπτικές ώρες με τις χειρότερες "ποιότητες" που μπορεί να περιέχει το ανθρώπινο είδος. "Μας βγάλαν στο κλαρί".
Κι άλλη καταστροφή του τόπου. Να τα απόβλητα και οι χωματερές, να οι τόνοι σκουπιδιών, να τα νεκρά ψάρια, να τα μολυσμένα νερά, να τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, να κι οι "αγρότες" που πετάνε τα φαρμακωμένα τους στους δρόμους..
Κι ύστερα η Ολυμπιάδα με τους "εθελοντές". Ο μισός κόσμος "εθελοντές" χαμογελαστοί κι ο μισός μπροστά στην οθόνη.
Κάποιοι λίγοι μ' ανοιχτό το στόμα..
ΘΥΜΑΜΑΙ την "μερική απασχόληση" μετά τον "εθελοντισμό". Αφού είδαμε ότι μπορείς και τσάμπα, γιατί θες να πληρώνεσαι; Μείωση λοιπόν.
Κι ύστερα κι άλλα "σκάνδαλα", μα βρε παιδί μου, ακόμα και οι "Πατέρες της Εκκλησίας";; Ε, πως....Λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή; "Τρέξε μετά τη τσόντα και το hamburger ν' ανάψεις ένα κεράκι, ο Θεός να μας έχει καλά, τίποτα δε μας λείπει.."
Κι ύστερα αναμπουμπούλες. Ξεσηκωμοί. "Κλέφτες, Ελλάδα η χώρα της διαφθοράς".
"Στη φόρα όλα τα άπλυτα", το τάδε κόμμα είναι διεφθαρμένο, το άλλο κόμμα είναι κι αυτό διεφθαρμένο, και πού να σου πω και για τους άλλους, που το παίζουνε προοδευτικοί, ή κομμουνιστές, ή οικολόγοι....Άπειρα "αποκλειστικά" από κάποιους "δημοσιογράφους", που κανείς δεν ξέρει τελικά από πού πληρώνονται και ποιος τους προστατεύει, και πώς στέκουν ζωντανοί και δεν τους έχουνε φάει λάχανο με τις φωτιές που ανάβουνε, όπως τρώνε λάχανο τον απλό κοσμάκη που σηκώνεται κάποτε να πει μια κουβέντα, και χαμπάρι δεν παίρνεις... Μην τυχόν και πληρώνονται από πιο μακρυά απ' όσο νομίζαμε;;
Γιατί, αν έχεις λίγο ενοχληθεί ή έχεις θυμώσει μέχρι τώρα με όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και η "αντίθετη άποψη", γιατί αλλιώς ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙΣ;;; Ποιός θα "αντιπροσωπεύσει" το θυμό και την αγανάκτηση και το ξέσπασμά σου στο γυαλί;; ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ!!
Κι άλλες ξεβράκωτες, πολλές, όλες είναι ξεβράκωτες...Μια απέραντη τσόντα, μιλάει μια γλώσσα που δεν κατάλαβαίνω, δε μπορεί να είναι η γλώσσα μου αυτή...Σα να ξεπουλήσαμε και την ψυχή μας στο διάολο, κι αποφασίσαμε να μη ξαναμιλήσουμε γιαυτό...
Κάποιους λίγους Ανθρώπους που βγαίνουν στο γυαλί να μιλήσουν και να προειδοποιήσουν, τους εμφανίζουν μετά τις 1 τη νύχτα, όταν κοιμάσαι ναρκωμένος του καλού καιρού..
ΘΥΜΑΜΑΙ τον Δεκέμβρη του ΄08 που κάποια παιδιά αποφάσισαν να σπάσουν το γυαλί. Μια ανάσα ότι κάτι κινείται, κάτι γίνεται, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να μας κοιμίσουν..
Να κι "άρση του ασύλου". 'Οπου και να πας θα σε βρω και θα σε τσακίσω.
ΘΥΜΑΜΑΙ δακρυγόνα και όπλα, και κεφάλια να τσακίζονται και να αιμορραγούν στην άσφαλτο των "Έργων Ανάπτυξης". Έτσι όπως το κάνουν και στην Αμερική. Όπως το κάνουν πια παντού..
ΘΥΜΑΜΑΙ και τον Κολωκοτρώνη και τους άντρες της Ελληνικής Επανάστασης, που σκοτωθήκανε να πάρουνε πίσω τα χώματά σου, να καταντάνε διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας. Και να μη μιλάει κανείς. Πάει κι η μνήμη. Περσινά ξινά σταφύλια.
Κι ύστερα "Κρίση Οικονομική" ή αλλιώς "κραχ". Τα φάγανε όλα τα λεφτά από τις "επιχορηγήσεις". Δεν υπάρχει φράγκο.
Πάει κι η δουλειά σου. Πάει κι η σύνταξη. Πάει κι ο μισθός.
Κι ύστερα τσόντα.
"Πουλήστε κανά νησί να ξεχρεώσετε".
Πάει το "κράτος-μέλος". "Κράτος υπό κατοχή".
Κι ύστερα τσόντα.
Κι ύστερα "πιάσαμε τους τρομοκράτες". Πάλι την πιο τέλεια στιγμή.
Κι άλλες κάμερες.
Κι ύστερα το Δ.Ν.Τ. "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο". "Δυστυχώς επτωχεύσαμε". "Μας βγάλαν στο σφυρί".
Τι είναι αυτό το ποσό;; Πόσα δισεκατομμύρια;;; Δεν το χωράει το κεφάλι μου ούτε σαν ιδέα.. Τι, αυτά ήταν οι "επιχορηγήσεις";;
Κι ύστερα τσόντα.
Κι ύστερα πάνε και τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Θα χρωστάνε μέχρι να πεθάνουνε.
Κι άλλη τσόντα στο καπάκι. Για να μην ξεχνιόμαστε τώρα που μπήκες επιτέλους στη ροή. Όλη η ξεβρακωσιά και η ξετσιπωσιά σε όλο τους το μεγαλείο. Να τους βλέπεις να τρελλαίνεσαι.
Όλη μέρα τσόντα, και το βράδυ ΔΝΤ. Μέχρι να μη σου κάνει καμιά εντύπωση, να το θεωρήσεις ΚΑΙ αυτό "φυσιολογικό".
Είναι κι αυτό ένα βήμα από τα πολλά, ανάμεσα στα προηγούμενα και στα επόμενα. Και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο που ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί. Εκφυλίστηκε από παντού η ανθρώπινη ύπαρξη, να μη μπορεί να το κουνήσει ρούπι.
Να πιστέψεις μέχρι τα βάθη της ψυχής σου ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.
Το επόμενο βήμα είναι ο εμφύλιος. Κι έτσι θα κλείσει πανυγηρικά όλη η προσεγμένα μελετημένη δουλειά που κάνανε τόσα χρόνια.
Όσα χρόνια ΘΥΜΑΜΑΙ.
Γιατί μετά τη διαφθορά και την "κρίση", έρχεται η πείνα και η εξαθλίωση και η οργή. Μετά το ξεπούλημα ακόμα και της βράκας σου, στους ξένους, που έχουν και "πληρώνουν ρευστό", έρχεται η "επανάσταση". Και μετά έρχονται οι "ειρηνευτικές δυνάμεις" (όπως στο Ιράκ,στα Βαλκάνια, ξέρεις..) για να "βάλουν τα πράγματα στη θέση τους".
Ξέχνα τα σύνορα που ήξερες. Αυτά αλλάζουν συνεχώς. Ποιά Ελλάδα;; Όχι, τώρα είναι υποκατάστημα της Ουάσιγκτον, και να δεις κάτι κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο, να τρίβεις τα μάτια σου..
Έλα μωρέ, θα βρεις άλλο μέρος. Παντού στον κόσμο έχει κρέας και κώλους και βυζιά, δε θα σου φανεί η διαφορά.
Και μετά έρχονται να "ανοικοδομήσουν" το κατεστραμμένο τοπίο οι "Εταιρίες", που φέρνουν μαζί και το "δυναμικό" τους.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη γιαγιά μου να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού στο χωριό, να μπαίνει ο περαστικός να τρώει και να πίνει. Κι η γιαγιά το ίδιο βράδυ μπορεί να την έβγαζε με σκέτο παξιμάδι.
ΘΥΜΑΜΑΙ το μοίρασμα και τις ανταλλαγές. -Σού φερα λίγο λάδι -πάρε λίγα αυγά, σήμερα μου τα κάνανε οι κοτούλες μου, είναι φρέσκα,να δώσεις στα παιδιά..
ΘΥΜΑΜΑΙ το ψωμί και την ελιά.
ΘΥΜΑΜΑΙ ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές. Γέλια αληθινά και κλάμα αληθινό. Αλήθεια.
ΘΥΜΑΜΑΙ καυγάδες σώμα με σώμα, κι ύστερα "φιλιώναμε". Δεν έμενε ο θυμός.
ΘΥΜΑΜΑΙ τη μυρωδιά του φρέσκου χώματος, του πράσινου σαπουνιού και του ανθού της πορτοκαλιάς..
ΘΥΜΑΜΑΙ τον Άνθρωπο. Στητό κι αγέρωχο, περήφανο, αξιοπρεπή. Δυνατό σαν ψηλό Βουνό. Με Λόγο και Πράξη. Έλληνα.

ΘΥΜΑΜΑΙ.
Δεν ξέρω αν είναι τύχη ή κατάρα.
Έζησα αυτό τον ευλογημένο τόπο, τον τόσο πλούσιο και εύφορο, με την αφθονία αγαθών και με τις ομορφιές του, με το σκαμμένο πρόσωπο από τον ήλιο και τον κάματο, με τους ρόζους στα χέρια και το βαθύ του βλέμμα- αυτό το βλέμμα που ξέρεις ότι δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του, που δίνει και τη ζωή του την ίδια για τα ιδανικά του, για την αγάπη του, για τον τόπο του..
Ίσως αν δεν είχα προλάβει να τον δω έτσι, δε θα πονούσα τόσο πολύ τώρα που τον πουλάνε.

Πωλείται η Ελλάδα!
Πωλείται ο τόπος μου!!
Πωλείται η μνήμη και τη Ζωή μου.
Χωρίς να έχω κανένα λόγο;;
κανένα δικαίωμα επιλογής;;

ΑΝ...ξυπνήσεις μονομιάς???

2011-12-07T13:44:00.001+01:00

Σκέψου.. Τα μυρμήγκια...

Μόνο του κανένα δεν έχει δύναμη, μπορεί να χαθεί, να ποδοπατηθεί, να σκοτωθεί.
Όλα μαζί όμως..?

Σκέψου...τους από πάνω..
Αυτούς τους λίγους, ποσοστικά μιλώντας, που "πατάνε" πάνω στα μυρμήγκια...

Αυτούς που κοιτάνε τα μυρμήγκια από ψηλά και αποφασίζουν για την τύχη τους...

Αυτούς που πλένουν και ξεπλένουν εγκεφάλους, και καθοδηγούν εκεί που θέλουν.

Αυτούς που έχουν πείσει, ότι η ΖΩΗ

είναι ωραία

όταν ΕΧΕΙΣ . .

Όταν καταναλώνεις, καταναλώνεις και καταναλώνεις, να καταναλώνεις, να καταναλώνεις μέχρι να μη σου μένει φράγκο από τον κόπο σου, να καταναλώνεις και να σκύβεις.

Να σκύβεις και να μη μιλάς, γιατί πρέπει να είσαι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ αφού ΕΧΕΙΣ . .
Σκυφτή μάζα καταναλώτρια.
Σε ρωτάω: Αν ... ΑΝ.. αυτή η μάζα γυρίσει ξαφνικά όοολη μαζί προς αντίθετη φορά, και ΦΥΓΕΙ... δεν θα εξαφανιστούν;;;

Πίσω από το αρπακτικό "σύστημα", τους πολιτικούς , τους παπάδες, τις Τράπεζες και τα Νομισματικά Ταμεία (τι γελοίο όνομα..) κρύβονται Εταιρίες Πολυεθνικές. Τα ονόματα τους έχουν περάσει μέσα σου τόσο βαθιά, που ούτε καν τα βλέπεις μπροστά σου, έτσι ΠΑΝΤΟΥ που είναι!
ΚΟΙΤΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ!!! Είναι σε ό,τι τρως, σε ό,τι πίνεις, σε ό,τι φοράς, σε ό,τι οδηγάς, στην "επικοινωνία" (τι ειρωνεία) με τα κινητά σου και με τα κομπιούτερ σου, σε ό,τι καπνίζεις, σε ό,τι καις...

ΕΤΑΙΡΙΕΣ που γεννάνε "θυγατρικές", που κάνουν "Ομίλους" και "offshore", ανεβοκατεβάζουν "δείκτες", κάνουν δημοσκοπήσεις και αναλύσεις και "κινούν την ΑΓΟΡΑ", που καταστρέφουν γαίες ολάκερες, φέρνουν κόόόόσμο -πολύ κόσμο- στην πείνα και στην εξαθλίωση για να "στήνουν" μεγαλουπόλεις με καταναλωτές-ποντίκια στοιβαγμένα και πνιγμένα από καλώδια και σωλήνες με σκατά για να πουλάνε μαζικά τα σκατοπροϊόντα τους και να μεγαλώνει το σκατοκεφάλαιο για να πλουτίζουν. . . ΠΟΙΟΙ;;;;

Που πατάνε πάνω στη μάζα, γιατί η μάζα είναι ο λόγος ύπαρξής τους.
Η ΜΑΖΑ τις τρέφει ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ την πραμάτεια τους.
Αυτή τις ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ την πραμάτεια τους. Αυτή τις κρατάει εκεί ψηλά, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ, τις κρατάει ψηλότερα από τον άνθρωπο, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ..ψηλότερα από τον ίδιο της τον εαυτό, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ..
ΑΝ ... ΑΝ όλα τα μυρμήγκια συσπειρωθούν και γυρίσουν απ' την ανάποδη, και ΦΥΓΟΥΝ...
Αν

ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ

να καταναλώνεις

μυρμήγκι μου, ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΓΙΝΟΥΝ αυτές οι Εταιρίες;;

Τι θα απογίνει όλο αυτό το ΘΛΙΒΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που τις συντηρεί

στον θρόνο αυτού του πλανήτη??
όλοι αυτοί οι μίζεροι ανθρωπάκοι που εμπλέκονται και μπλέκονται και μας μπλέκουνε,

(οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί, οι παπάδες και όόόόλοι αυτοί που πληρώνονται για να τους προστατεύουν από τα μυρμήγκια)

μυρμήγκι μου . . .

Είναι ντόμινο, το παίζαμε μικροί, θυμάσαι;

Έπεφτε ένα πιόνι, και πέφτανε όλα.. ΘΥΜΑΣΑΙ??Γιατί όλα είναι ΕΝΑ!

ΓΙΑΤΙ...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΟΥ,

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΣΟΥ!

ΚΟΙΤΑ, ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ . . .

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ!!

Τόσο απλά... τόσο απαλά . .
...............και χωρίς να πρέπει να χυθεί ούτε 1 σταγόνα αίμα!

Απλά και αθόρυβα και ευγενικά...Ξαναγύρνα στη βάση σου! Την Ανθρώπινη βάση σου μυρμηγκάκι μου, την Ανθρώπινη ουσία σου μυρμηγκάκι μου.
Σαν τραπουλόχαρτα θα πέσουν, σου το υπόσχομαι!
Θα κλείσουν, θα πτωχεύσουν, θα εξαφανιστούν! Και μαζί τους θα πέσουν κι οι Τράπεζες, και τα Ταμεία, και οι "πολιτικοί" και οι "παπάδες", που δε θά 'χουν "σπόνσορα" πια μυρμηγκάκι μου..
Γιατί αυτοί οι συγκεκριμένοι που σου κοτσάρει η οθόνη, δεν είναι "Πολιτικοί", δεν είναι "Πνευματικοί" με την ουσία της λέξεως, είναι βαμπίρια. Είναι απλά ματαιόδοξα βαμπίρια που θέλουν να τα αρπάξουν, ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ των Εταιριών είναι μυρμηγκάκι μου, που χωρίς πληρωμή θα εξαφανιστούν κι από την οθόνη, κι από προσώπου γης...
Κλείσε όλα τα μέσα που προπαγανδίζουν μυρμηγκάκι μου! Να καεί το μπουρδέλο η τηλεόραση!..
Δεν είναι μόνο ελληνικό το θέμα. Δε γαμάνε μόνο την Ελλάδα σου..
Γαμάνε όλη την ανθρωπότητα! Περί τα 7 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ κόσμο και κοσμάκη.
ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΨΥΧΕΣ υποφέρουν σε όλο τον πλανήτη από τις ΕΤΑΙΡΙΕΣ!!!
Πόσες είναι μυρμηγκάκι μου;; 5, 10, 20, 100;;;

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ!!!
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!
Τι θα πάθεις ΑΝ σταματήσεις;;
Το μόνο που μπορείς να "πάθεις" είναι ... ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ! ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!
Κλείσε τους την πόρτα! Πάρε τους τη Δύναμη!
ΠΑΡΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΠΙΣΩ!!!! ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΙΣΩ!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!
Μυρμηγκάκι μου....
Είναι τρελλό ε;;
Είναι το άκρον άωτον της παραφροσύνης: Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσοι πολλοί και να κάνουν κουμάντο τόσοι λίγοι;;
Ε;; Πώς;;
Θα σου το πω κι αυτό μυρμηγκάκι μου.
"Διαίρει και βασίλευε". Την ξέρεις τη φράση;; Την ξέρεις. Ε, δεν είναι φράση απλή μυρμηγκάκι μου. Είναι το "σύστημα" το ίδιο!
Μετά από συγχρονισμένη πολύχρονη προσπάθεια έχουν καταφέρει οι λίγοι να χωρίσουν ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ:
αριστερούς, δεξιούς, φασίστες, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, χριστιανούς, ινδουϊστές, μουσουλμάνους, βουδιστές, άθεους, άσπρους, μαύρους, κόκκινους, κίτρινους, παοκτζήδες, ολυμπιακούς, πλούσιους, φτωχούς, καλούς δανειολήπτες, κακούς δανειολήπτες, νέους, γέρους, γυναίκες, άντρες, όμορφους, άσχημους, τρέντυ, φρικιά, χίππηδες και γιάπηδες....και πάει λέγοντας, σταματάω εδώ γιατί μπορεί να βγεί βιβλίο από τη ΔΙΑΙΡΕΣΗ!!

Κι έχει φτάσει πολύ βαθιά μέσα σου η διαίρεση, τόσο που ούτε εσύ δεν ξέρεις καλά καλά ΤΙ είσαι..
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ..
Το έμαθες όμως το μάθημά σου, μυρμηγκάκι μου, το να είσαι "Εγώ και οι Άλλοι", το έμαθες καλά το "Εμείς οι έξυπνοι κι οι άλλοι οι βλάκες" μυρμηγκάκι μου...
Έτσι που ξέκοψες από όλους μυρμηγκάκι μου και για να βρεις κοινά στοιχεία με έναν διπλανό σου, περνάει η Ζωή σου ολόκληρη, χωρίς "κοινά", χωρίς μοίρασμα, χωρίς επικοινωνία, χωρίς αγκαλιά, χωρίς ΑΓΑΠΗ, χωρίς ΖΩΗ..
Κι ύστερα από όλη αυτή τη διαίρεση, που λογικά είχες καταρρακωθεί και "ψυχολογικά", σου είπανε πως δεν είσαι αρκετός έτσι όπως είσαι. Γιατι να ΕΙΣΑΙ - σου είπανε - είναι να ΕΧΕΙΣ - έτσι σου είπανε. Κι εσύ τους πίστεψες!! Κι έβαλες χέρι κι εκεί που δεν έφτανε το χέρι σου! Πώς;; Με δανεικά...
Πάρε λεφτά να καταναλώνεις! ΠΑΡΕ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥΣ!!
Κι εσύ τα πήρες. Και βρέθηκες σήμερα ραγιάς. ΔΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΣΟΥ!!!!
Σκυφτός, αποκομμένος από όλους τους υπόλοιπους, με χίλιες δυό ιδέες στο κεφάλι σου, πλασματικές θεωρίες και ιδεολογίες, και ΧΡΕΟΣ όσο δεν αντέχεται..
Πώς να γυρίσεις να κοιτάξεις μέσα σου και δίπλα σου;;
ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Γιατί δεν είσαι μυρμήγκι... ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!! Ναι, σου το θυμίζω, γιατί το ξέχασες, "Μυρμηγκάκι μου..."

Και θα σου πω και την Αλήθεια.
ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.
ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ
ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ..
Ήρθες στη ΖΩΗ για να ΖΗΣΕΙΣ.
Για να ΜΑΘΕΙΣ, για να ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ, για να ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ, για να ΔΕΙΣ και να ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΣ, να ΠΛΑΤΥΝΕΙΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ, ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΣΟΥ..
Έχεις έναν τέλειο οργανισμό, που παρόμοιός του δεν υπάρχει στο ΣΥΜΠΑΝ..
Έχεις τις περισσότερες ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ από οποιοδήποτε άλλο πλάσμα σε αυτόν τον ΠΛΑΝΗΤΗ..
Και αυτός ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ, είναι φτιαγμένος ώστε να ΣΕ στηρίξει στη ΖΩΗ..
ΧΩΡΙΣ ΝΑ "ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ" ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!!
ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ..
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!
Κάψε τις πιστωτικές σου, τα βιβλιάρια, κάψε τα κουπόνια "Να καεί το μπουρδέλο η ματαιοδοξία και η απληστεία!"
Να καεί το μπουρδέλο το χρήμα...

Θα σου πω κι άλλη αλήθεια τώρα. Και είναι πραγματικότατα αληθινή αλήθεια:
ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ. Ναι.
Όσα κι αν ΕΧΕΙΣ, ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!
Έχεις πολύ λίγο χρόνο εδώ. Έχεις μερικά χρονάκια ΕΥΚΑΙΡΙΑ να ΖΗΣΕΙΣ σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
ΚΙ ΕΣΥ ΤΑ ΞΟΔΕΥΕΙΣ ΜΕ ΜΟΝΟ ΟΡΑΜΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ!!!

Είναι τραγικό, φρικιαστικό ακόμα, το ότι επαινέσαμε την τελευταία πορεία αυτήν εδώ στην Ελλάδα, σαν και καλά την "μεγαλύτερη πορεία από την εποχή της μεταπολίτευσης"...ΚΛΑΪΝ!!!
Όταν εδώ και δεκαετίες, χύνεται αθώο αίμα ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ σε όλη την Υφήλιο, ανθρώπων και ζώων, λαών και φυλών...για το χρήμα της "εταιρίας"
Όταν εδώ και δεκαετίες, εξαφανίζονται είδη ολόκληρα πλασμάτων ζωντανών και υπέροχων ...για το χρήμα της "εταιρίας"
Όταν εδώ και δεκαετίες, χτίζονται τέρατα και μολύνεται ο αέρας σου και το νερό σου και η γη σου....για το χρήμα της "εταιρίας"
Όταν εδώ και δεκαετίες, καίγονται τα δέντρα παντού και αποψιλώνονται εκτάσεις απέραντες, τα πνευμόνια του πλανήτη, ΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΣΟΥ....για το χρήμα της "εταιρίας"
Όταν εδώ και δεκαετίες κατακερματίστηκε ο φυσικός πλούτος όλου του πλανήτη, και φτιάξανε τα "μεταλλαγμένα", να τα τρως μεταλλαγμένε....για το χρήμα "της εταιρίας"..
Όταν εδώ και δεκαετίες ΠΕΙΝΑΕΙ και ΠΕΘΑΙΝΕΙ ο πλανήτης;;;
ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ;;;;
Πώς γίνεται αλήθεια να απολαμβάνεις το "γκουρμέ" σου την ίδια στιγμή που χάνονται ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΙΝΩΝΤΑΣ;;;;;
Είναι πραγματικά ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟ, το ότι ξεσηκώθηκες ΜΟΝΟ ΑΦΟΥ βάλανε το χέρι τους στην τσέπη σου...το χρήμα σου για το χρήμα της "εταιρίας"..
Τι έπαθες;;
Τόσο πολύ εκφυλίστηκες;;
Δε σε νοιάζει που χάνεται η ίδια η ΖΩΗ για το ΧΡΗΜΑ;;;
ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ,
ΚΙ ΕΣΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ;;;ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ;;;;
......
Η "εταιρία" είσαι ΕΣΥ λοιπόν μυρμηγκάκι μου...ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ!
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ "ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ"
ΕΣΥ όλα αυτά τα χρόνια τους υποστήριξες και τους ανέδειξες ως "ελίτ"...
ΕΣΥ τους κουβαλάς στην πλάτη σου.
ΕΣΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ!
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥΣ!

Το πιο φρικιαστικό είναι το ότι ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ! Και τα βάζεις με "τους άλλους"..
Έτσι διαιρεμένος, έτσι σκυφτός και κοντόφθαλμος,έτσι χρεωμένος και φορτωμένος, με τα χίλια "πραγματα" όχι μόνο έξω σου, μα και μέσα σου - γιατί όταν κλείνεις τα μάτια βλέπεις μπρος σου σπίτια και αυτοκίνητα, λούσα, γκουρμέ και φράγκα - έτσι ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ και ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ,
ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ.
ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ,
ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ,
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,
ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ...
ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ, Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ...
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΘΕΟΣ!
ΜΑΓΑΡΙΣΕΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,
ΜΑΓΑΡΙΣΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΣΟΥ....ΓΙΑ ΤΙ;;;;;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ;;;;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ;;;
ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΕΥΝΟΕΙ ΤΗ ΖΩΗ;;;;
ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ;;;;;;

Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω, μυρμηγκάκι, Άνθρωπε, Θεέ...
Η Αλήθεια είναι μέσα σου, ΕΣΥ είσαι ο μόνος που μπορεί να την βρει ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
Εσύ είσαι ο μόνος που μπορεί να κάνει τα ΠΑΝΤΑ για τον εαυτό του. Κανείς άλλος μέσα στο "ασκέρι" δεν μπορεί να το κάνει για σένα..
ΑΠΛΑ ΔΕΣ!!
Κι όταν γίνει αυτό ΣΕ ΟΛΟΥΣ μας, τότε μπορούμε να πούμε ότι είμαστε Άνθρωποι. Ενωμένοι. Σαν ΕΝΑΣ..
Τότε ερχεται "ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ"
Τότε δεν ισχύει πια το "διαίρει και βασίλευε". Τότε ισχύει το "η Ισχύς εν τη Ενώσει".
"Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια, ολόκληρη τη Γη μας θ' αγκάλιαζαν θαρρώ..."
θυμάσαι???

Αυτή η "κρίση" - που στην ουσία της είναι "κροίσοι" - ένα θέμα που επιβάλλεται να τελειώσει γιατι ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ με μαθηματική ακρίβεια- είναι η ΕΥΚΑΙΡΙΑ μας.
Είναι η τελευταία ευκαιρία να γυρίσει όλη η "μάζα", αυτές οι δισεκατομμύρια ψυχές, ΑΝΑΠΟΔΑ.

Δεν ξέρω πια τίποτα άλλο...
Μυρμηγκάκι μου,
Άνθρωπε μου,
Θεέ μου...

Ποιος πνίγει την «Ελευθεροτυπία»

2011-12-07T13:40:00.001+01:00

Απ. Κακλαμάνης στη Βουλή: Πείτε μας, κύριε πρωθυπουργέ
Ποιος πνίγει την «Ελευθεροτυπία»

Ο σωτήρας της Proton Bank, Ευάγγ. Βενιζέλος συνεχίζει να λοιδορεί

Η ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ άρνηση και κωλυσιεργία τραπεζών, τους τελευταίους έξι μήνες, να δανειοδοτήσουν την «Ε», προκειμένου να ανασυγκροτηθεί, συζητήθηκε χθες το βράδυ στη Βουλή και μάλιστα με ερώτηση που απευθύνθηκε στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο.

Συγκεκριμένα, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης ζήτησε από τον πρωθυπουργό να ελέγξει γιατί «συγκεκριμένη τράπεζα (σ.σ. η Πειραιώς) δεσμεύει και την Εθνική Τράπεζα και άλλη τράπεζα (σ.σ. την Alpha), που αποτελούν μαζί το σχήμα που θα στήριζε την "Ε" για να μην κλείσει, και τίνων τελικώς τα συμφέροντα εξυπηρετεί, όταν δυναμιτίζει την οποιαδήποτε προοπτική να συνεχίσει τη λειτουργία της εφημερίδας αυτής;».
Ο ΕΥΑΓΓ. Βενιζέλος, αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Παπαδήμου, έσπευσε να βάλει εκ νέου εναντίον της «Ε», όπως συστηματικώς και δημοσίως πράττει από τον Αύγουστο, λέγοντας ότι οι επιχειρήσεις στα ΜΜΕ πρέπει «...να αντιμετωπιστούν ως επιχειρήσεις με διαφάνεια, με έλεγχο, έτσι ώστε να υπάρχουν υγιείς οικονομικές καταστάσεις, γιατί δεν είναι δυνατόν να ασκείς τεράστια εξουσία πολιτική... και να μην έχεις διαφάνεια στη δική σου οικονομική κατάσταση, στον τρόπο κτήσης των κεφαλαίων και στον τρόπο διαχείρισης...».
ΛΕΣ και οι κυβερνήσεις στις οποίες συμμετείχε, με την τεράστια νομοθετική και εκτελεστική εξουσία που διαθέτουν, διαχειρίστηκαν με διαφάνεια το κρατικό χρήμα, σε σημείο ώστε σήμερα η χώρα να βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ, η απάντηση του υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπαδήμου δεν έχει σχέση ούτε με τη συγκεκριμένη ερώτηση που του απευθύνθηκε για την άρνηση δανειοδότησης της «Ε», αλλά ούτε και με την εταιρεία της Χ.Κ.Τεγόπουλος, η οποία είναι η μόνη από τις μεγάλες επιχειρήσεις ΜΜΕ στη χώρα που δεν διατηρεί άλλες παράπλευρες οικονομικές δραστηριότητες (σχετιζόμενες ή μη με το Δημόσιο) προκειμένου να στηρίξει την εκδοτική δραστηριότητά της. Γι' αυτό ακριβώς και η «Ε» επιμένει ότι η συνεχιζόμενη άρνηση χρηματοδότησής της αποτελεί σκάνδαλο απέναντι στις προκλητικές χρηματοδοτήσεις υπερχρεωμένων επιχειρήσεων ΜΜΕ και άλλων, τις οποίες σαφώς γνωρίζει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου από τη μακρά θητεία του ως υπουργού σε προηγούμενες κυβερνήσεις.
Ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ δεν έχει πάψει να λοιδορεί την «Ε» από τη στιγμή που η εφημερίδα αποκάλυψε τις τεράστιες ευθύνες του στην πριμοδότηση της Proton, τον περασμένο Ιούλιο, κεφάλαια της οποίας χρησιμοποιήθηκαν για τη διείσδυση στα ΜΜΕ του ομίλου Λαυρεντιάδη, σύμφωνα με το πόρισμα ελέγχου της ΤτΕ. Να είναι τυχαίο άραγε ότι ο «σωτήρας της Proton Bank», αλλοιώνοντας μέσα στη Βουλή τις αποκαλύψεις της «Ε», απεφάνθη, σε μια δύσκολη για την ίδια στιγμή, ότι η εφημερίδα «...αποδύεται σε μια επίθεση συστηματική... κατά του τραπεζικού συστήματος...»!
Η «Ε» επισημαίνει στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου ότι ο αντιπρόεδρός της και αρμόδιος υπουργός Οικονομικών εξακολουθεί να βάλλει εναντίον μιας εφημερίδας, η οποία τα 37 έτη της λειτουργίας της έχει αποδείξει την ανεξαρτησία της γνώμης της, τη μάχη της εναντίον της διαπλοκής και τώρα ζητεί με απόλυτη διαφάνεια από το τραπεζικό σύστημα τη χρηματοδότησή της για να εξακολουθήσει τη δραστηριότητά της.
ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ερώτημα διατυπώθηκε χθες το βράδυ με σαφήνεια μέσα στη Βουλή και απευθύνεται στον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος γνωρίζει άψογα, από τις προηγούμενες θητείες του, το τραπεζικό σύστημα και τους κανόνες του παιχνιδιού.
ΟΠΩΣ και ο ίδιος έχει κατ' επανάληψιν αναφέρει στις προγραμματικές δηλώσεις του, αλλά και στη χθεσινή ομιλία του, οι τράπεζες οφείλουν μέσα στην ιδιαίτερα κρίσιμη και δυσμενή οικονομική συγκυρία να λειτουργήσουν με σαφείς χρηματοοικονομικούς όρους και κανόνες.
ΑΥΤΟΥΣ ακριβώς τούς κανόνες απαιτεί η «Ε» για την άμεση χρηματοδότησή της, από την οποία κρίνεται η επιβίωσή της. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

επίκαιρο τραγουδάκι

2011-12-02T16:34:00.001+01:00

χέσιμο και πολιτισμός

2011-12-01T11:51:00.001+01:00

ΤΟ να χέζεις και να ξαλαφρώνεις και να καθαρίζεις είναι ευλογία
Το να χέζεις στο χώμα είναι φύση.
Η φύση αναλαμβάνει από 'κει κι ύστερα και τα κάνει όλα τέλεια.
Το σκατό γίνεται λίπασμα και τροφή για τους μικροοργανισμούς και τα έντομα.
Την επόμενη μέρα κιόλας δεν υπάρχει τίποτα.
Αυτό είναι φύση.

ΤΟ να χέζεις στην λεκάνη σου προσέχοντας μη σ' ακούσει ο διπλανός
μέσα σε νερό
να πετάς μέσα και το χαρτί το χημικό
να βάζεις και χημικό fresh air να κάνει σαπουνάδα και να μη μυρίζει το wc σου
κατόπιν να τραβάς το καζανάκι ( 8 λίτρα νερό κατά μ.ο. )
κατόπιν το σκατό να ταξιδεύει μέσα στους άπειρους σωλήνες
δίπλα σου, πάνω σου, κάτω σου,
να βρίσκει τα σκατά των αλλωνών
και διάφορα άλλα ισχυρά χημικά
και αυτό το μείγμα όλο μαζί
να ταξιδεύει και να καταλήγει στη θάλασσα
είναι πολιτισμός.

χειμωνας 2011-12

2011-11-30T18:19:00.001+01:00

αντε και καλό μας χειμώνα..
το ιστολόγιο άλλαξε χρώμα και διάταξη, ελπίζω να δουλέψει το scroll down σου, και να μη βαριέσαι, γιατί έχεις η αλήθεια πολύ διάβασμα εδώ....
Ελπίζω να αλλάξουν τα "χρώματα" και η "διάταξη" της αντίληψής μας για αυτό τον χειμώνα, παρ'όλες τις παρόλες που προβάλλονται κατά ριπάς από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης...
Συνεχίζουμε εδώ, αμάσητοι, προσγειωμένοι και όχι νεφελοβατώντας αισιόδοξοι, και μετράμε τα κέρδη και τις ζημιές μας, τα λάθη μας και τις δυνατότητες μας...
Είναι σίγουρο ότι θα είναι ένας ενδιαφέρον - αν μη τι άλλο - χειμώνας..
Καλή ανάγνωση
Καλή επικοινωνία

Ξυπνάμε....

ΜΕΤΑΒΑΣΙΣ...

2010-12-27T18:46:00.003+01:00

το προμοτάρισμα των μεταλλαγμένων στην Ελλάδα

2010-12-20T19:33:00.004+01:00

Σαφές προμοτάρισμα των μεταλλαγμένων στην Ελλάδα συνιστά η μόνιμη έκθεση βιοτεχνολογίας που λειτουργεί στο Ίδρυμα Ευγενίδου και έχει ως αποδέκτες, νέους και σχολεία που επισκέπτονται το Ίδρυμα. Συγκεκριμένα, στην υποενότητα της έκθεσης1 με τίτλο «Η τροποποιημένη φύση», η οποία περιλαμβάνει 21 εκθέματα και δραστηριότητες, προσκαλείται καθημερινά το πιο εύπλαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, η μαθητική νεολαία, σε μια «ευχάριστη» (όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος) γνωριμία με «ασυνήθιστους κήπους» γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.
Οι μαθητές επιδίδονται επίσης στη διεξαγωγή πειραμάτων γενετικής τροποποίησης προϊόντων, καθώς και στην παρακολούθηση εκπαιδευτικών βιντεο-προβολών (όπου η υβριδοποίηση, η γενετική μηχανική και η καλλιέργεια in vitro παρουσιάζονται ως τρόποι βελτίωσης των φυτικών καλλιεργειών) και στο τέλος καλούνται να δώσουν τις «σωστές» απαντήσεις.

Το Αρχιπέλαγος, Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας αποδοκίμασε ευθύς εξαρχής τη συγκεκριμένη έκθεση με επιστολή που απέστειλε στο Ίδρυμα Ευγενίδου, η οποία εντάσσεται σαφώς στο πλαίσιο μίας οργανωμένης στρατηγικής προώθησης των γενετικά μεταλλαγμένων προϊόντων στην Ελλάδα από πολυεθνικές που στόχο έχουν να γίνουν οι κυρίαρχοι του παγκόσμιου διατροφικού μονοπωλίου.
Στην ίδια λογική εντάσσονται τα σεμινάρια που λαμβάνουν χώρα σχεδόν κάθε μήνα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να κάμψουν τις αντιστάσεις των αγροτών (προλειαίνοντας το έδαφος για την εισαγωγή μεταλλαγμένων στη χώρα μας), αλλά και οι πιέσεις που ασκούν στην Ελλάδα οι ΗΠΑ σε διπλωματικό επίπεδο για την νομιμοποίηση της εισαγωγής και καλλιέργειας γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων.Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του πρώην αναπληρωτή υπουργού περιβάλλοντος, κ. Θεόδωρου Κολιοπάνου «Οι πιέσεις που δεχόμαστε είναι απίστευτες…. Η πρώτη επίσκεψη που δέχεται κάθε νέος υπουργός είναι από τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, ο οποίος ζητάει την είσοδο των ΓΤΟ στην Ελλάδα».

Απέναντι σε αυτή την κατακριτέα πρακτική, τόσο το Αρχιπέλαγος (μέλος της ομάδας εργασίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για την προστασία των τοπικών ποικιλιών που κινδυνεύουν από άμεση εξαφάνιση) όσο και αρκετοί φορείς στη χώρα μας καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια να ενημερώσουν τον κόσμο και να οξύνουν την κριτική σκέψη των αγροτών.

Ωστόσο, γεγονότα όπως η συγκεκριμένη έκθεση που φιλοξενεί το Ίδρυμα Ευγενίδου, δημιουργούν συναισθήματα έκπληξης και αγανάκτησης, καθώς είναι τουλάχιστον σοκαριστικό να διαποτίζεται η μαθητική νεολαία, που δεν διαθέτει ακόμα την απαραίτητη κριτική σκέψη, με την παραφύση φιλοσοφία εταιρικών αντιλήψεων οι οποίες πατεντάρουν και κερδοσκοπούν εις βάρος της φύσης με ανήθικες μεθόδους.

H κατάσταση στην Ελλάδα όπως έχει διαμορφωθεί δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Σε λίγες μόνο δεκαετίες οι ποικιλίες σιταριού έχουν εξαφανισθεί στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ενώ πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μόνο το 2-3% των ποικιλιών λαχανικών που υπήρχαν πριν 50 χρόνια στην Ελλάδα έχει διασωθεί υπό καλλιέργεια μέχρι τις μέρες μας. Ταυτόχρονα, δεκάδες μελέτες καταδεικνύουν τις βλαβερές επιπτώσεις που προκαλούν οι ΓΤΟ στη γεωργική παραγωγή καθώς και τους σοβαρούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία.

Το Αρχιπέλαγος, μέσω της Κιβωτού - Τράπεζας Σπόρων Αιγαίου που έχει δημιουργήσει, δίνει καθημερινή μάχη για τη συγκέντρωση και μακροχρόνια φύλαξη των ελάχιστων ελληνικών ποικιλιών σπόρων που έχουν απομείνει μέχρι σήμερα, καθώς και τον πολλαπλασιασμό και τη διάδοση της ασφαλούς καλλιέργειας των τοπικών ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτών, περιορίζοντας τον κίνδυνο επιμόλυνσης από τα γενετικά τροποποιημένα φυτά.
Στο ίδιο μήκος κύματος πολλά δίκτυα πολιτών, οργανισμοί, μη κυβερνητικοί φορείς (Αιγίλοπας, Πελίτι, BiotechWatch, Σπόρος, ΒΙΟΖΩ κα) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχουν δημιουργήσει ένα δυναμικό δίκτυο ενημέρωσης του κοινού για την ανάγκη προστασίας του, επί αιώνες προσαρμοσμένου στις κατά τόπους εδαφοκλιματικές συνθήκες, φυτογενετικού υλικού.
Απέναντι σε αυτήν την ύπουλη και δόλια προπαγάνδα που έχει ως στόχο να μολύνει αντιλήψεις, να ξεπουλήσει το ελληνικό φυτογενετικό υλικό και να μας καταστήσει διατροφικά εξαρτημένους, το Αρχιπέλαγος στέκεται απέναντι.
Καλούμε φορείς, περιβαλλοντικές οργανώσεις, δίκτυα πολιτών και πολίτες που αντιλαμβάνονται το πρόβλημα να πάρουν ανοικτά θέση. Να ασκήσουν τις δικές τους πιέσεις προς τη διοίκηση του ιδρύματος Ευγενίδου για να αποσυρθεί η συγκεκριμένη έκθεση, η οποία αποτελεί άλλον έναν Δούρειο Ίππο στη διαδικασία απενοχοποίησης και εισαγωγής των μεταλλαγμένων στην Ελλάδα.
Η άγνοια είναι επικίνδυνη και η σιωπή συνενοχή.
Η ερευνητική & επιστημονική ομάδα του Αρχιπελάγους

Το κείμενο συνυπογράφουν:
Αιγίλοπας
ΒΙΟΖΩ
BiotechWatch
Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου
Πελίτι
Σπόρος

1 http://www.eugenfound.edu.gr/
2 http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9D02E5DA1431F935A35755C0A9609C8B63

Πηγή: Αρχιπέλαγος

ο νόμος είναι παραλογισμός

2010-12-15T16:37:00.002+01:00

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ψηφίσει οδηγία που θα τεθεί σε πλήρη ισχύ τον Απρίλιο του 2011, σύμφωνα με την οποία θα απαγορευθούν όλα τα συμπληρώματα διατροφής, θα απαγορευθεί η διδασκαλία εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας, θα κλείσουν οι σχολές ομοιοπαθητικής κοκ. Ήδη από φέτος το καλοκαίρι απαγορεύεται η πώληση βιβλίων σχετικά με τη χρήση βοτάνων και ιχνοστοιχείων.

Χρειάζονται 35 εκατομμύρια υπογραφές για να σταματήσει το έγκλημα αυτό εναντίον της υγείας και, κυρίως, κατά του δικαιώματος και της ελευθερίας επιλογής!

http://www.ipetitions.com/petition/joininghandsinhealth/

ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ 2010

2010-11-01T16:56:00.007+01:00

Καλό μήνα.
Όλα τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν την 1η του Νοέμβρη, αποτελούν μια ενότητα. Θα βρεις σε όλα κάποιες λέξεις-κλειδιά που επαναλαμβάνονται και τονίζονται, για να δείξω έτσι την άμεση σχέση που έχουν μεταξύ τους.
Ελπίζω να βρεις τον χρόνο και την όρεξη να τα μελετήσεις, αξίζει πραγματικά τον κόπο.
Είναι ένα φθινοπωρινό δώρο, με απεριόριστη αγάπη και με την ευχή να χρησιμεύσουν ως κλειδιά για τη διεύρυνση της αντίληψης όλο και περισσοτέρων από 'μας, και για την επίτευξη της Ελευθερίας, προσωπικής και κοινωνικής.
Από παλιότερες αναρτήσεις, θα μπορούσε να καταταχθεί στην ίδια ενότητα το κείμενο με τίτλο "ΑΝ..." που γράφτηκε τον Μάιο.
Τώρα για τις εκλογές, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ούτως ή άλλως αν μπορούσαν κάτι να αλλάξουν, θα ήταν παράνομες. Σίγουρα θα βρεις διάφορες απόψεις, οπότε μία λιγότερη δε θα σου λείψει. Το "σκίτσο για τις εκλογές" στις αναρτήσεις του 2009, ισχύει και θα ισχύει μέχρι νεωτέρας καταστάσεως ύπαρξης!
Καλή ανάγνωση.

-η ανθρωπότητα σε ομηρία

2010-11-01T16:49:00.004+01:00

Το ακόλουθο άρθρο του Ισπανού φιλοσόφου Άλμπα Ρίκο δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό Proteo.

Την ίδια μέρα που ο FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ) μας πληροφορεί ότι η πείνα πλήττει σήμερα σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ανθρώπινες υπάρξεις και εκτιμά ότι η αναγκαία βοήθεια για να σωθούν οι ζωές τους είναι 30 δισ. δολάρια, η συντονισμένη δράση έξι κεντρικών τραπεζών (ΗΠΑ, Ε.Ε., Ιαπωνία, Καναδάς, Αγγλία και Ελβετία) ρίχνει 180 δισ. δολάρια στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να σώσει τις ιδιωτικές τράπεζες. Μπροστά σε ένα τέτοιο δεδομένο απομένουν μόνον δύο εναλλακτικές δυνατότητες: ή είμαστε δημαγωγοί ή είμαστε ρεαλιστές. Αν αναφέρομαι στον φυσικό νόμο της προσφοράς και της ζήτησης και υποστηρίζω ότι στον κόσμο υπάρχει πολύ περισσότερη ζήτση για ψωμί απ' όση για επεμβάσεις αισθητικής χειρουργικής και πολύ περισσότερη ζήτηση για φάρμακα εναντίον της ελονοσίας απ' όση για ενδύματα υψηλής μόδας, αν ζητώ ένα καντιανό δημοψήφισμα που θα ρωτάει τους ευρωπαίους πολίτες αν προτιμούν να διατεθούν οι αποταμιεύσεις της χώρας τους για να σωθούν ζωές ή για να σωθούν τράπεζες, είμαι αναμφίβολα δημαγωγός.
Αν, ενάντια στον λόγο και την ηθική, αποδέχομαι ότι είναι περισσότερο επείγον, περισσότερο αναγκαίο, περισσότερο πρέπον, περισσότερο αποτελεσματικό, περισσότερο ωφέλιμο για την ανθρωπότητα να εμποδιστεί η κατάρρευση μιας ασφαλιστικής εταιρείας και η χρεοκοπία μιας τράπεζας απ΄όσο είναι να δοθεί τροφή σε χιλιάδες παιδιά, να βοηθηθούν τα θύματα ενός κυκλώνα ή να θεραπειυτεί ο δάγκειος, τότε είμαι ρεαλιστής. Στα λόγια μου δεν υπάρχει ίχνος ειρωνείας. Τα πράγματα έχουν ως εξής: μια πλήρης αλήθεια, της οποίας δεν επιτρέπεται η εφαρμογή, είναι δημαγωγική. Μια εδραιωμένη τερατωδία, που δεν αποδέχεται εναλλακτική λύση, είναι ρεαλιστική. Η οργανωμένη μειονότητα που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό - υπουργοί, τράπεζες, διοικητικά συμβούλια πολυεθνικών, χρηματιστές και οικονομικοί δημοσιογράφοι- μπορεί να επικαλείται αλαζονικά τον Χάγεκ σε στιγμές νηνεμίας και να απαιτεί αδιάντροπα την παρέμβαση του κράτους όταν κινδυνεύει να καταρρεύσει, επειδή γνωρίζει ότι η ατιμωρησία της είναι ανάλογη προς τη δική μας εξάρτηση.
Γι' αυτόν τον λόγο-ας το παραδεχθούμε- εμείς οι ευρωπαίοι πολίτες που θα καλούμασταν σε ένα υποθετικό καντιανό δημοψήφισμα ("ή τράπεζα ή ζωή") θα τασσόμασταν αναμφίβολα με ρεαλισμό υπέρ των τραπεζών, επειδή έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι όλα αυτά που μας ενδιαφέρουν- από την αγκαλιά της αγαπημένης μας μέχρι το χαμόγελο των παιδιών μας- είναι μια δική τους παραχώρηση.
Η οργανωμένη μειονότητα που μας κυβερνά κρατά όμηρο την ανθρωπότητα και αν δεν τρέξουμε να βοηθήσουμε τους άρπαγες, όλα τα δεινά μπορεί να πέσουν πάνω μας.
Για μιαν αιχμάλωτη ανθρωπότητα είναι ρεαλιστικό να υποτάσσεται στον εκβιασμό και να αφήνει κατά μέρος την αλήθεια, τη συμπόνοια, την ευαισθησία, την αλληλεγγύη. Ένα σύστημα το οποίο, όταν τα πράγματα πάνε καλά, σκοτώνει από πείνα ένα δισεκατομμύριο πρόσωπα και, αν πάνε άσχημα, απειλεί να καταστρέψει όλα τα υπόλοιπα, είναι ένα σύστημα αποτυχημένο όχι μόνον ηθικά αλλά και οικονομικά.
Ο καπιταλισμός δεν λειτουργεί. Υπάρχει κάτι το ωραίο, το συγκινητικό και το προειδοποιητικό στο γεγονός ότι έξι ισχυρά κράτη συντόνισαν μια συνδυασμένη δράση για να παρέμβουν δραστικά στην οικονομία. Αυτό είναι που αποκαλούμε "σχεδιοποίηση".Στον καιρό του Μαρξ, ο καπιταλισμός ήταν μόνο "μια εξαίρεση σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη" και αν έφτασε να καλύπτει όλη την επιφάνεια της Γης, αυτό έγινε χάρη σε μια διαρκή κρατική παρέμβαση, χάρη σε μιαν αδιάκοπη "σχεδιοποίηση" που υλοποίησε και υλοποιεί την εκκένωση εδαφών, τις ένοπλες δράσεις, τα προστατευτικά μέτρα, τα πραξικοπήματα και τις διεθνείς συμφωνίες. Στη διάρκεια της ιστορίας, ένα οικονομικό πείραμα ποτέ δεν είχε στη διάθεσή του πιο ισχυρά μέσα ούτε και πιο ευνοϊκές συνθήκες για να καταδείξει την ανωτερότητά του. Στα τελευταία 60 χρόνια, η οργανωμένη μειονότητα που διαχειρίζεται τον παγκόσμιο καπιταλισμό υποστηρίχθηκε από μια σειρά διεθνών θεσμών (το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το G8 κ.ο.κ.), οι οποίοι επινόησαν και εφάρμοσαν, ενάντια σε όλα τα εμπόδια, τις πολιτικές φιλελευθεροποίησης και ιδιωτικοποίησης της παγκόσμιας οικονομίας. Ύστερα από 200 χρόνια ελεύθερης ύπαρξης, υποστηριζόμενης από όλες τις εξουσίες και απ' όλους τους θεσμούς της Γης, το παλιό και φονικό εργαλείο μας έφερε μέχρι εδώ: ένα δισεκατομμύριο ανθρώπινες υπάρξεις πεθαίνουν από πείνα και, αν τώρα δεν τρέξουμε να βοηθήσουμε τους ενόχους, όλοι οι άλλοι ίσως καταλήξουν να θαφτούν μαζί με τους πιο φτωχούς, αφού προηγουμένως έχουν αλληλοεξοντωθεί.
Φαίνεται πως η σχεδιοποίηση για τη σωτηρία τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών δεν χρησιμεύει. Και η σχεδιοποίηση για τη σωτηρία ζωών;
Αυτό δεν το έχουμε ακόμα δοκιμάσει. Τι θα συνέβαινε αν ο ΟΗΕ αποφάσιζε να εφαρμόσει τη Χάρτα του για τα ανθρώπινα και τα κοινωνικά δικαιώματα;
Αν όλοι οι διεθνείς θεσμοί επέβαλλαν στους απειθάρχητους καπιταλιστές προγράμματα δομικής προσαρμογής προσανατολισμένα στην αύξηση των δημόσιων δαπανών, στην εθνικοποίηση των βασικών πόρων και στην προστασία των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων;
Μπορούμε να πούμε ότι η οργανωμένη μειονότητα που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό δεν θα το επιτρέψει, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν θα λειτουργούσε. Η σχεδιοποίηση για τη διάσωση τραπεζών δεν χρησιμεύει. Και η σχεδιοποίηση για τη διάσωση ζωών; Είναι το μοναδικό μέσο που υπάρχει, προκειμένου ο ρεαλισμός να πάψει να είναι εγκληματικός και η αλήθεια, η συμπόνοια και η αλληλεγγύη να πάψουν να είναι δημαγωγικές.

-Πώς εξηγείς την αντίφαση;

2010-11-01T16:48:00.005+01:00

....
Η νύχτα έπεφτε γοργά και οι φυλλωσιές των δέντρων, που το πράσινο χρώμα τους λαμπύριζε πριν από λίγη ώρα, φάνταζαν τώρα σκοτεινές και βαριές. Ο δον Χουάν μου είπε πως αν παρατηρούσα προσεκτικά τη σκοτεινιά στις φυλλωσιές χωρίς να εστιάζω το βλέμμα μου, αλλά σα να τις κοίταζα με την άκρη του ματιού μου, θα έβλεπα μια μαύρη σκιά να περνά φευγαλέα από το οπτικό μου πεδίο.
"Αυτή είναι η κατάλληλη ώρα να κάνεις ό,τι σου ζήτησα", μου είπε. "Αρκεί ένα λεπτό για να συγκεντρώσεις την προσοχή που απαιτείται. Μη σταματήσεις πριν παγιδεύσει το βλέμμα σου αυτή την φευγαλέα σκιά.
Διέκρινα όντως μια φευγαλέα σκιά να σχηματίζεται στις φυλλωσιές των δέντρων. Ήταν κάτι που πήγαινε πέρα δώθε ή πολλές μαύρες σκιές που κινούνταν είτε απ' τα αριστερά προς τα δεξιά είτε απ΄τα δεξιά προς τ' αριστερά ή ίσια προς τα πάνω. Φάνταζε σαν παχύ μαύρο ψάρι, ένα γιγάντιο ψάρι. Σα να πετούσε στον αέρα ένας τεράστιος ξιφίας. Με απορρόφησε το απόκοσμο θέαμα. Μετά φοβήθηκα. Ήταν πια πολύ σκοτεινά για να κοιτάζω τις φυλλωσιές, όμως ξεχώριζα ακόμη τις φευγαλέες μαύρες σκιές.
"Τι είναι αυτό, δον Χουάν;", ρώτησα. "Βλέπω παντού γύρω μου σκιές, σκιές που ξεγλιστρούν".
"Α, είναι το σύμπαν στην ολότητά του", απάντησε. "Ασύγκριτο, μη γραμμικό, πέρα από το βασίλειο της σύνταξης. Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού ήταν οι πρώτοι που διέκριναν αυτές τις φευγαλέες σκιές, κι έτσι παρακολούθησαν τις κινήσεις τους. Τις είδαν όπως τις βλέπεις κι εσύ, και τις "είδαν" επίσης σαν ενέργεια που ρέει στο σύμπαν. Και ανακάλυψαν κάτι υπερβατικό".
Σώπασε και με κοίταξε. Οι παύσεις του ήταν πολύ καίριες. Σώπαινε πάντα όταν εγώ ένιωθα να κρέμομαι από μια κλωστή.
"Τι ανακάλυψαν, δον Χουάν;" ρώτησα.
"Ανακάλυψαν πως έχουμε έναν ισόβιο σύντροφο", απάντησε με όση σαφήνεια μπορούσε. "Ένα αρπακτικό, που ανέβηκε από τα βάθη του κόσμου και πήρε τον έλεγχο της ζωής μας. Τα ανθρώπινα όντα είναι αιχμάλωτοί του. Τούτο το αρπακτικό, που είναι πολλοί άρπαγες μαζί, είναι κύριος και αφέντης μας. Μας έκανε υπάκουους, αβοήθητους. Όταν πάμε να διαμαρτυρηθούμε, καταπνίγει τις διαμαρτυρίες μας. Κι όταν θελήσουμε να δράσουμε ανεξάρτητα, απαιτεί να μη δράσουμε καθόλου."
Το σκοτάδι είχε βαθύνει πολύ γύρω μας, κάτι που έμοιαζε να περιορίζει κάθε εξωτερίκευση των συναισθημάτων ή των σκέψεων μου. Αν ήταν μέρα και είχε φως, θα είχα σκάσει στα γέλια. Στα σκοτεινά όμως ένιωθα εξαιρετικά επιφυλακτικός.
"Είναι πίσσα σκοτάδι γύρω μας" είπε ο δον Χουάν. "Αν κοιτάξεις όμως με την άκρη του ματιού σου, θα δεις ακόμη και τώρα φευγαλέες σκιές να χοροπηδούν παντού."
Είχε δίκιο φυσικά. Μπορούσα ακόμη να τις δω. Τα πηγαινέλα τους μου έφεραν ζάλη. Ο δον Χουάν άναψε το φως, κι αυτή του η κίνηση φάνηκε να διαλύει τα πάντα.
"Έφτασες, με τις δικές σου δυνάμεις μονάχα, σ' αυτό που οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού θεωρούσαν ζήτημα ύψιστης σπουδαιότητας", μου είπε ο δον Χουάν. "Το γυροφέρνω τόση ώρα για να σου πω ότι κάτι μας κρατά αιχμάλωτους. Κι είμαστε όντως αιχμάλωτοι, δεσμώτες! Αυτό ήταν ένα ενεργειακό γεγονός για τους σαμάνους του αρχαίου Μεξικού.
"Και γιατί μας κυρίευσε αυτό το αρπακτικό με τον τρόπο που μου περιγράφεις, δον Χουάν;" τον ρώτησα. "Κάποια λογική εξήγηση θα υπάρχει."
"Υπάρχει μια εξήγηση", μου αποκρίθηκε τότε σοβαρά. "Και είναι η απλούστερη εξήγηση στον κόσμο. Αυτές οι οντότητες μας κυρίευσαν επειδή είμαστε η τροφή τους και μας απομυζούν ανελέητα γιατί είμαστε τα μέσα συντήρησής τους. Κι όπως εμείς εκτρέφουμε κοτόπουλα σε ορνιθοτροφεία, έτσι και τα αρπακτικά εκτρέφουν εμάς σε "ανθρωποτροφεία". Έτσι έχουν πάντα άφθονο φαγητό."
Ένιωσα το κεφάλι μου να τραντάζεται πέρα δώθε. Δεν μπορούσα να εκφράσω αυτό το βαθύ αίσθημα ανησυχίας και δυσφορίας, αλλά το κορμί μου ανέλαβε να το φέρει στην επιφάνεια. Άρχισα άθελά μου να τρέμω σύγκορμος.
"Όχι, όχι, όχι!" άκουσα τον εαυτό μου να κραυγάζει. "Είναι παράλογο, δον Χουάν. Είναι τερατώδες αυτό που λες. Απλώς δεν μπορεί να είναι αλήθεια, για τους μάγους, τους κοινούς ανθρώπους ή οποιονδήποτε άλλο!"
"Γιατί όχι;" έκανε ήρεμα ο δον Χουαν. "Γιατί όχι; Επειδή σε εξοργίζει;"
"Ναι, με εξοργίζει!" απάντησα αμέσως. "Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι τερατώδεις!"
"Καλά", μου είπε, "όμως δεν τα άκουσες όλα ακόμη. Περίμενε λίγο, να δεις πώς θα νιώσεις. Θα σε βομβαρδίσω. Θα κάνω δηλαδή στο μυαλό σου τρομακτικές επιθέσεις, ασύλληπτες εφόδους. Και μη θαρρείς πως μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, γιατί είσαι εγκλωβισμένος. Όχι γιατί σε κρατάω εγώ αιχμάλωτο, αλλά επειδή υπάρχει κάτι μέσα σου που θα σε εμποδίσει να φύγεις, ενώ ένα άλλο κομμάτι σου θα γίνει αληθινά έξω φρενών. Γι' αυτό, θωράκισε τον εαυτό σου!"
Υπήρχε μέσα μου κάτι, το ένιωθα, που ήταν μια σφοδρή επιθυμία αυτοτιμωρίας. Ο δον Χουάν είχε δίκιο. Για τίποτα στον κόσμο δε θα έφευγα απο κει. Αυτό βέβαια δε σήμαινε κιόλας, πως μ' άρεσαν οι ανοησίες που ξεστόμιζε.
"Κάνω έκκληση στο αναλυτικό σου μυαλό", είπε ο δον Χουάν. "Σκέψου για μια στιγμή και πες μου. Πώς εξηγείς την αντίφαση ανάμεσα στη νοημοσύνη του ανθρώπου που μηχανεύεται, οργανώνει και κατασκευάζει και την ηλιθιότητα των συστημάτων των πεποιθήσεων και δοξασιών του ή την ηλιθιότητα της αντιφατικής συμπεριφοράς του; Οι μάγοι πιστεύουν ότι τα αρπακτικά μας έχουν δώσει τα συστήματα πεποιθήσεων που ασπαζόμαστε, τις ιδέες για το καλό και το κακό, τα κοινωνικά μας ήθη. Τα αρπακτικά είναι που δημιούργησαν τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας, το όραμα της επιτυχίας, τον εφιάλτη της αποτυχίας. Αυτά τα αρπακτικά μας έδωσαν την πλεονεξία, την απληστία και τη δειλία μας. Είναι τα αρπακτικά αυτά που μας κάνουν αυτάρεσκους, κοινότοπους κι εγωπαθείς."
"Μα πώς μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά, δον Χουάν;" τον ρώτησα, ενώ τα λόγια του μ' είχαν θυμώσει ακόμη περισσότερο. "Τι κάνουν δηλαδή; Τα ψυθιρίζουν στ' αφτί μας όλα αυτά όταν κοιμόμαστε;"
"Όχι, δεν το κάνουν έτσι. Αυτό είναι βλακώδες!" απάντησε χαμογελώντας ο δον Χουάν. "Είναι απείρως πιο ικανά και συγκροτημένα. Για να μας κρατούν υπάκουους, μειλίχιους κι ανίσχυρους, τα αρπακτικά χρησιμοποιούν ένα καταπληκτικό τέχνασμα - καταπληκτικό από άποψη στρατηγικής, φυσικά. Είναι ένα φριχτό τέχνασμα για όσους το υφίστανται. Μας έδωσαν το μυαλό τους. Μ' άκουσες; Τα αρπακτικά μας έδωσαν το μυαλό τους, που έγινε και δικό μας. Το μυαλό των αρπακτικών είναι ταραγμένο, αντιφατικό, σκυθρωπό, πλημμυρισμένο από το φόβο μην αποκαλυφθεί από στιγμή σε στιγμή.
"Ξέρω πως μολονότι δεν πείνασες ποτέ", συνέχισε, "ανησυχείς για το πώς θα εξασφαλίσεις την τροφή σου, κάτι που δεν είναι παρά η ανησυχία του αρπακτικού, που φοβάται μήπως ανά πάσα στιγμή αποκαλυφθεί το τέχνασμά του και του αρνηθούν την τροφή που έχει τόση ανάγκη. Μέσω του ανθρώπινου νου, που άλλωστε είναι ο δικός τους νους, τα αρπακτικά εισάγουν στη ζωή των ανθρώπινων όντων οτιδήποτε τα εξυπηρετεί. Με τον τρόπο αυτό κατορθώνουν να αποκτήσουν λίγη ασφάλεια, που λειτουργεί σαν ασπίδα απέναντι στο φόβο τους".
"Δεν είναι ότι δεν μπορώ να δεχτώ τη φαινομενική αξία όσων λες, δον Χουάν" είπα. "Θα μπορούσα, αλλά υπάρχει κάτι τόσο αηδιαστικό σ' αυτό τον ισχυρισμό, που με απωθεί και με αναγκάζει να κρατήσω αντίθετη στάση, να επιχειρήσων να σε αντικρούσω. Αν είναι αλήθεια πως μας τρώνε, πώς το κάνουν;"
Ένα πλατύ χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό του. Ήταν πολύ ευχαριστημένος. Μου εξήγησε ότι οι μάγοι "βλέπουν" τα ανθρώπινα όντα σαν παράξενες, φωτεινές σφαίρες ενέργειας, που καλύπτονται ολόκληρες από ένα λαμπερό περίβλημα, κάτι σαν λούστρο, σαν επίχρισμα που εφαρμόζει σφιχτά στο κουκούλι της ενέργειάς τους. Συνέχισε λέγοντας πως αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι που καταναλώνουν τα αρπακτικά, και πως όταν ένα ανθρώπινο ον φτάσει στην ενηλικίωση, το μόνο που απομένει από αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι μια στενή λωρίδα που φτάνει από το έδαφος ως τις άκρες των δαχτύλων των ποδιών. Αυτή η λωρίδα επιτρέπει στην ανθρωπότητα να επιζήσει, μόλις και μετά βίας.
Σαν να 'βλεπα όνειρο, άκουσα το δον Χουάν Μάτους να μου εξηγεί ότι, απ' όσο ήξερε, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό είδος που διαθέτει το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης έξω από το φωτεινό του κουκούλι. Γίνεται επομένως εύκολο θύμα μιας διαφορετικής επίγνωσης όπως είναι η σκληρή επίγνωση του αρπακτικού.
Στη συνέχεια έκανε την πιο δυσοίωνη δήλωση που είχα ακούσει ποτέ από τα χείλη του. Μου είπε ότι αυτή η στενή λωρίδα επίγνωσης αποτελεί τον πυρήνα της αυτοανάκλασης, όπου εγκλωβίζεται αμετάκλητα ο άνθρωπος. Με τον επιδέξιο χειρισμό της αυτοανάκλασης, της μοναδικής λάμψης επίγνωσης που αφήνουν στον άνθρωπο, τα αρπακτικά δημιουργούν αναλαμπές επίγνωσης, τις οποίες στη συνέχεια καταναλώνουν με αδίστακτο, ληστρικό τρόπο. Μας φορτώνουν με ανόητα προβλήματα που αναγκάζουν εκείνες τις αναλαμπές επίγνωσης να γεννηθούν, και καταρθώνουν μ' αυτό τον τρόπο να μας κρατούν ζωντανούς, ώστε να μπορούν να τρέφονται από την ενεργειακή αναλαμπή των ψευδοανησυχιών μας.
Σε όσα έλεγε ο δον Χουάν θα πρέπει να υπήρχε κάτι τόσο συντριπτικό, που ένιωσα πραγματικά να ανακατεύομαι.
Μετά από μια μικρή παύση, αρκετή για να προλάβω να συνέλθω, τον ρώτησα: "Γιατί όμως τόσο οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού όπως κι όλοι οι σύγχρονοι σαμάνοι, μολονότι "βλέπουν" τα αρπακτικά δεν κάνουν τίποτα γι' αυτό;"
"Δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσαμε να κάνουμε γι' αυτό εσύ ή εγώ" μου απάντησε θλιμμένα. "Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποκτήσουμε αυτοπειθαρχία και να τη φτάσουμε σ' ένα σημείο όπου δε θα μπορούν να μας αγγίξουν. Πώς μπορείς να ζητήσεις από τους συνανθρώπους σου να ακολουθήσουν μια τόσο αυστηρή αυτοπειθαρχία; Θα σε περιγελάσουν και θα σε γελοιοποιήσουν, ενώ οι πιο επιθετικοί θα σε μαυρίσουν στο ξύο. Κι όχι τόσο επειδή δε θα σε πιστέψουν. Κάπου στα βάθη κάθε ανθρώπινου όντος υπάρχει η προγονική γνώση της ύπαρξης των αρπακτικών, το ξέρουν και τα σπλάχνα σου".
Ο αναλυτικός μου νους ταλαντευόταν πέρα δώθε σαν γιο γιο. Απομακρυνόταν, επέστρεφε, και πάλι απομακρυνόταν, και πάλι επέστρεφε. Μέσα στα σπλάχνα μου πράγματι γνώριζα κάτι. Ό,τι κι αν ήταν αυτό που ο δον Χουάν υποστήριζε, ήταν παράλογο, απίστευτο. Κι από την άλλη, την ίδια στιγμή, ήταν ό,τι πιο λογικό, ό,τι πιο απλό στον κόσμο. Εξηγούσε κάθε ανθρώπινη αντίφαση που μπορούσα να σκεφτώ. Αλλά πώς ήταν δυνατό να τα πάρει κανείς στα σοβαρά όλα αυτά; Ο δον Χουάν μ' έσπρωχνε στο διάβα μιας χιονοστιβάδας που μπορούσε να με παρασύρει και να χαθώ για πάντα.
Ένιωσα ξανά μια απειλητική αίσθηση να με κατακλύζει. Δεν πήγαζε από μέσα μου, συνδεόταν ωστόσο μαζί μου. Ο δον Χουάν έκανε, με κάποιο μυστήριο τρόπο, κάτι μέσα μου, θετικό και τρομερά αρνητικό ταυτόχρονα. Το αισθάνθηκα σαν προσπάθεια να κόψει μια λεπτή μεμβράνη που έμοιαζε κολλημένη πάνω μου. Τα μάτια του ήταν καρφωμένα στα δικά μου, ορθάνοιχτα. Μετά απομάκρυνε το βλέμμα του κι άρχισε να μιλά χωρίς να κοιτά πια προς το μέρος μου.
"Όποτε σε βασανίζουυν επικίνδυνα οι αμφιβολίες σου" μου είπε "κάνε κάτι πρακτικό γι αυτό. Σβήσε το φως. Διαπέρασε το σκοτάδι. Ανακάλυψε τι μπορείς να δεις."
Σηκώθηκε να σβήσει τα φώτα. Τον εμπόδισα.
"Όχι, όχι", είπα, "μη σβήσεις τα φώτα. Είμαι μια χαρά".
Αισθάνθηκα τότε τον πολύ ασυνήθιστο για μένα φόβο του σκότους. Και μόνο με τη σκέψη του σκοταδιού, μου κόπηκε η ανάσα. Μέσα στα σπλάχνα μου πράγματι γνώριζα κάτι, αλλά δεν τολμούσα να το αγγίξω ή να το βγάλω στην επιφάνεια, με τίποτα!
"είδες τις φευγαλέες σκιές πάνω στα δέντρα", είπε ο δον Χουάν γέρνοντας πίσω στο κάθισμά του."Αυτό είναι καλό. Θα 'θελα όμως να τις δεις και μέσα σε τούτο το δωμάτιο. Δε θα "δεις" τίποτα. Θα αντιληφθείς απλώς φευγαλέες σκιές. Διαθέτεις αρκετή ενέργεια γι' αυτό."
Φοβήθηκα πως ο δον Χουάν θα σηκωνόταν τελικά να σβήσει τα φώτα - κι έτσι έγινε. Δύο δευτερόλεπτα αργότερα ούρλιαζα σαν τρελός. Κι όχι μόνο έπιασε το μάτι μου αυτές τις φευγαλέες εικόνες, αλλά τις άκουσα κιόλας να βουϊζουν στ' αυτιά μου. Τότε ο δον Χουάν διπλώθηκε από τα γέλια κι άναψε ξανά τα φώτα.
"Τι ασταθής χαρακτήρας!" αναφώνησε. "Απόλυτα σκεπτικιστής από τη μια κι απόλυτα πραγματιστής από την άλλη. Πρέπει να επιλύσεις αυτή την εσωτερική σου σύγκρουση. Διαφορετικά, θα φουσκώσεις σαν μπαλόνι και θα σκάσεις!"
Ο δον Χουάν συνέχισε να χώνει το μαχαίρι του όλο και πιο βαθιά. "Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού", μου είπε, "είδαν" τα αρπακτικά. Τα ονόμασαν "ιπτάμενους" επειδή κάνουν βουτιές στον αέρα. Δεν είναι όμορφο θέαμα. Μεγάλες, αδιαπέραστες σκιές που σκίζουν τον αέρα' και μετά προσγειώνονται βαριά στο έδαφος . Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού προβληματίστηκαν πολύ για το πότε εμφανίστηκαν στη γη. Είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος κάποτε ήταν ένα τέλειο ον, ικανό να επιτελέσει άθλους επίγνωσης που στις μέρες μας έχουν τη μορφή μύθων και θρύλων. Κι έπειτα όλα χάθηκαν κι έχουμε τώρα έναν άνθρωπο σε καταστολή."
Ήθελα να θυμώσω μαζί του, να τον αποκαλέσω παρανοϊκό, όμως, με κάποιο τρόπο, η αίσθηση του σωστού και του λάθους, η ηθική μου, που συνήθως απλωνόταν κάτω ακριβώς από την επιφάνεια της ύπαρξής μου, δε βρισκόταν εκεί. Κάτι μέσα μου είχε ξεπεράσει πια την αγαπημένη μου ερώτηση, μια ερώτηση που έκανα συχνά στον εαυτό μου: Κι αν είναι αλήθεια όλα όσα λέει; Τη στιγμή εκείνη, εκείνη τη νύχτα, ένιωσα στα βάθη της καρδιάς μου πως ό,τι μου έλεγε ήταν αλήθεια, αλλά ταυτόχρονα, και με ανάλογη ένταση, πίστευα πως όσα μου έλεγε ήταν καθαρές ανοησίες.
"Τι λες τώρα, δον Χουάν;" τον ρώτησα άψυχα, ανήμπορος να ανασάνω από τον κόμπο που μου έσφιγγε το λαιμό.
"Αυτό που σου λέω είναι πως δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια συνηθισμένα αρπακτικά. Είναι πολύ έξυπνα, πολύ συγκροτημένα. Χρησιμοποιούν πολύ μεθοδικά το σύστημα που θα μας εξουδετερώσει. Ο άνθρωπος, το μαγικό ον που προορίζεται να γίνει, παύει να είναι πλάσμα μαγικό. Δεν είναι παρά ένα κομμάτι κρέας. Δεν υπάρχουν πια άλλα όνειρα γι' αυτόν, πέρα από τα όνειρα ενός ζώου αναθρεμμένου για να γίνει κάποτε ένα κομμάτι κρέας: κοινότοπα, συμβατικά, ηλίθια."
Τα λόγια του μου προκάλεσαν μια αλλόκοτη σωματική αντίδραση, κάτι σαν ναυτία. Ήταν σα να άρχιζε πάλι το στομάχι μου να σφίγγεται. Αλλά η αίσθηση της ναυτίας έμοιαζε να έρχεται από τα βάθη της ύπαρξής μου, από το μεδούλι μου. Μ' έπιασαν σπασμοί.Ο δον Χουάν με γράπωσε με δύναμη από τους ώμους και με τράνταξε. Ένιωθα το λαιμό μου να ταλαντεύεται. Το τράνταγμά του με ηρέμησε αμέσως, κι ένιωσα να ανακτώ κάπως τον αυτοέλεγχό μου.
"Τα αρπακτικά" είπε ο δον Χουάν, "που είναι ανόργανα όντα, φυσικά, δεν είναι εντελώς απρόσιτα στο βλέμμα μας, όπως τα υπόλοιπα ανόργανα όντα. Νομίζω πως τα βλέπουμε όταν είμαστε παιδιά, αλλά επειδή είναι τόσο φριχτά προτιμούμε να μην τα σκεφτόμαστε καν. Τα παιδιά βέβαια θα μπορούσαν να συνεχίσουν να τα κοιτούν, αλλά όλοι οι μεγαλύτεροι τα αποτρέπουν.
Η μόνη εναλλακτική λύση που έχει μείνει για την ανθρωπότητα", συνέχισε, "είναι η αυτοπειθαρχία. Αυτή είναι το μοναδικό αποτρεπτικό μέσο. Όταν μιλάω όως για αυτοπειθαρχία δεν εννοώ κάποια σκληρή, επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Δεν εννοώ δηλαδή να ξυπνά κανείς στις πεντέμισι και να ρίχνει παγωμένο νερό πάνω του μέχρι να μελανιάσει. Οι μάγοι αντιλαμβάνονται την αυτοπειθαρχία ως ικανότητα να αντιμετωπίζει κανείς με αταραξία τις πιθανότητες που δεν προβλέπουν οι προσδοκίες μας. Γι' αυτούς η αυτοπειθαρχία είναι τέχνη: η τέχνη να αντιμετωπίζει κανείς το άπειρο χωρίς να κάνει πίσω, όχι επειδή είναι δυνατός και σκληροτράχηλος, αλλά επειδή διακατέχεται από δέος."
"Πώς γίνεται αποτρεπτικό μέσο η αυτοπειθαρχία των μάγων;"
"Οι μάγοι λένε ότι αυτοπειθαρχία κάνει το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης δυσάρεστο στη γεύση των ιπτάμενων", απάντησε ο δον Χουάν, εξετάζοντας προσεκτικά το πρόσωπό μου, σα να αναζητούσε κάποια αδιόρατη έκφραση δυσπιστίας. "Με αποτέλεσμα τα αρπακτικά να σαστίζουν. Ένα λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης που δεν μπορεί να φαγωθεί δεν αποτελεί μέρος της γνώσης τους, υποθέτω. Κι αφού σαστίσουν, δεν τους μένει άλλη διέξοδος παρά να αποφύγουν τη συνέχιση της μιαρής αποστολής τους.
Αν τα αρπακτικά δε φάνε για ένα διάστημα το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσής μας", συνέχισε να μου εξηγεί, "τότε αυτό εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Υπεραπλουστεύοντας το θέμα, μπορώ να πω ότι οι μάγοι, μέσω της αυτοπειθαρχίας τους, απωθούν τα αρπακτικά όσο για να μπορέσει το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης τους να αναπτυχθεί και να ξεπεράσει το επίπεδο των δαχτύλων των ποδιών τους. Από τη στιγμή που το ξεπερνά, επανέρχεται στο φυσιολογικό του μέγεθος. Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού συνήθιζαν να λένε ότι το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι όπως ένα δέντρο. Αν δεν κλαδευτεί, μεγαλώνει και φτάνει στο φυσικό του μέγεθος και όγκο. Κι όσο η επίγνωση φτάνει σε επίπεδα ανώτερα από εκείνο των ποδιών, καθίστανται φυσικά ή αυτονόητα τρομακτικά αντιληπτικά τεχνάσματα.
Το μεγαλειώδες τέχνασμα εκείνων των μάγων των αρχαίων χρόνων, ήταν να επιβαρύνουν με αυτοπειθαρχία το νου των ιπτάμενων. Διαπίστωσαν πως όταν καταπονούσαν με την εσωτερική σιωπή το νου των ιπτάμενων, ο ξένος καταπατητής τρεπόταν σε φυγή, βεβαιώνοντάς τους απόλυτα ότι η εντύπωσή τους πως ο νους έχει αλλότρια προέλευση ήταν σωστή. Ο ξένος καταπατητής επιστρέφει ωστόσο, σε διαβεβαιώ, αλλά έχει λιγότερη δύναμη, και ξεκινά μια διαδικασία όπου η διαφυγή του νου των ιπτάμενων καταντά συνηθισμένη υπόθεση, ώσπου μια μέρα χάνεται οριστικά. Μια θλιβερή μέρα, πράγματι! Είναι η μέρα που πρέπει να βασιστείς στα δικά σου εφόδια, που είναι σχεδόν μηδαμινά. Δεν υπάρχει κανείς να σου πει τι πρέπει να κάνεις. Δεν υπάρχει κανένας νους αλλότριας προέλευσης να σου υπαγορεύσει τις ανοησίες στις οποίες είσαι συνηθισμένος.
Ο δάσκαλός μου, ο ναγουάλ Χουλιάν, συνήθιζε να προειδοποιεί όλους τους μαθητές του ότι αυτή είναι η σκληρότερη μέρα στη ζωή ενός μάγου, αφού το αληθινό μυαλό που ανήκει σε μας, το σύνολο των εμπειριών μας, μετά από μια ολόκληρη ζωή κατοχής, έχει γίνει ντροπαλό, ανασφαλές και πανούργο. Προσωπικά θα έλεγα πως η πραγματική μάχη των μάγων ξεκινά εκείνη τη στιγμή. Τα υπόλοιπα είναι απλή προετοιμασία."
Αναστατώθηκα πραγματικά. Ήθελα να μάθω περισσότερα, ωστόσο ένα παράξενο αίσθημα κραύγαζε μέσα μου να σταματήσω. Υπαινισσόταν ζοφερές συνέπειες και τιμωρίες, ήταν κάτι σαν την οργή του Θεού που πρόκειται να πέσει πάνω μου, επειδή πήγα να σκαλίσω κάτι που ο ίδιος ο Θεός έχει καλύψει μ' ένα πέπλο. Έκανα τεράστια προσπάθεια για να επιτρέψω στην περιέργειά μου να νικήσει.
"Τι....τι....εννοείς", άκουσα τον εαυτό μου τραυλίζει, "όταν μιλάς για καταπόνηση του νου των ιπτάμενων;"
"Η αυτοπειθαρχία καταπονεί αφάνταστα τον ξένο νου", απάντησε. "Οπότε, μέσω της αυτοπειθαρχίας τους, οι μάγοι συντρίβουν τον ξένο καταπατητή"
Με συντάραξαν τα λόγια του. Πίστεψα πως είτε είχε παραφρονήσει είτε μου μιλούσε για κάτι τόσο φοβερό, που μου πάγωνε το αίμα. Πρόσεξα ωστόσο πόσο γρήγορα ανασυγκρότησα την ενέργειά μου για να αρνηθώ ό,τι μου είχε πει. Ξέσπασα σε γέλια, ύστερα από μια στιγμή πανικού, λες και ο δον Χουάν μου 'χε πει κανένα ανέκδοτο. "Αχ, δον Χουάν", άκουσα τον εαυτό μου να λέει, "είσαι αδιόρθωτος!"
Ο δον Χουάν φάνηκε να καταλαβαίνει αυτό που αισθανόμουν. Κούνησε το κεφάλι και ύψωσε τα μάτια στον ουρανό, σε μια κίνηση κωμικής απόγνωσης.
"Είμαι τόσο αδιόρθωτος", μου είπε, "που σκοπεύω να δώσω στο νου των ιπτάμενων, τον οποίο κουβαλάς μέσα σου, ένα ακόμη πλήγμα. Θα σου αποκαλύψω ένα από τα πιο εκπληκτικά μυστικά της μαγείας. Θα σου περιγράψω ένα εύρημα που οι μάγοι χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια να το επιβεβαιώσουν και να του προσδώσουν στερεότητα."
Με κοίταξε κι έπειτα μου χαμογέλασε μοχθηρά. "Ο νους των ιπτάμενων το βάζει για πάντα στα πόδια", μου είπε, "όταν ο μάγος καταφέρει να αρπαχτεί από την παλμική δύναμη που μας συγκρατεί ως σύμφυρμα ενεργειακών πεδίων. Αν μπορέσει να διατηρήσει για αρκετή ώρα αυτή την πίεση, ο νους των ιπτάμενων φεύγει νικημένος. Κι αυτό ακριβώς θα κάνεις κι εσύ: θα κρατηθείς από την ενέργεια που σε συγκροτεί."
Είχα την πιο ακατανόητη αντίδραση που μπορούσα να φανταστώ. Κάτι κυριολεκτικά δονήθηκε μέσα μου, σαν να το τράνταζαν, σαν να δέχτηκε ένα χτύπημα, και μπήκα σε μια κατάσταση αδικαιολόγητου φόβου, που συσχέτισα αμέσως με τις θρησκευτικές μου καταβολές.
Ο δον Χουάν με κοιτούσε από την κορυφή ως τα νύχια.
"Φοβάσαι την οργή του Θεού,ε;" είπε. "Ησύχασε, δεν είναι δικός σου φόβος. Είναι φόβος των ιπτάμενων, γιατί ξέρουν πως θα κάνεις ακριβώς ό,τι σου λέω".
Τα λόγια του δε με καθησύχασαν διόλου. Ένιωθα χειρότερα. Σπασμοί με τάραζαν, κυριολεκτικά, χωρίς να μπορώ να τους σταματήσω.
"Μην ανησυχείς", μου είπε ήρεμα ο δον Χουάν. "Ξέρω στα σίγουρα πως αυτές οι κρίσεις εξασθενούν πολύ γρήγορα. Ο νους των ιπτάμενων δε διαθέτει την παραμικρή αυτοσυγκέντρωση."
Όλα σταμάτησαν ύστερα από ένα λεπτό, όπως είχε προβλέψει ο δον Χουάν. Το να πει κανείς ότι είχα μείνει άναυδος θα ήταν ευφημισμός. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου, με τον δον Χουάν ή μονάχος, που δεν ήξερα πού πατούσα. Ήθελα να σηκωθώ από την πολυθρόνα, να περπατήσω λίγο, αλλά ήμουν έντρομος. Είχα διατυπώσει μέσα μου ένα σωρό λογικούς ισχυρισμούς, μα έτρεμα ταυτόχρονα από έναν παιδιάστικο φόβο. Άρχισα να ανασαίνω βαθιά, ενώ κρύος ιδρώτας έλουζε ολόκληρο το κορμί μου. Είχα κατά κάποιο τρόπο εξαπολύσει εναντίον μου το πιο θεοκατάρατο θέαμα:κατάμαυρες φευγαλέες σκιές που χοροπηδούσαν παντού γύρω μου, όπου κι αν στρεφόμουν.
Σφάλισα τα μάτια κι έγειρα το κεφάλι στο μπράτσο της πολυθρόνας. "Δεν ξέρω πού να στραφώ, δον Χουάν", είπα. "Απόψε κατάφερες στ' αλήθεια να με κάνεις να χαθώ".
"Διχάζεσαι από μια εσωτερική σύγκρουση", μου είπε ο δον Χουάν. "Βαθιά μέσα σου ξέρεις πως είσαι ανίκανος να αρνηθείς τη συμφωνία που ορίζει ότι ένα αδιάσπαστο κομμάτι σου, το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσής σου, πρόκειται να χρησιμεύσει ως ακατάληπτη τροφή σε ακατάληπτες, φυσικά, οντότητες. Κι ένα κομμάτι σου θα εναντιωθεί μ' όλη του τη δύναμη σ' αυτή την κατάσταση.
Η επανάσταση των μάγων", συνέχισε, "συνίσταται στο ότι αρνούνται να τιμήσουν συμφωνίες στις οποίες δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή. Κανείς δε με ρώτησε ποτέ αν θα δεχόμουν να καταναλωθώ από όντα με διαφορετικό είδος επίγνωσης. Οι γονείς μου μ' έφεραν απλώς σε τούτο τον κόσμο για να γίνω τροφή, όπως κι οι ίδιοι, και η ιστορία τελειώνει κάπου εδώ."
........
Όσο πιο πολύ συλλογιζόμουν τα λόγια του, κι όσο παρατηρούσα και συζητούσα με τον εαυτό μου και τους συνανθρώπους μου, τόσο πιο έντονη γινόταν η πεποίθηση πως υπήρχε όντως κάτι που μας έκανε ανίκανους για κάθε δραστηριότητα, αλληλεπίδραση ή σκέψη που να μην εστιαζόταν αποκλειστικά στο εγώ του καθενός. Μέλημά μου, όπως και μέλημα όποιου γνώριζα ή συναναστρεφόμουν, ήταν ο εαυτός του. Κι όπως αδυνατούσα να βρω κάποια εξήγηση για αυτή την καθολική ομοιογένεια, άρχισα να πιστεύω πως ο συλλογισμός του δον Χουάν ήταν ο καταλληλότερος τρόπος ερμηνείας του φαινομένου.
Προχώρησα όσο βαθύτερα μπορούσα στην ανάγνωση κειμένων σχετικών με μύθους και θρύλους. Κι όσο διάβαζα, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι βίωνα κάτι πρωτόγνωρο: Όλα τα βιβλία που διάφασα αποτελούσαν ερμηνείες μύθων και θρύλων. Σε καθένα απ' αυτά ήταν πρόδηλος ένας ομοιογενής νους. Μπορεί το λογοτεχνικό ύφος να διέφερε, αλλά το κίνητρο πίσω από τις λέξεις ήταν το ίδιο. Παρότι το θέμα ήταν κάτι τόσο αφηρημένο όσο οι μύθοι και οι θρύλοι, οι συγγραφείς κατόρθωναν πάντα να εισάγουν αναφορές στους εαυτούς τους. Το ομοιογενές κίνητρο κρυβόταν πίσω απ'΄το διαφορετικό δεδηλωμένο θέμα του κάθε βιβλίου - αν όμως κάποιος έψαχνε, θα το έβρισκε. Ποτέ άλλοτε δεν το είχα νιώσει αυτό, ποτέ πριν δεν το είχα αντιληφθεί.
.........
"Δε σ' έχει εγκαταλείψει ακόμα ο νους των ιπτάμενων", είπε ο δον Χουάν. "Έχει πληγωθεί βαριά, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει να βάζει τα δυνατά του για να αποκαταστήσει ξανά τις σχέσεις του μαζί σου. Αλλά κάτι μέσα σου έχει δεχτεί ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα. Οι ιπτάμενοι το ξέρουν αυτό. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι ο νους των ιπτάμενων μπορεί να σε νικήσει αν καταφέρει να σε κουράσει και να σε αναγκάσει να παραιτηθείς παίζοντας με την αντίφαση ανάμεσα στο τι λέει εκείνος και στο τι λέω εγώ.
Βλέπεις, ο νους των ιπτάμενων δεν έχει κανένα ανταγωνιστή", συνέχισε. "Όταν προτείνει κάτι, συμφωνεί με τη δική του πρόταση και σε οδηγεί να πιστέψεις πως έχεις κάνει κάτι αξιόλογο. Ο νους των ιπτάμενων θα σου πει πως ό,τι κι αν λέει ο δον Χουάν είναι καθαρές ανοησίες, και μετά ο ίδιος αυτός νους θα συμφωνήσει με τη δική του πρόταση. "Ναι, φυσικά είναι ανοησίες", θα πεις εσύ. Έτσι καταφέρνουν να μας επιβάλλονται.
Οι ιπτάμενοι είναι ουσιώδες μέρος του σύμπαντος", μου εξήγησε, "και πρέπει να τους εκλαμβάνουμε όπως είναι - οντότητες φοβερές, τερατώδεις. Οι ιπτάμενοι είναι το μέσο με το οποίο μας δοκιμάζει το σύμπαν.
Είμαστε οι ενεργειακοί εξερευνητές που δημιουργεί το σύμπαν", συνέχισε σαν να είχε ξεχάσει την παρουσία μου. "Κι επειδή ακριβώς διαθέτουμε ενέργεια με επίγνωση, είμαστε το μέσο με το οποίο το σύμπαν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Οι ιπτάμενοι είναι μια σκληρή αμφισβήτηση, μια ανελέητη πρόκληση. Δεν είναι δυνατό να εκληφθούν ως τίποτα άλλο. Αν καταφέρουμε να το αντιληφθούμε αυτό, το σύμπαν μας επιτρέπει να συνεχίσουμε.
......
"Η αλλόκοτη ιδέα", είπε αργά, ζυγιάζοντας την επίδραση των λόγων του, "είναι ότι κάθε ανθρώπινο ον σ' αυτή τη γη φαίνεται να έχει τις ίδιες αντιδράσεις, τις ίδιες σκέψεις, τα ίδια συναισθήματα. Λίγο πολύ, όλοι δείχνουν να ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο στα ίδια ερεθίσματα. Αυτές οι αντιδράσεις μοιάζουν κάπως θολές εξαιτίας της γλώσσας που μιλούν οι άνθρωποι, αλλά αν αφαιρέσουμε αυτό το επίχρισμα είναι οι ίδιες αντιδράσεις που βασανίζουν κάθε ανθρώπινο ον στη γη. Θα 'θελα να ενδιαφερθείς γι' αυτό το θέμα, ως κοινωνικός επιστήμονας φυσικά, και να δεις αν θα μπορούσες να εξηγήσεις τυπικά μια τέτοια ομοιογένεια".
............

απόσπασμα από το βιβλίο του Carlos Castaneda "η ενεργός πλευρά του απείρου", εκδ.Λιβάνη.

-η αντίληψή πρέπει να αλλάξει στην κοινωνική της βάση..."

2010-11-01T16:47:00.004+01:00

.....
- Και τι ονομάζεις αφηρημένο;
-Την αναζήτηση για ελευθερία, για ελευθερία αντίληψης, χωρίς εμμονές, όλων όσων είναι ανθρωπίνως δυνατά. Λέω πως οι σύγχρονοι μάγοι αναζητούν το αφηρημένο γιατί αναζητούν την ελευθερία, δεν τους ενδιαφέρουν τα απτά κέρδη. Γι αυτούς δεν υπάρχουν κοινωνικές αποστολές, όπως υπήρχαν για τους μάγους του παρελθόντος. Δεν θα τους δεις ποτέ να είναι προφήτες - αξιωματούχοι ή ιδιωτικοί μάγοι κυβερνητών.
- Θέλεις να πεις πως το παρελθόν δεν έχει αξία για τους σύγχρονους μάγους;
- Και βέβαια έχει. Εκείνο που δεν μας αρέσει είναι η γεύση του παρελθόντος. Εγώ προσωπικά σιχαίνομαι τα σκοτάδια και τη νοσηρότητα του νου. Μ' αρέσει η απεραντοσύνη της σκέψης. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το τι μ' αρέσει και τι δεν μ' αρέσει, είμαι υποχρεωμένος να παραδεχτώ την αξία των μάγων της αρχαιότητας γιατί ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν και έκαναν όλα όσα ξέρουμε και κάνουμε σήμερα.
Ο Δον Χουάν μου εξήγησε πως το πιο σημαντικό τους επίτευγμα ήταν ότι αντιλήφθηκαν την ενεργειακή ουσία των πραγμάτων. Αυτή η σύλληψη ήταν τόσο σημαντική ώστε αποτέλεσε τη βασική προϋπόθεση της μαγείας. Σήμερα, μετά από άσκηση και πειθαρχία μιας ολόκληρης ζωής, οι μάγοι καταφέρνουν τελικά να αποκτήσουν την ικανότητα της αντίληψης της ουσίας των πραγμάτων, μια ικανότητα που την ονομάζουν όραση.
-Τι θα σήμαινε για μένα να μπορώ να αντιληφθώ την ενεργειακή ουσία των πραγμάτων; τον ρώτησα κάποτε.
-Θα σήμαινε να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι την ενέργεια άμεσα, αποκρίθηκε. Διαχωρίζοντας το κοινωνικό μέρος της αντίληψης, θα αντιλαμβάνεσαι την ουσία των πάντων. Οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε είναι ενέργεια, εφόσον όμως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την ενέργεια άμεσα, επεξεργαζόμαστε την αντίληψή μας έτσι ώστε να ταιριάζει σ' ένα καλούπι. Τούτο το καλούπι είναι το κοινωνικό μέρος της αντίληψης που πρέπει να διαχωρίσεις.
-Γιατί πρέπει να το διαχωρίσω;
-Διότι μειώνει σκόπιμα το εύρος εκείνου που μπορεί να γίνει αντιληπτό, και μας κάνει να πιστεύουμε πως το καλούπι μέσα στο οποίο προσαρμόζουμε την αντίληψή μας είναι το μόνο πράγμα που υπάρχει. Είμαι πεισμένος πως για να μπορέσει τώρα να επιβιώσει ο άνθρωπος, η αντίληψή του πρέπει να αλλάξει στην κοινωνική της βάση.
-Ποια είναι η κοινωνική βάση της αντίληψης Δον Χουάν;
-Η σωματική βεβαιότητα πως ο κόσμος είναι φτιαγμένος από απτά αντικείμενα. Την ονομάζω κοινωνική βάση, γιατί όλοι καταβάλλουν μια σθεναρή και λυσσαλέα προσπάθεια να μας καθοδηγήσουν να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο έτσι όπως τον αντιλαμβανόμαστε.
-Πώς θα' πρεπε λοιπόν να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο;
-Τα πάντα είναι ενέργεια. Το σύμπαν ολόκληρο είναι ενέργεια. Η κοινωνική βάση της αντίληψής μας θα πρέπει να είναι η σωματική βεβαιότητα ότι το μόνο που υπάρχει είναι ενέργεια. Πρέπει να καταβληθεί σθεναρή προσπάθεια που θα μας καθοδηγήσει στο να αντιληφθούμε την ενέργεια ως ενέργεια. Τότε θα μπορούσαμε να παίζουμε και τις δύο εναλλακτικές επιλογές στα δάχτυλα.
-Είναι δυνατόν να εκπαιδευτούν οι άνθρωποι μ' αυτόν τον τρόπο; ρώτησα
Ο Δον Χουάν αποκρίθηκε πως είναι δυνατόν και ότι ακριβώς αυτό έκανε με μένα και τους άλλους μαθητευόμενους. Μας δίδασκε ένα νέο τρόπο να αντιλαμβανόμαστε, πρώτον, με το να μας κάνει να καταλάβουμε ότι επεξεργαζόμαστε την αντίληψή μας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προσαρμόζεται σ' ένα καλούπι και, δεύτερον, με το να μας καθοδηγεί ασταμάτητα να αντιλαμβανόμαστε την ενέργεια άμεσα. Με διαβεβαίωσε ότι τούτη η μέθοδος έμοιαζε πολύ μ' εκείνη που είχε χρησιμοποιήσει για να μας μάθει ν' αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο των καθημερινών υποθέσεων.
Ο Δον Χουάν πίστευε ότι η παγίδευσή μας στην επεξεργασία της αντίληψής μας, ώστε να προσαρμόζεται στο κοινωνικό καλούπι, χάνει τη δύναμή της μόλις διαπιστώσουμε πως έχουμε αποδεχτεί τούτο το καλούπι σαν κληρονομιά από τους προγόνους μας, χωρίς να μπούμε στον κόπο να το εξετάσουμε.
-Η αντίληψη ενός κόσμου απτών αντικειμένων που είχαν είτε θετική είτε αρνητική αξία, θα πρέπει να υπήρξε εντελώς απαραίτητη για την επιβίωση των προγόνων μας, είπε ο Δον Χουάν. Μέσα από αιώνες ενός τέτοιου τρόπου αντίληψης, είμαστε τώρα αναγκασμένοι να πιστεύουμε ότι ο κόσμος αποτελείται από αντικείμενα.
-Δεν μπορώ να συλλάβω τον κόσμο με κάποιο άλλο τρόπο Δον Χουάν, παραπονέθηκα. Είναι αναμφισβήτητα κόσμος αντικειμένων. Κάθε φορά που σκοντάφτουμε πάνω τους έχουμε την χειροπιαστή απόδειξη γι αυτό..
-Φυσικά και είναι ένας κόσμος αντικειμένων. Δεν το αμφισβητούμε αυτό.
-Τότε τι εννοείς;
-Εννοώ ότι τούτος ο κόσμος είναι καταρχήν κόσμος ενέργειας, και μετά είναι κόσμος αντικειμένων. Αν δεν ξεκινήσουμε με την προϋπόθεση ότι είναι κόσμος ενέργειας, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αντιληφθούμε την ενέργεια άμεσα. Θα μας σταματάει πάντα η σωματική βεβαιότητα αυτού που μόλις επισήμανες. η σκληρότητα των αντικειμένων.
......
-Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε είναι ο τρόπος ενός αρπακτικού, μου είπε κάποτε. 'Ενας πολύ αποτελεσματικός τρόπος αξιολόγησης και ταξινόμησης της τροφής και του κινδύνου. Όμως δεν είναι ο μοναδικός τρόπος που μπορούμε να αντιληφθούμε. Υπάρχει κι άλλος ένας, αυτός με τον οποίο προσπαθώ να σε εξοικειώσω: η αντίληψη της ουσίας των πάντων, της ίδιας της ενέργειας, άμεσα.
Η αντίληψη της ουσίας των πάντων θα μας κάνει να κατανοήσουμε, να ταξινομήσουμε και να περιγράψουμε τον κόσμο με εντελώς νέους, πιο συναρπαστικούς, πιο εκλεπτυσμένους όρους.
....

....
'Οποτε έβρισκε την ευκαιρία, ο Δον Χουάν μου τόνιζε πως η ενέργεια που χρειάζεται για να απελευθερώσει την ονειρική μας προσοχή από τη φυλακή της κοινωνικοποίησης προέρχεται από την επαναδιάταξη της υπάρχουσας ενέργειάς μας. Τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πιο αληθινό. Η ανάδυση της ονειρικής μας προσοχής είναι άμεση απόρροια της ανανέωσης του τρόπου ζωής μας. Μια και δεν έχουμε, όπως είχε πει κι ο Δον Χουάν κανέναν τρόπο να συνδεθούμε με κάποια εξωτερική πηγή για ενεργειακή ώθηση, πρέπει να επαναδιατάξουμε την ενέργειά μας με κάθε τρόπο.
Ο Δον Χουάν επέμενε πως ο "τρόπος των μάγων" είναι το καλύτερο μέσο λαδώματος, όπως θα λέγαμε, των τροχών της επαναδιάταξης της ενέργειας. Το πιο σημαντικό στοιχείο στον τρόπο των μάγων, το πιο αποτελεσματικό, είναι η παραίτηση από την ιδέα ότι είμαστε κάτι σπουδαίο. Ήταν απόλυτα πεισμένος πως αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για όλα όσα κάνουν οι μάγοι γι αυτό έβαζε τρομερή έμφαση στην καθοδήγηση όλων των μαθητών του προς αυτή την κατεύθυνση. Είχε την άποψη πως η έπαρση δεν είναι μόνο ο υπέρτατος εχθρός των μάγων αλλά και η νέμεση της ανθρωπότητας.
Το επιχείρημά του ήταν πως το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς μας πηγαίνει στην υπεράσπιση της σπουδαιότητάς μας. Πράγμα που φαίνεται πολύ καθαρά στην ατέρμονη ανησυχία μας για την προβολή του εαυτού μας, για το αν μας θαυμάζουν, μας συμπαθούν, μας αποδέχονται ή όχι. Πίστευε πως αν μπορούσαμε να χάσουμε λίγη απ' αυτή την έπαρση θα μας συνέβεναν δύο εκπληκτικά πράγματα. Πρώτον, θα ελευθερώναμε την ενέργειά μας από την προσπάθεια συντήρησης της ψευδαίσθησης του μεγαλείου μας και, δεύτερον, θα παρείχαμε στον εαυτό μας αρκετή ενέργεια ώστε να μπούμε στο δεύτερο επίπεδο προσοχής και να συλλάβουμε μια αναλαμπή του πραγματικού μεγαλείου του σύμπαντος.
....

....
Ο Δον Χουάν άλλαξε κουβέντα και συνέχισε να μου εξηγεί τη σταθεροποίηση του σημείου συγκέντρωσης. Είπε ότι "βλέποντας" το σημείο συγκέντρωσης των παιδιών να πάλλεται, σα να κινήται από δονήσεις, και να αλλάζει θέση με ευκολία, οι παλιοί μάγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συνηθισμένη θέση του σημείου συγκέντρωσης δεν είναι εγγενής, αλλά επέρχεται με τη συνήθεια. "Βλέποντας" επίσης, ότι μόνο στους ενήλικες είναι σταθεροποιημένο σε ένα σημείο, συμπέραναν ότι η συγκεκριμένη θέση του σημείου συγκέντρωσης ευνοεί ένα συγκεκριμένο τρόπο αντίληψης. Με τη χρήση, τούτος ο συγκεκριμένος τρόπος αντίληψης γίνεται ένα σύστημα ερμηνείας αισθητηριακών πληροφοριών.
Ο Δον Χουάν τόνισε ότι, αφού επιστρατευόμαστε σε αυτό το σύστημα με το να γεννιόμαστε μέσα σ΄αυτό, από τη στιγμή της γέννησής μας πασχίζουμε αναγκαστικά να συμμορφωθούμε με τις απαιτήσεις τούτου του συστήματος, ενός συστήματος που μας κυβερνά σ' όλη μας τη ζωή. Κατά συνέπεια, οι παλιοί μάγοι είχαν απόλυτο δίκιο να πιστεύουν ότι η ακύρωσή του και η αντίληψη της ενέργειας άμεσα είναι εκείνο που μεταμορφώνει έναν άνθρωπο σε μάγο.
Ο Δον Χουάν εξέφρασε το δέος του για κείνο που αποκάλεσε το μεγαλύτερο επίτευγμα της ανθρώπινης ανατροφής μας: το "κάρφωμα" του σημείου συγκέντρωσης στο συνηθισμένο του σημείο. Διότι με το να ακινητοποιηθεί εκεί, η αντίληψή μας μπορεί να εκγυμναστεί και να καθοδηγηθεί στην ερμηνεία όσων αντιλαμβανόμαστε. Μ' άλλα λόγια, μπορεί να καθοδηγηθεί στο να αντιλαμβάνεται περισσότερο σε σχέση με το σύστημά μας, παρά σε σχέση με τις αισθήσεις μας. Με διαβεβαίωσε πως η ανθρώπινη αντίληψη είναι ομογενής σε όλο τον κόσμο, γιατί τα σημεία συγκέντρωσης ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής είναι σταθεροποιημένα στο ίδιο σημείο.
Συνέχισε, λέγοντας πως οι μάγοι αποδεικνύουν όλα αυτά στον εαυτό τους όταν βλέπουν ότι τη στιγμή που το σημείο συγκέντρωσης μετατοπίζεται πέρα από ένα συγκεκριμένο οριακό σημείο και νέα συμπαντικά ενεργειακά νήματα αρχίζουν να γίνονται αντιληπτά, δεν υπάρχει λογική σε αυτά που αντιλαμβανόμαστε. Η άμεση αιτία είναι ότι τούτο το νέο αισθητηριακό δεδομένο έχει καταστήσει το σύστημά μας ανίσχυρο. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πια για να ερμηνεύσουμε αυτά που αντιλαμβανόμαστε.
Η αντίληψή μας χωρίς το σύστημά μας είναι, φυσικά, χαοτική, συνέχισε ο Δον Χουάν. Κατά ένα παράξενο τρόπο, ωστόσο, όταν νομίζουμε ότι πραγματικά έχουμε χάσει τον μπούσουλα, το παλιό μας σύστημα ανασυντάσσεται.έρχεται να μας σώσει και μεταμορφώνει τη νέα μας ακατανόητη αντίληψη σε εντελώς κατανοητό καινούργιο κόσμο.
......

....
Αρχικά επισήμανε πως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στις σκέψεις και τις πράξεις των ανθρώπων της αρχαιότητας κι εκείνες των σύγχρονων ανθρώπων. Στη συνέχεια είπε πως οι άνθρωποι της αρχαίας εποχής είχαν μια πολύ ρεαλιστική άποψη της αντίληψης και της συνείδησης, γιατί η άποψή τους προερχόταν από τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το σύμπαν γύρω τους. Οι σύγχρονοι άνθρωποι, αντίθετα, έχουν μια πλασματική άποψη της αντίληψης και της συνείδησης, γιατί η άποψή τους προέρχεται από τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την κοινωνική τάξη πραγμάτων και από τα πάρε δώσε τους μ' αυτήν.
.....

.....
Ανακάλυψα πως η ενέργεια του κόσμου μας ταλαντεύεται. Σπινθηροβολεί. Όχι μόνο τα ζωντανά πλάσματα, αλλά τα πάντα στον κόσμο μας λαμπυρίζουν μ' ένα δικό τους εσωτερικό φως. Ο Δον Χουάν μου εξήγησε ότι η ενέργεια του κόσμου μας αποτελείται από στρώματα χρωμάτων που τρεμοφέγγουν. Το πάνω στρώμα είναι λευκωπό. το αμέσως επόμενο είναι πρασινοκίτρινο, κι ένα άλλο, που απέχει ακόμα περισσότερο, είναι κεχριμπαρένιο.
...
-Μόνο τρεις διαφορετικές αποχρώσεις υπάρχουν; ρώτησα τον Δον Χουάν.
-Ο αριθμός τους είναι ατελείωτος, απάντησε, αλλά τώρα στην αρχή θα πρέπει να σε απασχολούν μόνο αυτές οι τρεις. Αργότερα, η ενεργειακή σου αντίληψη θα γίνει πιο εκλεπτυσμένη και , αν τα καταφέρεις, θα μπορείς να ξεχωρίζεις δεκάδες χρωμάτων.
Το λευκωπό στρώμα είναι η απόχρωση της τωρινής θέσης του σημείου συγκέντρωσης της ανθρωπότητας, συνέχισε ο Δον Χουάν. Ας πούμε πως είναι μια μοντέρνα απόχρωση. Οι μάγοι πιστεύουν πως όλα όσα κάνει ο άνθρωπος σήμερα είναι χρωματισμένα μ' αυτή τη λευκωπή ανταύγεια. Σε μια άλλη εποχή, η θέση του σημείου συγκέντρωσης της ανθρωπότητας έκανε το χρώμα της άρχουσας ενέργειας στον κόσμο πρασινοκίτρινη. και σε άλλη εποχή, ακόμα πιο μακρινή, την έκανε κεχριμπαρένια. Το χρώμα της ενέργειας των μάγων είναι κεχριμπαρένιο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ενεργειακά συνδεδεμένοι με τους ανθρώπους που υπήρξαν στο μακρινό παρελθόν.
-Πιστεύεις Δον Χουάν, πως η τωρινή λευκωπή απόχρωση θα αλλάξει κάποια μέρα;
-Ναι, αν ο άνθρωπος είναι ικανός για εξέλιξη. Το μεγάλο καθήκον των μάγων είναι να φέρουν στον κόσμο την ιδέα πως, για να εξελιχθεί ο άνθρωπος, πρέπει πρώτα να ελευθερώσει τη συνείδησή του από τα δεσμά της κοινωνικής τάξης πραγμάτων. Όταν ελευθερωθεί η συνείδηση, η επιθυμία θα την κατευθύνει σ' ένα νέο μονοπάτι εξέλιξης.
-Πιστεύεις πως θα καταφέρουν οι μάγοι να το πετύχουν;
-Έχουν ήδη πετύχει. Αυτοί οι ίδιοι είναι η απόδειξη. Το να καταφέρουν να πείσουν κι άλλους για την αξία και την σπουδαιότητα της εξέλιξης, είναι μια άλλη ιστορία.
......

αποσπάσματα από το βιβλίο του Carlos Castaneda "η τέχνη των ονείρων", εκδ. Κάκτος.

-Πόλεμος για έναν πολεμιστή δε σημαίνει ατομικές ή συλλογικές πράξεις βλακείας ή βίας.."

2010-11-01T16:46:00.004+01:00

...Τότε μίλησε για τον παλιό άνθρωπο. Είπε ότι ο παλιός άνθρωπος ήξερε με πιο άμεσο τρόπο τι να κάνει και πώς να το κάνει με τον καλύτερο τρόπο. Αλλά ακριβώς όμως επειδή τα πήγαινε τόσο καλά, άρχισε να αναπτύσσει μια αίσθηση ατομικότητας που του έδινε την αίσθηση ότι μπορούσε να προβλέπει και να προγραμματίζει τις πράξεις που εκτελούσε. Κι έτσι εμφανίστηκε η ιδέα του ανεξάρτητου ατόμου, ενός ατόμου που άρχισε να υπαγορεύει τη φύση και το σκοπό των πράξεων του ανθρώπου.
Όπως μεγάλωνε το αίσθημα της ατομικότητας, ο άνθρωπος έχασε τη φυσική του σύνδεση με τη σιωπηλή γνώση. Ο σύγχρονος άνθρωπος, κληρονόμος αυτής της ανάπτυξης, είναι τόσο απελπιστικά απομακρυσμένος από την πηγή των πάντων, που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εκφράσει την απελπισία του με βίαιες και κυνικές πράξεις αυτοκαταστροφής. Η αιτία για τον κυνισμό και την απελπισία του ανθρώπου είναι ένα κομμάτι σιωπηλής γνώσης που έχει απομείνει μέσα του, που κάνει δύο πράγματα: το ένα είναι να δίνει κάποια υποψία στον άνθρωπο γύρω από την αρχαία σύνδεσή του με την πηγή των πάντων και το άλλο τον κάνει να αισθάνεται ότι χωρίς αυτήν τη σύνδεση, δεν έχει καμιά ελπίδα ειρήνης, ικανοποίησης, επίτευξης.
Νόμισα ότι τον είχα πιάσει σε αντίφαση. Του είπα ότι κάποτε μου είχε πει ότι ο πόλεμος ήταν η φυσική κατάσταση για έναν πολεμιστή, ότι η ειρήνη ήταν η ανωμαλία.
"Έτσι είναι" παραδέχτηκε. "Πόλεμος όμως, για έναν πολεμιστή, δε σημαίνει ατομικές ή συλλογικές πράξεις βλακείας ή βίας. Πόλεμος για έναν πολεμιστή, είναι μια ολική πάλη ενάντια στην ατομικότητα που έχει στερήσει τον άνθρωπο από τη δύναμή του."
Είπε τότε ότι είχε φτάσει η στιγμή να μιλήσουμε για το αδυσώπητο - την πιο βασική αρχή της μαντείας. Εξήγησε ότι οι μάντεις είχαν ανακαλύψει ότι κάθε κίνηση του σημείου συναρμογής (που ευθύνεται για το εύρος της αντίληψης) σήμαινε απομάκρυνση από την υπερβολική απασχόληση με την ατομικότητα που ήταν το στίγμα του σύγχρονου ανθρώπου. Συνέχισε λέγοντας ότι οι μάντεις πίστευαν ότι ήταν η θέση του σημείου συναρμογής που έκανε τον σύγχρονο άνθρωπο έναν καταστροφικό εγωιστή, μια ύπαρξη με μόνο ενδιαφέρον για την εικόνα της. Έχοντας χάσει κκάθε ελπίδα επιστροφής στην πηγή των πάντων, ο άνθρωπος αναζητούσε ανακούφιση στην ατομικότητά του. Και σ' αυτή του την προσπάθεια, κατάφερε να σταθεροποιήσει το σημείο συναρμογής του στη θέση διαιώνισης της εικόνας του. Ήταν αρκετά ασφαλές, λοιπόν, να πούμε ότι κάθε απομάκρυνση από τη συνηθισμένη του θέση, συνεπάγεται και μια μετατόπιση από τον αυτο-κατοπτρισμό του ανθρώπου και τη σημασία του εγώ του.
Περιέγραψε τη σημασία του εγώ σαν τη δύναμη που γεννιόταν από την εικόνα του ανθρώπου για τον εαυτό του. Επανέλαβε ότι ήταν αυτή η δύναμη που κρατούσε το σημείο συναρμογής καρφωμένο εκεί που ήταν, για την ώρα. Για το λόγο αυτό η κατεύθυνση του μονοπατιού του πολεμιστή ήταν προς την εκθρόνιση της σημασίας του εγώ. Και όλα όσα έκαναν οι μάντεις γίνονταν προς αυτή την κατεύθυνση.
Είχαν ξεμασκαρέψει τη σημασία του εγώ και βρήκαν ότι ήταν η αυτολύπηση μασκαρεμένη σε κάτι άλλο.
"Δεν ακούγεται πιθανό, αλλά αυτό είναι" είπε. "Η αυτολύπηση είναι ο πραγματικός εχθρός και η πηγή της δυστυχίας του ανθρώπου. Αν δεν λυπόταν ο άνθρωπος τον εαυτό του, δε θα μπορούσε να τον θεωρεί σπουδαίο, έτσι όπως είναι.Μόλις όμως αποκαλυφθεί η δύναμη της σημασίας του εγώ, αναπτύσσει τη δική της ορμή. Και είναι αυτή η φαινομενικά ανεξάρτητη φύση της σημασίας του εγώ που δίνει την ψευδή αίσθηση της αξίας".
....
Συνέχισε την εξήγησή του λέγοντας ότι οι μάντεις ήταν απόλυτα πεισμένοι ότι μετακινώντας τα σημεία συναρμογής μας μακρυά από τις συνηθισμένες τους θέσεις, θα καταφέρναμε να φτάσουμε σε μια κατάσταση ύπαρξης που θα μπορούσε μόνο να ονομαστεί αδυσώπητη. Οι μάντεις ήξεραν μέσω των πράξεών τους ότι αμέσως μόλις μετακινούνται τα σημεία συναρμογής τους, η σημασία του εγώ τους εκμηδενιζόταν. Μακρυά από τη συνηθισμένη θέση τους, δεν υπήρχε εικόνα του εγώ. Και χωρίς το βάρος στη σημασία της εικόνας του εγώ, έχαναν την αυτολύπησή τους και τη σημασία του εγώ τους. Οι μάντεις επομένως, είχαν δίκιο να λένε ότι η αυτολύπηση ήταν μεταμφιεσμένη αυτοσημασία.
....
Μια και δεν μπορούσαν να προγραμματίζουν λογικά τις πράξεις τους, άφηναν πάντα το Πνεύμα να αποφασίζει για λογαριασμό τους.
...
"Η θέση της αυτοανάκλασης αναγκάζει το σημείο συναρμογής να συναρμολογήσει έναν κόσμο ψεύτικης ευσπλαχνίας, αλλά πραγματικής σκληράδας και εγωκεντρισμού. Σ' αυτό τον κόσμο τα μόνα πραγματικά αισθήματα είναι εκείνα που βολεύουν αυτόν που τα αισθάνεται.
Για έναν μάντη το να είναι αδυσώπητος δεν σημαίνει και να είναι σκληρός. Το αδυσώπητο είναι το αντίθετο της αυτολύπησης ή του εγωκεντρισμού. Το να είσαι αδυσώπητος σημαίνει να είσαι νηφάλιος".
...

..Να έχει κανείς συνείδηση ότι η σημασία του εγώ είναι η δύναμη που κρατά ακίνητο το σημείο συναρμογής. Μόλις της κοπούν τα φτερά, η ενέργεια που απορροφά είναι πια διαθέσιμη. Αυτή η αυξημένη ενέργεια στη συνέχεια, χρησιμεύει σαν εφαλτήριο που εκτοξεύει το σημείο συναρμογής, αυτόματα και χωρίς προειδοποίηση, σ' ένα ασύλληπτο ταξίδι.
Μόλις μετακινηθεί το σημείο συναρμογής, η ίδια η κίνησή του είναι και απομάκρυνση από τη θέση της αυτοανάκλασης, κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει ένα καθαρό συνεκτικό δεσμό με το Πνεύμα. Παρατήρησε ότι στο κάτω-κάτω, ήταν η αυτοανάκλαση που αποσύνδεσε τον άνθρωπο αρχικά από το Πνεύμα.
"Όπως σου έχω πει" συνέχισε, "η μαντεία είναι ένα ταξίδι επιστροφής. Επιστρέφουμε νικητές στο Πνεύμα, αφού πρώτα κατεβήκαμε στην κόλαση. Κι από την κόλαση φέρνουμε και τρόπαια. Η κατανόηση είναι ένα από αυτά".
...
"σου έχω πεί τόσες φορές, ότι το να είσαι πολύ λογικός είναι αναπηρία" είπε. "Οι άνθρωποι έχουν μια πολύ βαθιά συναίσθηση της μαγείας. Αποτελούμε μέρος του μυστηριακού. Η λογική είναι μόνο μια επίστρωση. Αν ξύσουμε λίγο την επιφάνεια, από κάτω βρίσκουμε τον μάντη. Μερικοί από μας, όμως έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία να φτάσουν στο υπόστρωμα, άλλοι το κάνουν με τρομερή άνεση. Εσύ κι εγώ μοιάζουμε, απ' αυτή την άποψη, κι οι δυο πρέπει να χύσουμε αίμα πριν καταφέρουμε να εγκαταλείψουμε την αυτοανάκλασή μας."

"Ο κόσμος της αυτοανάκλασης ή ο κόσμος του μυαλού μας είναι πολύ σαθρός και κρατιέται από μερικές ιδέες κλειδιά που χρησιμεύουν σαν υποδομή. Όταν αυτές οι ιδέες αποτυγχάνουν, η υποδομή παύει να υπάρχει."

...
"Το να είσαι άψογος, όπως σου έχω πει τόσες φορές, δεν έχει σχέση με την ηθική" είπε. "Μοιάζει μόνο με την ηθική. Το να είσαι άψογος είναι μόνο η καλύτερη χρήση της ενεργειακής μας στάθμης. Φυσικά απαιτεί λιτότητα, περίσκεψη, απλότητα, αθωότητα και πάνω απ' όλα απαιτεί έλλειψη αυταρέσκειας. Όλα αυτά το κάνουν να ακούγεται σαν εγχειρίδιο μοναστικής ζωής, αλλά δεν είναι.
Οι μάντεις λένε ότι για να διατάξουν το Πνεύμα, και μ' αυτό εννοούν να διατάξουν τη μετακίνηση του σημείου συναρμογής, χρειάζεται κανείς ενέργεια. Το μόνο πράγμα που αποθηκεύει ενέργεια για μας είναι το να είμαστε άψογοι"
Ο Δον Χουάν παρατήρησε ότι δεν χρειάζεται να μαθητεύουμε στη μαντική για να μετακινούμε το σημείο συναρμογής μας. Μερικές φορές, από φυσικές αν και δραματικές συνθήκες, όπως πόλεμος, στέρηση, στρες, κόπωση, θλίψη, αδυναμία, το σημείο συναρμογής των ανθρώπων υφίσταται τεράστιες μετατοπίσεις. Αν οι άνθρωποι που βρέθηκαν σε τέτοιες συνθήκες ήταν ικανοί να υιοθετήσουν μια μαντική ιδεολογία, είπε ο Δον Χουάν, θα μπορούσαν να μεγιστοποιήσουν χωρίς δυσκολία αυτή τη φυσική μετακίνηση. Και θα έψαχναν και θα 'βρισκαν εξαιρετικά πράγματα αντί να κάνουν ό,τι κάνουν συνήθως σ' αυτές τις περιστάσεις: να εκλιπαρούν για την επιστροφή στις συνήθεις συνθήκες.
"Όταν μεγιστοποιείται η μεταίνηση του σημείου συναρμογής" συνέχισε, "τόσο ο μέσος άνθρωπος, όσο και ο μαθητευόμενος μάντης γίνονται μάντεις, επειδή, με τη μεγιστοποίηση αυτής της μετακίνησης, η συνέχεια καταστρέφεται ανεπανόρθωτα."
"Πώς μεγιστοποιείται αυτή η κίνηση;" ρώτησα.
"Περικόπτοντας την αυταρέσκεια" απάντησε. "Η πραγματική δυσκολία δεν βρίσκεται στην μετακίνηση του σημείου συναρμογής ή στο σπάσιμο της συνέχειας. Η πραγματική δυσκολία είναι να 'χεις την ενέργεια. Αν κάποιος έχει ενέργεια, άπαξ και μετακινηθεί το σημείο συναρμογής δεν έχει παρά να ζητήσει ασύλληπτα πράγματα"
Ο Δον Χουάν εξήγησε ότι το μπλέξιμο του ανθρώπου βρίσκεται στο ότι διαισθάνεται τις κρυφές του δυνατότητες, αλλά δεν τολμάει να τις χρησιμοποιήσει. Γι αυτό λένε οι μάντεις ότι η κατάντια του ανθρώπου είναι μια άλλη εκδοχή ανάμεσα στην ανοησία και την άγνοιά του. Είπε ότι ο άνθρωπος τώρα χρειάζεται, περισσότερο από ποτέ, να διδαχτεί καινούργιες ιδέες που θα έχουν σχέση αποκλειστικά με τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου - μαντικές ιδέες, όχι κοινωνικές, ιδέες που θα κάνουν τον άνθρωπο να αντικρύσει το άγνωστο, να αντικρύσει τον προσωπικό του θάνατο. Τώρα ο άνθρωπος χρειάζεται, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, να διδαχτεί τα μυστικά του σημείου συναρμογής του.
...

...
"Υπάρχει λοιπόν μια σκοτεινή πλευρά στον άνθρωπο" είπα χαρούμενα. "Εσύ πάντα την αρνιόσουν. Λες πάντα ότι το κακό δεν υπάρχει, ότι το μόνο που υπάρχει είναι η δύναμη"
Έμεινα έκπληκτος από αυτό μου το ξέσπασμα. Σε μια στιγμή, όλη μου η καθολική παιδεία με πλημμύρισε κι ο Άγγελος του Σκότους έγινε πιο σημαντικός κι απ' τη ζωή μου. Ο Δον Χουάν γέλασε μέχρι που τον έπιασε βήχας.
"Και βέβαια υπάρχει σκοτεινή πλευρά μέσα μας" είπε. "Σκοτώνουμε οικειωθελώς, έτσι δεν είναι; Και με ανθρώπους στο όνομα του Θεού. Καταστρέφουμε τους εαυτούς μας, εξοντώνουμε τη ζωή αυτού του πλανήτη, καταστρέφουμε τη γη; Και μετά φορούμε ράσα κι ο Κύριος μας μιλά κατευθείαν. Και τι μας λέει ο Κύριος; Μας λέει ότι πρέπει να είμαστε καλά παιδιά γιατί αλλιώς θα μας τιμωρήσει. Ο Κύριος μας απειλεί για αιώνες και δεν είδα και μεγάλη διαφορά. Όχι γιατί είμαστε κακοί, αλλά επειδή είμαστε χαζοί. Ο άνθρωπος έχει μια σκοτεινή πλευρά, ναι, κι αυτή είναι η βλακεία του."
....

....
Ο Δον Χουάν είπε ότι η ανθρώπινη συνείδηση ήταν σαν ένα τεράστιο στοιχειωμένο σπίτι. Η συνείδηση της καθημερινής ζωής ήταν σαν να έμενες κλεισμένος σ' ένα μόνο δωμάτιο για όλη σου τη ζωή. Μπαίναμε σ' αυτό το δωμάτιο από ένα μαγικό άνοιγμα: τη γέννηση. Και βγαίναμε από ένα άλλο μαγικό πέρασμα: το θάνατο.
Οι μάντεις όμως μπορούσαν να βγουν από αυτό το δωμάτιο, ενώ ζούσαν ακόμη. Ένα εκπληκτικό κατόρθωμα. Το φοβερότατο, όμως, ήταν ότι όταν δραπέτευαν απ' αυτό το δωμάτιο διάλεγαν την ελευθερία. Διάλεγαν να αφήσουν αυτό το τεράστιο στοιχειωμένο σπίτι εντελώς, αντί να μείνουν και να χαθούν στα άλλα του διαμερίσματα.
....

αποσπάσματα από το βιβλίο του Carlos Castaneda "η δύναμη της σιωπής", εκδ. Κάκτος.

-μόνο μέσα στην Ελευθερία

2010-11-01T16:45:00.002+01:00

...
Η καλοσύνη μπορεί να ανθίσει μόνο μέσα στην Ελευθερία.Δεν μπορεί να ανθίσει στο έδαφος της πειθούς οποιασδήποτε μορφής, ούτε από καταναγκασμό, ούτε είναι το αποτέλεσμα ανταμοιβής. Δεν εμφανίζεται όταν υπάρχει οποιοδήποτε είδος μίμησης ή συμμόρφωσης και, φυσικά, δεν μπορεί να υπάρξει όταν υπάρχει φόβος. Η καλοσύνη εκδηλώνεται στη συμπεριφορά και αυτή η συμπεριφορά βασίζεται στην ευαισθησία. Αυτή η καλοσύνη εκφράζεται στη δράση. Η όλη κίνηση της σκέψης δεν είναι καλοσύνη. Η σκέψη, που είναι τόσο περίπλοκη, πρέπει να κατανοηθεί, αλλά ακριβώς αυτή η κατανόηση κάνει τη σκέψη να αντιληφθεί τον ίδιο της τον περιορισμό.
Η καλοσύνη δεν έχει αντίθετο. Οι περισσότεροι από μας θεωρούν την καλοσύνη σαν το αντίθετο του κακού και έτσι, μέσα σ' όλη την ιστορία, σε οποιοδήποτε πολιτισμό, η καλοσύνη έχει θεωρηθεί σαν η άλλη όψη αυτού που είναι κακό, κτηνώδες. Έτσι, ο άνθρωπος πάλευε πάντα ενάντια στο κακό για να είναι καλός. Αλλά η καλοσύνη δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει, αν υπάρχει οποιαδήποτε μορφή βίας ή πάλης.
Η καλοσύνη εκδηλώνεται στη συμπεριφορά, στη δράση και στη σχέση. Γενικά, η καθημερινή μας συμπεριφορά βασίζεται είτε στο να ακολουθούμε ορισμένα υποδείγματα - μηχανικά και επομένως επιφανειακά - ή σύμφωνα με ένα κίνητρο που το έχουμε επεξεργαστεί πολύ προσεχτικά, βασισμένο στην ανταμοιβή ή την τιμωρία. Έτσι, η συμπεριφορά μας, συνειδητά ή ασυνείδητα, είναι υπολογισμένη. Αυτή δεν είναι καλή συμπεριφορά. Όταν κανείς το αντιληφθεί αυτό, όχι μόνο διανοητικά ή με τη συναρμολόγηση λέξεων, τότε μέσα απ' αυτή την ολική άρνηση γεννιέται η αληθινή συμπεριφορά.
Η καλή συμπεριφορά είναι στην ουσία η απουσία του εαυτού, του εγώ. Εκδηλώνεται με την ευγένεια, με το να νοιαζόμαστε για τους άλλους, με την υποχώρηση, χωρίς να χάνει κανένας την ακεραιότητά του. Έτσι, η συμπεριφορά γίνεται εξαιρετικά σημαντική. Δεν είναι κάποιο ασήμαντο ζήτημα που μπορούμε να το παραβλέψουμε η το παιχνίδι ενός πανειδήμονος νου. Η συμπεριφορά βγαίνει μέσα από το βάθος της ύπαρξής σου και είναι μέρος της καθημερινής σου ζωής.
Η καλοσύνη εκδηλώνεται στη δράση. Πρέπει να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στη δράση και τη συμπεριφορά. Πιθανώς είναι και τα δύο το ίδιο πράγμα, αλλά για περισσότερη διαύγεια ρέπει να τα ξεχωρίσουμε και να τα εξετάσουμε. Το να δρα σωστά είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς. Είναι πολύ περίπλοκο και πρέπει να εξεταστεί πολύ προσεχτικά, χωρίς ανυπομονησία, χωρίς να βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα.
Στην καθημερινή μας ζωή η δράση είναι μια συνεχής κίνηση από το παρελθόν, που σπάζει καμιά φορά με μια νέα σειρά συμπερασμάτων. Κατόπιν, αυτά τα συμπεράσματα γίνονται το παρελθόν και δρα κανείς σύμφωνα με αυτά. Δρα σύμφωνα με προκατασκευασμένες ιδέες ή ιδανικά, επομένως δρα κανείς πάντοτε είτε από τη συσσωρευμένη γνώση, που είναι το παρελθόν, είτε από ένα ιδεαλιστικό μέλλον, μια ουτοπία.
Δεχόμαστε αυτή τη δράση σαν κανονική. Είναι όμως; Την αμφισβητούμε αφού έχουμε δράσει ή προτού δράσουμε, αλλά αυτή η αμφισβήτηση βασίζεται σε προηγούμενα συμπεράσματα ή στη μελλοντική ανταμοιβή ή τιμωρία. Αν κάνω αυτό, θα πάρω εκείνο κλπ. Λοιπόν, τώρα αμφισβητούμε την όλη παραδεδεγμένη ιδέα σχετικά με τη δράση.
Η δράση συμβαίνει αφού έχουμε συσσωρεύσει γνώσεις ή εμπειρία. ή δρούμε και μαθαίνουμε μέσα από αυτή τη δράση, ευχάριστη ή δυσάρεστη, και αυτή η μάθηση γίνεται ξανά η συσσώρευση γνώσης. Ώστε, και οι δυο δράσεις βασίζονται στη γνώση-δεν είναι διαφορετικές. Η γνώση είναι πάντα το παρελθόν και έτσι οι δράσεις μας είναι πάντοτε μηχανικές.
Υπάρχει κάποια δράση που να μην είναι μηχανική ούτε επαναληπτική ούτε απόρροια ρουτίνας και, επομένως, χωρίς μεταμέλεια; Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό να το καταλάβουμε, διότι όπου υπάρχει ελευθερία και το άνθισμα της καλοσύνης, η δράση δεν μπορεί ποτέ να είναι μηχανική. Το γράψιμο είναι μηχανικό, η μάθηση μιας γλώσσας, η οδήγηση ενός αυτοκινήτου είναι μηχανική. Η απόκτηση οποιουδήποτε είδους τεχνικής γνώσης και η δράση σύμφωνα με αυτήν είναι μηχανική. Και πάλι, σ' αυτή τη μηχανική δραστηριότητα μπορεί να υπάρξει μια διακοπή και μέσα σ' αυτή τη διακοπή σχηματίζεται ένα καινούργιο συμπέρασμα, το οποίο γίνεται επίσης μηχανικό. Πρέπει κανείς να θυμάται συνεχώς ότι η ελευθερία είναι η βάση για την ομορφιά της καλοσύνης. Υπάρχει μια μη μηχανική δράση, αλλά πρέπει να την ανακαλύψετε μόνος σας. Δε μπορεί να σας πει κανείς γι αυτήν, δεν μπορεί να σας εκπαιδεύσει κανείς σ' αυτήν, δεν μπορείτε να μάθετε από παραδείγματα, γιατί τότε γίνεται μίμηση και συμμόρφωση, προσαρμογή. Τότε έχετε χάσει την ελευθερία ολοκληρωτικά και δεν υπάρχει καλοσύνη.
...
Κρισναμούρτι, "Γράμματα στα σχολεία", εκδ.Καστανιώτη.

-Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων εξακολουθούσε να απομακρύνεται από τη θεϊκότητα του ανθρώπου...

2010-11-01T16:42:00.002+01:00

........
Στην αρχή του χρόνου, ο άνθρωπος γεννήθηκε από τη σκέψη, το δημιουργικό λόγο του παντοδύναμου Θεού. Όλα τα πράγματα που υπήρχαν ήταν από την ουσία του Θεού κι ο άνθρωπος ήταν κύριός τους. Ο άνθρωπος ήταν θεός έχοντας στα χέρια του το πρόσταγμα της δημιουργίας, τον παντοδύναμο λόγο. Ο άνθρωπος σχεδιάστηκε από το Θεό σαν ανώτατος, αιώνιος ναός και φτιάχτηκε σαν πλάσμα με σώμα, μυαλό και πνεύμα. Το σαρκικό σώμα ήταν ο φυσικός ναός. Το μυαλό και το συναίσθημα ήταν οι φύλακες και οι υπεύθυνοι για την προστασία και την καλή κατάσταση του σώματος. Το πνεύμα ήταν η φωτεινή ουσία του Παντοδύναμου Θεού, που κατοικούσε μες στη σάρκα του ανθρώπου για αποκλειστικά δική του χρήση. Ο άνθρωπος μπορούσε να υπάρχει είτε σαν ανθρώπινο ον είτε σαν λογικός άνθρωπος είτε σαν ζωτικό και δημιουργικό πνεύμα. Με τον πνευματικό εαυτό ο άνθρωπος δημιούργησε στη συνέχεια το ίδιο του το είδος. Γιατί ο φωτεινός εαυτός μπορούσε να εξωτερικευτεί και να βγει από το ναό του σώματος. Ο άνθρωπος είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει εφτά τουλάχιστον φωτεινά σώματα μέσα από το σαρκικό εαυτό του, για να υπηρετήσει το Θεό και τον Άνθρωπο. Το ανώτερο από αυτά, που ήταν και το πιο δύσκολο να βγει προς τα έξω, περιείχε τη δημιουργική ουσία με την οποία ο άνθρωπος μπορούσε να αναπαράγει το ίδιο του το είδος χρησιμοποιώντας τη δύναμη της σκέψης. Με τη δύναμη της σκέψης και της επιθυμίας μπορούσε να φυτέψει στη μήτρα της εκλεκτής του το γόνιμο σπόρο της γέννησης. Εκείνο τον καιρό όλοι οι άνθρωποι ζούσαν μέσα στο φως και στη λάμψη, χωρίς να γνωρίζουν τη στέρηση, την αρρώστια ή την αμαρτία.
Η απόδειξη της πανάρχαιας ικανότητας του ανθρώπου να δημιουργεί το είδος του με τη δύναμη της σκέψης, συναντάται σε όλες τις θρησκείες με την αναφορά της παρθενογένεσης. Κι η απόδειξη της ευημερίας του ανθρώπου σ' εκείνους τους πανάρχαιους καιρούς αναφέρεται επίσης σε όλες τις θρησκείες του κόσμου με τη μορφή του Κήπου του Παραδείσου.
Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος είναι (δηλαδή έγινε) πολύ πιο ευαίσθητος στα ερεθίσματα της σάρκας απ' ότι στα ερεθίσματα του πνεύματος. Σιγά σιγά, από τις αγνές αλλά όχι έντονα αισθητές χαρές, στράφηκε στις αισθήσεις του σαρκικού εαυτού. Άρχισε λίγο λίγο να πέφτει από τον ανώτερο φωτεινό εαυτό και να χάνει ολοένα την επαφή του με το δημιουργικό Θεό, μέχρι που την έχασε τελείως. Ο φωτεινός του εαυτός, η θεϊκή του ενέργεια, αιχμαλωτίστηκε μέσα στο σώμα και θάφτηκε στη σάρκα. Αυτός ο φωτεινός, εσωτερικός και τέλειος Θεός αποζητά πάντα την Ελευθερία, κι αυτό εξηγεί την αναζήτηση όλων των ανθρώπων γύρω από το νόημα της ύπαρξης και το Θεό.
Οι θρησκείες του κόσμου αναπτύχθηκαν με πυρήνα αυτή την εσωτερική αναζήτηση. Στους αρχαίους καιρούς όλες οι θρησκείες ήταν ένα - ήταν κάποιες μέθοδοι ανύψωσης του φωτεινού εαυτού, ώστε να έρθει σε επαφή με τον Ανώτατο Θεό. Αλλά οι καταστροφές της φύσης διασκόρπισαν τους ανθρώπους διώχνοντάς τους από το πανάρχαιο Νησί του Παραδείσου. Όλα ξεχάστηκαν, εκτός από τον μυστηριώδη πυρήνατης θρησκείας - αλλά κι αυτός ο ιερός πυρήνας διαστρεβλώθηκε από ηγέτες και ψευτοαρχηγούς που θέλησαν να αυξήσουν την ισχύ τους. Ο καθένας τους διατεινόταν ότι μόνο αυτός κατείχε το αληθινό μυστικό, τον άμεσο λόγο. Η αρχαία διαδικασία αναγέννησης του Θεού-Εαυτού μέσα από τον σαρκικό εαυτό έγινε άχρηστη ιεροτελεστία, χωρίς νόημα.
Ωστόσο, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι στρέφονταν προς τα έξω, προς τις αισθήσεις της σάρκας, κάποιοι ελάχιστοι στράφηκαν εσωτερικά, προς τον κρυμμένο δημιουργικό λόγο, και προσκολλήθηκαν με πάθος στην αληθινή θρησκεία. Αυτοί οι άνθρωποι άρχισαν να συγκεντρώνουν και να διαφυλάττουν τα ιερά μυστικά όλο και περισσότερο, μέχρι που έγιναν οι ίδιοι ένα ζωντανό μυστικό στον πυρήνα κάθε θρησκείας, κάθε κουλτούρας και κάθε λαού. Αλλά το γήινο και η ύλη ασκούσαν όλο και μεγαλύτερες πιέσεις πάνω τους, μέχρι που τους ανάγκασαν να κρυφτούν εντελώς, απειλώντας να τους εξαφανίσουν για πάντα.
Έτσι σε κάθε θρησκεία καθιερώθηκε ένα εξωτερικό θέαμα τελετουργίας, επίδειξης και φαντασμαγορίας-πράγματα που απευθύνονται στο σαρκικό και συναισθηματικό σώμα του ανθρώπου. Σιγά σιγά, ακόμα κι ο εσωτερικός, μυστικός πυρήνας των θρησκειών, έχασε την αληθινή γνώση και το πραγματικό νόημα αυτών των τελετών. Οι ίδιες οι τελετές άρχισαν να ξεφτίζουν και για πολλούς έπαψαν να 'χουν οποιαδήποτε σημασία.
...
Η αιτία της σταδιακής πτώσης του ανθρώπου από την αρχική αλήθεια είχε γίνει αντιληπτή περίπου 6.000 χρόνια πριν, όταν το Συμβούλιο του Κόσμου συνεδρίασε στη Μέμφιδα. Τότε τα μέλη σχεδίασαν το πρώτο βήμα ενός μακρόχρονου προγράμματος που θα μπορούσε, ίσως να οδηγήσει την ανθρωπότητα ξανά στην αλήθεια. Οι ιεροφάντες αποφάσισαν να δημιουργήσουν και να διαδώσουν σ' ολόκληρο τον κόσμο την ιδέα ενός μοναδικού Θεού, στοργικού και αγνού, που προνοεί με αγάπη και ζεστασιά για την ευτυχία κάθε ατόμου. Με αυτό τον τρόπο ήλπιζαν να διώξουν από το μυαλό του ανθρώπου τη σύγχυση των πολλών Θεών, οι οποίοι δεν ήταν στην πραγματικότητα παρά διαφορετικές ιδιότητες ή πλευρές του Ανώτατου Θεού.
Προσπάθησαν επίσης να περιορίσουν την απεριόριστη εξουσία των κοσμικών βασιλέων και διατύπωσαν κάποιους απλούς νόμους για τις ανθρώπινες σχέσεις. Έτσι δημιουργήθηκαν οι Εντολές, οι ηθικές αρχές που συναντώνται σε κάθε θρησκεία. Έπειτα από επιλογή και εκπαίδευση πολλών χρόνων οι ιεροφάντες παρουσίασαν το μύστη Φαραώ Αμενόφι τον 4ο, ο οποίος μετονομάστηκε σε Αχενατόν και ίδρυσε την παγκόσμια θρησκεία του ενός Θεού. Ο Αχενατόν εισήγαγε στην ανθρωπότητα την ιδέα του ενός φιλεύσπλαχνου Θεού κι αυτό του κόστισε τη ζωή του. Οι παραγκωνισμένοι ιερείς αντιτάχτηκαν άγρια στις μεταρρυθμίσεις του, που απέβλεπαν στη βελτίωση του ανθρώπου. Εξοργίστηκαν, επειδή δεν αποτελούσαν πια τους απαραίτητους μεσάζοντες ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τον Θεό.
'Ενα άλλο μέρος αυτού του μακρόχρονου μυστικού σχεδίου είχε αρχίσει περίπου πριν από 3.000. Το Συμβούλιο του Κόσμου αποφάσισε να εισαγάγει σταδιακά στις θρησκείες όλων των χωρών κάποιες μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα βοηθούσαν τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι καθένας τους έχει μια ιδαίτερη, μοναδική αξία και είναι αληθινός γιος του Θεού. Εκείνη την εποχή τα δώδεκα τάγματα της Λευκής Αδελφότητας συγκεντρώθηκαν και συνασπίσθηκαν για να λειτουργήσουν σαν μυστικό όπλο στον αγώνα για τη βελτίωση της ανθρωπότητας. ... Ο στόχος τους ήταν να εκπαιδεύσουν και να ενθαρρύνουν την ανθρωπότητα να στραφεί στις ανθρωπιστικές ιδέες και τις ηθικές αλήθειες. Αυτή η εκπαίδευση τόνιζε την αναγκαιότητα της υποταγής στην κοινότητα συμφερόντων, την κοινώς λεγόμενη ηθική, έδινε έμφαση στην τιμή, την ειλικρίνεια, την υπομονή, την κατανόηση, την αγάπη και τη βαθύτερη προσωπική αξία του καθενός. Ακόμα δίδασκε ότι κάθε άνθρωπος ήταν κομμάτι του Θεού κι ότι μπορούσε να έρθει σε απευθείας επαφή μαζί του. Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος μάθαινε ότι η αγνότητα και η ανιδιοτέλεια οδηγούν στην εσωτερική γαλήνη, ότι η γαλήνη οδηγεί στην ευλογία, η ευλογία στην έκσταση κι η έκσταση, με τη σειρά της, σε μια κατάσταση που είναι απαραίτητη για την ένωση του ατόμου με το Θεό.
Απ' αυτές τις ειδικές σχολές (που ήταν πάντα κρυφές κι απευθύνονταν σε κείνους που διψούσαν για φώτιση πιο πέρα από τις ορθόδοξες θρησκείες) η λύτρωση του ανθρώπου άρχισε, λίγο λίγο, να απλώνεται σε όλες τις χώρες. Οι ιδέες και οι μέθοδοι ήταν θαυμάσιες, όμως για να επιζήσουν αυτές οι σχολές κάτω από τους κοσμικούς νόμους των βασιλιάδων και των ιερέων, έπρεπε να παραμείνουν κρυφές. Ακόμα και κρυμμένες μπόρεσαν, ωστόσο, να βοηθήσουν τον άνθρωπο και να τον αποτρέψουν από την ύστατη πτώση, την έσχατη παραίτηση και αποδοχή της ψεύτικης άποψης ότι δεν είναι ο ίδιος ιερέας του εαυτού του, δεν έχει ο ίδιος το δικό του δρόμο ή το δικό του φωτεινό, ακτινοβόλο πνεύμα.
Αυτή η κίνηση και η διδασκαλία έφεραν αλλαγές σε πολλές θρησκείες. Μερικά από τα σκληρά μέτρα ελέγχου που τηρούσαν οι παλιότεροι ιερείς άρχισαν να χαλαρώνουν. Μέσα σε πεντακόσια χρόνια ή και λιγότερο, εμφανίστηκαν ισχυρές θρησκευτικές ομάδες που άρχισαν να κυρήττουν, ως ένα βαθμό φανερά, τις μυστικές αυτές διδασκαλίες και να τις κάνουν γνωστές προς τα έξω. Ο Βραχμανισμός εξευγενίστηκε από τους ευλαβείς γιόγκι. Ο Βουδισμός άρχισε να εξαπλώνει στον κόσμο το γλυκό του μήνυμα της προσωπικής χάρης μέσα από το δρόμο της γαλήνης και της προσωπικής αξίας. Ο δέκατος τρίτος Ζωροάστρης, ή Ζαρατούστρα, αναμόρφωσε την περσική πίστη με μεταρρυθμίσεις που οδηγούσαν τον άνθρωπο να υπακούει στις ανάγκες της κοινότητας, ενσταλάζοντας στις καρδιές άγριων λαών την αγάπη και τη στοργή. Ακόμα και ο απόκρυφος Μιθραϊσμός εξαγνίστηκε και εξαπλώθηκε φανερά σε περισσότερους ανθρώπους, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για τον προσυλητισμό πολλών Ρωμαίων λεγεωνάριων. Στο Δρυϊσμό έγιναν μετατροπές και βελτιώσεις. Η ανερχόμενη επίδραση του Ταό στην Κίνα έγινε αισθητή ως και στους πολιτισμούς της Καραϊβικής, σε μια περιοχή τόσο μακρυνή. Ιδρύθηκε ο Ζαϊνισμός και άρχισε να εξαπλώνεται. Όλα αυτά έγιναν σε μια περίοδο 150 χρόνων.
Κάθε μεταρρύθμιση οδηγούσε τον άνθρωπο στον τελικό του στόχο: Τη συνειδητοποίηση των δικών του θεϊκών δυνάμεων. Την αποδοχή του ιερού γεγονότος ότι ο Θεός βρισκόταν σε όλα τα πράγματα και σε κάθε άνθρωπο. Ότι κάθε άνθρωπος μπορούσε να βαδίσει μαζί με το Θεό και να κατορθώσει τα ίδια θαυματουργά έργα, αν πειθαρχούσε και εκπαίδευε τον εαυτό του, ώστε να αφήσει το Θεό να κυριαρχήσει εντελώς στο σώμα του, στο νου του, στην ψυχή και στο πνεύμα του. Πράγματι, είχαν γίνει πολλά μέχρι τότε. Ωστόσο υπήρχαν ακόμα πράγματα που χρειάζονταν βελτίωση. Οι ιεροφάντες του κόσμου δεν είχαν δώσει στον άνθρωπο τις ιερές και απόκρυφες γνώσεις και μεθόδους της αληθινής θρησκείας, γιατί αυτές έπρεπε να διαφυλαχθούν αιώνια, για να μην τις καταστρέψουν οι πολέμιοι ιερείς που κατείχαν κοσμική εξουσία. Έτσι η εκπαίδευση μπορεί να ήταν καλή, αλλά δεν ήταν όλη η αλήθεια. Δίδασκαν τη γαλήνη κι αυτή η διδασκαλία πρόσφερε καταφύγιο στον αδύνατο άνθρωπο, εκείνον που αναζητούσε τη φυγή στη θρησκευτική έκσταση. Αυτό που χρειαζόταν ήταν η εκπαίδευση στην αλήθεια, που ήταν η θρησκεία των θαρραλέων και δυνατών ανθρώπων, εκείνων που στοχάζονται και μάχονται χωρίς να υποχωρούν. Οι δώδεκα μεγάλες Λευκές Αδελφότητες αναζητούσαν ένα καινούργιο σχέδιο, ισχυρότερης εκπαίδευσης, για το καλό της ανθρωπότητας.
Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων εξακολουθούσε να απομακρύνεται από τη θεϊκότητα του ανθρώπου. Οι ορθόδοξες διδασκαλίες τους έκαναν να πιστέψουν ότι δεν ήταν άξιοι για τη θεία χάρη κι ότι χρειάζονταν έναν περισπούδαστο ιερέα ο οποίος θα μεσιτεύει για λογαριασμό τους στο Θεό. Ο άνθρωπος σε γενικές γραμμές δεν είχε το νου του στραμμένο στην προσέγγιση της θείας στιγμής. Οι μεγάλες Λευκές Αδελφότητες βρήκαν ότι ακόμα και οι μυημένοι συχνά δεν πίστευαν ότι ο άνθρωπος μπορούσε να διασχίσει τη μεγάλη άβυσσο - γιατί ένιωθαν ότι κανείς δεν το 'χε αλήθεια καταφέρει ως τότε. Αμφισβητούσαν ακόμα, αν θα υπήρχε άνθρωπος που θα το κατάφερνε ποτέ!
Κάποτε ο μεγάλος 'Οσιρις λατρεύτηκε σαν άνθρωπος που ανυψώθηκε στην αιώνια ζωή. Τότε είχε χρησιμεύσει σαν σύμβολο του μεγάλου μύστη, σαν στόχος για τον οποίο θα μπορούσε να αγωνιστεί ο άνθρωπος και να τον φτάσει, γιατί υπήρχε το παράδειγμα. Τώρα το θαύμα του Όσιρι - η μετατροπή του ανθρώπου σε ακτινοβόλο Θεό - είχε λησμονηθεί κι είχε χαθεί στην ομίχλη ενός αρχαίου παρελθόντος. Ο Όσιρις, το σύμβολο κάποτε της μεγάλης θυσίας, είχε γίνει ένας μύθος χωρίς άμεση σημασία για τη ζωή του ανθρώπου. Για το καλό της ανθρωπότητας χρειαζόταν ένας καινούργιος Όσιρι, κάποιος που θα γινόταν γνωστός και θα τον λάτρευαν πολλοί - και που θα ανασταινόταν από τους νεκρούς για να περάσει την άβυσσο και να γίνει αιώνιος Θεός.
.......
Ήταν έτοιμος ο κόσμος να δεχτεί μια νέα καλύτερη θρησκεία; Ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει το παλιό και να δεχτεί το καλύτερο; Όχι! Γιατί ο άνθρωπος δε θα μπορούσε να ελευθερωθεί, μέχρις ότου οι επιστήμες του Όσιρι της Αιγύπτου παντρευτούν με το μεγαλείο της ταπεινοφροσύνης του Ταό της Κίνας, μέχρις ότου η φιλοσοφία του Αριστοτέλη συναντήσει τη θεωρία και τις απόψεις του Πλάτωνα.
Γιατί ο άνθρωπος θα αποτίναζε μόνος του, όταν θα έφτανε η ώρα του, το ζυγό των ψευδών πεποιθήσεων, θα έλυνε τις αλυσσίδες που του αιχμαλωτίζουν το νου και την ύπαρξη, για να φτάσει συνειδητά να βαδίσει σαν Θεός επί γης.
....

απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Ευγένιου Ουίτγουερθ "Τα εννιά πρόσωπα του Χριστού", εκδ. Καστανιώτη

-η άλλη σύνταξη

2010-11-01T16:41:00.000+01:00

ΣΥΝΤΑΞΗ

Εξετάζοντας με προσοχή τις εξισώσεις του,
ένας άντρας είπε ότι το σύμπαν είχε αρχή.
Έγινε μια έκρηξη, είπε.
Μια εκκωφαντική, τρομακτική έκρηξη, και γεννήθηκε το σύμπαν.
Και το σύμπαν διαστέλλεται ακόμα, είπε.
Είχε υπολογίσει μέχρι και τη διάρκεια της ζωής του:
δέκα δισεκατομμύρια περιστροφές της Γης γύρω από τον Ήλιο.
Όλη η υδρόγειος ζητωκραύγασε'
οι άνθρωποι είπαν επιστήμη τους υπολογισμούς του.
Κανείς τους δεν αναλογίστηκε πως,
προτείνοντας ότι έχει αρχή το σύμπαν,
ο άντρας καθρέφτιζε απλώς τη σύνταξη της μητρικής του γλώσσας'
σύνταξη που απαιτεί να υπάρχουν αρχές, σαν τη γέννηση,
και εξελικτικές πορείες, σαν την ωρίμανση,
και τέλη, σαν το θάνατο, ως δεδομένα.
Το σύμπαν γεννήθηκε και τώρα γερνά, μας διαβεβαίωσε ο άντρας,
και κάποτε θα πεθάνει, όπως όλα τα πράγματα πεθαίνουν,
κι όπως πέθανε κι αυτός αφότου επιβεβαίωσε μαθηματικά
τη σύνταξη της μητρικής του γλώσσας.

Η ΑΛΛΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

Είχε πράγματι αρχή το σύμπαν;
Είναι ορθή η θεωρία της μεγάλης έκρηξης;
Δεν είναι ερωτήματα αυτά, όσο κι αν μοιάζουν τέτοια.
Η σύνταξη που απαιτεί να υπάρχουν αρχές,
εξελικτικές πορείες και τέλη ως δεδομένα
είναι η μοναδική σύνταξη που υπάρχει;
Ιδού το πραγματικό ερώτημα.
Υπάρχουν κι άλλες συντάξεις.
Μια από αυτές, λόγου χάρη,
απαιτεί να εκληφθούν ως δεδομένα
οι παραλλαγές της έντασης.
Σε τούτη τη σύνταξη τίποτα δεν αρχίζει και τίποτα δεν τελειώνει'
η γέννηση, κατά συνέπεια, δεν είναι ένα σαφές,
ξεκάθαρο συμβάν,
αλλά ένας συγκεκριμένος τύπος έντασης,
όπως η ωρίμανση, όπως ο θάνατος.
Ένας άντρας αυτής της σύνταξης, εξετάζοντας τις εξισώσεις του,
βρίσκει πως έχει υπολογίσει
ικανό αριθμό παραλλαγών της έντασης,
ώστε να πει με βεβαιότητα
ότι το σύμπαν ποτέ δεν άρχισε
και ποτέ δε θα τελειώσει,
αλλά ότι πέρασε, και περνά τώρα, και θα περάσει
μέσα από ατέλειωτες διακυμάνσεις της έντασης.
Ο άντρας αυτός θα μπορούσε κάλλιστα να συμπεράνει
πως το σύμπαν, αυτό καθεαυτό, είναι το άρμα της έντασης
κι ότι μπορεί κανείς να ανέβει πάνω του,
για να ταξιδέψει μέσα από αλλαγές δίχως τέλος.
Θα τα συμπεράνει όλα αυτά, κι άλλα πολλά ακόμη,
χωρίς ίσως να συνειδητοποιήσει καν
πως επιβεβαιώνει απλώς
τη σύνταξη της μητρικής του γλώσσας.

εισαγωγή στο βιβλίο του Carlos Castaneda "η ενεργός πλευρά του απείρου", εκδ. Λιβάνη

τζιμης 19-5-2010

2010-05-27T17:36:00.003+02:00

Αμήν.

τζιμης 26-5-2010

2010-05-27T17:22:00.003+02:00

Ισλανδία-Ελλάδα

2010-05-27T17:09:00.003+02:00

"βγάζουμε λεφτά στην πλάτη της Ελλάδας"

2010-05-25T13:08:00.003+02:00

Πρότυπο Κοινωνίας

2010-05-19T13:29:00.002+02:00

«Η Μαριναλέντα, μια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται με 15 ευρώ τον μήνα.

Ο δήμαρχός της, ο κομμουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.

Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδομάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. "Ο δήμαρχός τους είναι τρελός", λένε στο γειτονικό χωριό. "Ενώ εμείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουμε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 μέρες πάρτι". Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν με τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήμαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. "Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!", λέει ο δήμαρχος.

Στον συνεταιρισμό El Humoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ημέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδομάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκομιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές, κ.λπ.) συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar Marinaleda, που βρίσκεται στη μέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατμόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισμού δεν μοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν δουλειές. Γι ' αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Ομως ακόμη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι μισθοί καταβάλλονται. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα.

Από την άλλη, "εδώ δεν έχουμε χωροφύλακες, θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη", λέει ο δήμαρχος. "Δεν έχουμε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!", προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένη και το Πάσχα έγινε μια μικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόμους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

"Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ώς τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες", λέει ο Γκορντίγιο. "Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήμα"».

Ναζίμ Χικμέτ

2010-05-12T18:56:00.004+02:00

..Τι τάχα να είναι πιο μάταιο από τις κούφιες λέξεις;
όλα κινούνται αιώνια
και δε βολεί να γαληνέψουν
το σήμερα αλλάζει σε αύριο
και τ' αύριο του χθες θα γίνει καταπιώνας
κι όλα κινούν σαν ποταμός
όπου δεν έχει τέλος
Κι εμείς,
ηρώοι του σήμερα ορθωνόμαστε
και βάζουμε θεμέλιο τραγουδώντας
στο σάλαγο του ποταμού
καθώς κυλά τραγουδιστά, κελαρυστά,
αλλάζοντας το σύμπαν..

Ναζίμ Χικμέτ

Θα σας πω πώς έγινε

2010-05-12T18:56:00.003+02:00

Θα σας πω πώς έγινε
Έτσι είναι η σειρά

Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο
δρόμο του έναν χτυπημένο
Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε
Τόσο πολύ λυπήθηκε
που ύστερα φοβήθηκε

Πριν κοντά του να πλησιάσει για να σκύψει να
τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα
Τι τα θες τι τα γυρεύεις
Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους εδώ γύρω
να ψυχοπονέσει τον καημένο
Και καλύτερα να πούμε
ούτε πως τον έχω δει

Και επειδή φοβήθηκε
έτσι συλλογίστηκε

Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;
Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε να παίξει με τους άρχοντες
Άρχισε λοιπόν και κείνος
Από πάνω να χτυπά

Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας

Ελένη Βακαλό - "Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος" - από τη συλλογή "Του κόσμου"

προς Τιμόθεον

2010-05-12T18:53:00.001+02:00

"...Τούτο δε γίγνωσκε, ότι εν εσχάταις ημέραις, ενστήσονται καιροί χαλεποί. Έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεύσιν απειθείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άστοργοι, άσπονδοι, διάβολοι ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον ή φιλόθεοι, έχοντες μόρφωσιν ευσεβείας, την δε δύναμιν αυτής ηρνημένοι, και τούτους αποτρέπου."

απόσπασμα από επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Τιμόθεον.

Έλληνες και βάρβαροι...Ποιος είναι ποιος;;;

2010-05-08T21:04:00.004+02:00

Διογένης ο "Κυνικός"

2010-05-04T15:39:00.002+02:00

Ο Διογένης ο «Κυνικός», Έλληνας φιλόσοφος, γεννήθηκε στη Σινώπη περίπου το 412 π.Χ., (σύμφωνα με άλλες πηγές το 399 π.Χ.), και πέθανε το 323 π.Χ στην Κόρινθο, σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, την ημέρα που ο Αλέξανδρος ο Μέγας πέθανε στη Βαβυλώνα.

Εξαιτίας της απόστασης, και εξαιτίας του γεγονότος ότι η ημερομηνία θανάτου του Διογένη δεν είναι ακριβώς γνωστή, ο Λαέρτιος πιθανώς παραθέτει κάποιον θρύλο. Ένας άλλος θρύλος αναφέρει ότι οΣωκράτης πέθανε την ημέρα της γέννησης του Διογένη. Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της Κυνικής Φιλοσοφίας.

Χρησιμοποιούσε τον αστεϊσμό και το λογοπαίγνιο ως μέσο για τα διδάγματά του.

Πίστευε πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί κανείς να την εξασφαλίσει.

Το Κυνικό του πνεύμα
Η κυνική φιλοσοφία λέγεται έτσι γιατί οι κυνικοί είχαν ως έμβλημά τους τον Κύωνα (το σκύλο) και έλεγαν “εμείς διαφέρουμε από τους άλλους σκύλους διότι εμείς δεν δαγκάνουμε τους εχθρούς αλλά τους φίλους, για να τους διορθώσουμε”.
Γεννηθείς στη Σινώπη, ο Διογένης ο Κύων, από όπου εξορίστηκε για άγνωστο αδίκημα, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Όταν οι Αθηναίοι τον κορόιδευαν πώς οι Συνωπείς τον είχανε εξορίσει αυτός με αστεϊσμό απαντούσε: “Εγώ τους καταδίκασα να μείνουν εκεί”.

Στην Αθήνα παρακολουθούσε μαθήματα κοντά στον ιδρυτή της κυνικής φιλοσοφίας Αντισθένη. Παροιμιώδης έμεινε η απλότητα, η λιτότητα, το ελεγκτικό και χλευαστικό πνεύμα του απέναντι στους άλλους.

Η παράδοση λέει ότι είχε μόνιμη κατοικία του ένα πυθάρι και γυρνούσε στους δρόμους όλη μέρα με ένα φανάρι. Όταν τον ρωτούσαν τι το χρειάζεται το φανάρι την ημέρα, αυτός απαντούσε: “Ψάχνω να βρώ τίμιους ανθρώπους”.

Επιγραμματικό είναι και αυτό που είπε κάποτε, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος έστειλε γράμμα στον Αντίπατρο, με κάποιο αγγελιαφόρο που ονομαζόταν Αθλίας : “Αθλίας, παρ' αθλίου, δι' Αθλίου προς άθλιο” (Ο άθλιος στέλνει άθλια επιστολή με τον Άθλιο προς έναν άθλιο).

Η διδασκαλία του
Ο Διογένης έθιξε αποκλειστικά κοινωνικά και ηθικά προβλήματα. Η διδασκαλία του ήταν ουσιαστικά επαναστατική και ανατρεπτική για την τάξη που επικρατούσε τότε.

Προσπάθησε με τα επιχειρήματα του να αλλάξει την ανθρώπινη κοινωνία που είχε διαφθαρεί. Αυτό κατά τη γνώμη του θα γινόταν δυνατό αν ο άνθρωπος επέστρεφε στην φύση. Πίστευε δηλαδή πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί να την εξασφαλίσει.

Ο Διογένης ο Λαέρτιος παραθέτει μεγάλο κατάλογο από έργα του Διογένη του Κύνου από τα οποία σώζονται αρκετά δυστυχώς όχι στη ελληνική.

παραδείγματα
Στην Αθήνα ο Διογένης έδωσε μια πολύ μεγάλη ώθηση στον αστεϊσμό.

Χρησιμοποιούσε το λογοπαίγνιο ως “κύνας” (σκύλος), “δαγκάνοντας τους φίλους για να τους διορθώσει” κατά την Κυνική φιλοσοφία.

Ο κύων “δαγκάνει” τον Διδύμωνα
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει “Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην”. Γνώριζε ο Διογένης πώς να πειράξει τους ανθρώπους με ένα πολύ ευγενή τρόπο χωρίς να παρεξηγηθεί.

Ο κύων “δαγκάνει” έναν οικοδεσπότη
Είναι ο Διογένης καλεσμένος σε ένα γεύμα και πηγαίνει στο λουτρό για να πλυθεί πρίν φάει. Αλλά το λουτρό είναι πολύ βρώμικο. Δεν παραπονιέται, δεν λέει “είναι βρώμικο το λουτρό”, και δεν προσβάλει τον οικοδεσπότη αλλά με αστεϊσμό ερωτεί “Οι εδώ λουόμενοι, που πλένονται κατόπι;”.

Ο κύων “δαγκάνει” έναν μοχθηρό πολίτη
Θέλησε κάποτε να πειράξει ένα μοχθηρό τύπο αφού έβλεπε τις πράξεις του και είχε ακούσει γι' αυτόν. Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να βάζουν πάνω από την θύρα της οικίας τους ένα θυραίο. Αυτό ήταν ένα σύμβολο ή σήμα ή ρητό που διάλεγαν για την οικία τους. Ο μοχθηρός αυτός άνδρας είχε βάλει άνωθεν της οικίας του το εξής ρητό. “ΜΗΔΕΝ ΕΙΣΕΙΤΟ ΚΑΚΟ” ( Να μην μπεί κανένα κακό). Και ο Διογένης κτύπησε την πόρτα και ρώτησε: “Ο οικοδεσπότης από πού μπαίνει;”

Ο κύων “δαγκάνει” τον Μέγα Αλέξανδρο
Ο Αλέξανδρος κάποτε θέλησε να πειράξει τον Διογένη και αφού έλεγε ότι ήταν Κύων, του έστειλε ένα πιάτο κόκκαλα. Μετά όταν τον συνάντησε τον Διογένη τον ερώτησε: ”Πώς σου φάνηκε Κύων το δώρο μου;” Και ο Διογένης του απάντησε “Ήταν άξιο για κύωνα, αλλά καθόλου άξιο για Βασιλέα”.

Συνάντηση Διογένη Κυνικού μετά Μακεδόνος Βασιλέως Αλεξάνδρου
Σύντομο Ιστορικό της συνάντησης
Ο Διογένης είχε συλληφθεί αιχμάλωτος και κατάληξε στα δουλοπάζαρα στην Κόρινθο. Ο Ξενιάδης, πλούσιος, αριστοκράτης της εποχής, είδε τον Διογένη και θέλησε να τον αγοράσει. Συζήτησε με τον δουλέμπορο και ο δουλέμπορος πλησίασε τον Διογένη και του λέγει: “Αυτός ενδιαφέρεται να σε αγοράσει, τι δουλειά ξέρεις να κάνεις να του πω;” Ο Διογένης με λογοπαίγνιο απαντά “Ανθρώπων Άρχων”. Το λογοπαίγνιο αυτό, ενός δούλου που δήλωνε “άρχων ανθρώπων” άρεσε στον Ξενιάδη που χαμογέλασε και τον αγόρασε, αφού αντιλήφθηκε τις δύο έννοιες που με οξυδέρκεια έθεσε ο Διογένης. “Διοικώ τους ανθρώπους και διδάσκω στους ανθρώπους αρχές”. Ο Ξενιάδης ανάθεσε στον Διογένη τη διδασκαλία των παιδιών του και έτσι ο Διογένης έμεινε στο Κράθειον, ένα προάστιο της Κορίνθου.
Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ένα εκπαιδευτή, τον Λεωνίδα, που ήταν μυημένος στην κυνική φιλοσοφία. Γνώστης της κυνικής φιλοσοφίας ο Αλέξανδρος γνώριζε για τον Διογένη τον Κύνα, για τα διδάγματά του, το ύφος και το πνεύμα του. Όταν ο Αλέξανδρος ήταν στην Κόρινθο, ήθελε να γνωρίσει τον Διογένη και έστειλε ένα υπασπιστή του να βρει τον Διογένη που ήταν στο Κράθειο, και να του τον παρουσιάσει. Αφού ο υπασπιστής τον εντόπισε, του είπε: “Σε ζητεί ο Βασιλεύς Αλέξανδρος να σε δει”. Ο Διογένης απάντησε “Εγώ δεν θέλω να τον δω. Εάν θέλει αυτός ας έρθει να με δει”. Και πράγματι, ο Βασιλεύς Αλέξανδρος πήγε να δει τον Διογένη.

Η συνάντηση
Τον πλησιάζει ο Αλέξανδρος και του λέγει: “Είμαι ο Βασιλεύς Αλέξανδρος”. Ο Διογένης ατάραχος απαντά “Και 'γώ είμαι ο Διογένης ο Κύων”. Ο Μέγας Αλέξανδρος απορεί και του λέγει: “Δεν με φοβάσαι;” Ο Διογένης απαντάει: “Και τι είσαι; Καλό ή κακό;”. Ο Αλέξανδρος μένει σκεπτικός. Δεν μπορεί ένας βασιλεύς να πει ότι είναι κακό, και άμα είναι καλό, γιατί κάποιος να φοβάται το καλό; Αντί να απαντήσει ο Αλέξανδρος τον ερωτά εκ νέου: “Τι χάρη θες να σου κάνω;” Και ο Διογένης ξανά με λογοπαίγνιο απαντά: “Αποσκότισόν με”. Βγάλε με δηλαδή από το σκότος, τη λήθη, και δείξε μου την αλήθεια. Με το έξυπνο λογοπαίγνιο του Διογένη, η απάντηση του μπορεί και να εννοηθεί έως: “Σταμάτα να μου κρύβεις τον ήλιο”, καθώς οι κυνικοί πίστευαν πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη λιτότητα, στη ζεστασιά του ήλιου και δεν ζητεί τίποτα από τα υλικά πλούτη. Μόλις το άκουσε αυτό ο Αλέξανδρος είπε το περίφημο:”Εάν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης”.
Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Διογένης είχαν μια μακρά συζήτηση με μεγάλη σημασία που σώθηκε από τον Δίονα τον Πλουσαραίο. Σε αυτή ο Διογένης εξηγεί στον Αλέξανδρο πότε ένας Βασιλέας είναι ωφέλιμος. Ο Διογένης αποδίδει την ωφελιμότητα ενός βασιλιά στο “Εάν είναι ωφέλιμος στο λαό”. Για να δώσει ένταση σε αυτόν τον ισχυρισμό του λέει: “Εάν κατακτήσεις όλη την Ευρώπη και δεν ωφελήσεις τον λαό, τότε δεν είσαι ωφέλιμος. Εάν κατακτήσεις όλη την Αφρική και την Ασία και δεν ωφελήσεις τον λαό, πάλι δεν είσαι ωφέλιμος. Ακόμα και εάν περάσεις τις στήλες του Ηρακλέους και διανύσεις όλο τον ωκεανό και κατακτήσεις αυτή την ήπειρο που είναι μεγαλυτέρα της Ασίας και δεν ωφελήσεις τον λαό, πάλι δεν είσαι ωφέλιμος γιατί δεν ωφελείς το σύνολο”.

che

2010-05-04T15:28:00.002+02:00

Ο ΡΩΜΗΟΣ -ΣΟΥΡΗΣ (1853-1919)

2010-05-04T15:10:00.003+02:00

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νάχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νάχει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ'αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει
στο'να λουστρίνι, στ'αλλο τσαρούχι.

ΌΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

2010-05-04T15:08:00.001+02:00

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω
ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν
να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα
σε τι δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα τις επιθυμίες μου.
Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν
έτοιμος ο άνθρωπός, ακόμα και αν αυτός ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ
για μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα μου
έλεγαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα
ότι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος
και πάντα στην κατάλληλη στιγμή.
Αυτό με έκανε να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΑΛΗΘΕΙΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα
να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και
κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ότι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά,
ότι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά.
Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα
από ότι δεν ήταν υγιεινό για μένα.
Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και
οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου.
Παλαιά αυτό το έλεγα «υγιή εγωισμό».
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα
να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΑΠΛΟΤΗΤΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω
να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή
που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε
ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα
ότι, οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και άρρωστο.
Όταν επικαλέστηκα τη δύναμη της καρδιά μου
η λογική μου βρήκε ένα πολύτιμο σύμμαχο.
Σήμερα αυτό το λέω
ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι, δεν
πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις
και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε
με τον εαυτό μας ή με τους άλλους.
αυτό το λέμε
ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια.
Σήμερα ξέρω ότι,
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.

άλλοι πεινάνε κι άλλοι ψωνίζουν gadgetάκια

2010-05-04T15:07:00.000+02:00

Την ίδια στιγμή που ανακοινώνονται τα νέα οικονομικά μέτρα και οι "απλοί άνθρωποι του μόχθου" καλούνται να πληρώσουν "το μάρμαρο", η Βουλή των Ελλήνων κατά ομόφωνη απόφαση (ΦΕΚ223 Α/13.11.2009) ενέκρινε, εν μέσω κρίσης, πρόγραμμα επιδότησης για όλους ανεξαιρέτως, τους βουλευτές και ευρωβουλευτές προκειμένου να αγοράσουν το δικό τους προσωπικό εξοπλισμό πληροφορικής, προκειμένου να αναπτύξουν τις δημόσιες σχέσεις τους μέσω του διαδικτύου με προϊόντα όπως:
Επιτραπέζιους Η/Υ , Laptops, Notebooks, πολυμηχανήματα-εκτυπωτές, Τηλεφωνικό κέντρο, Fax, Λογισμικό αυτοματισμού πολιτικού γραφείου , προγράμματα Η/Υ ,Δορυφορικό δέκτη και ότι άλλο gadget μπορεί να περιλαμβάνει ένα σύγχρονο πολιτικό γραφείο.

Όπως προκύπτει από το επίσημο έγγραφο κάθε βουλευτής επιλέγοντας τον δικό του προμηθευτή , προσκομίζει στο Τμήμα Προμηθειών και Διαχειρίσεως της Βουλή τιμολόγια αγορά έως 5.500 ευρώ έκαστος (αναλόγως με την κατηγορία που ανήκει) και ο προμηθευτής θα. περνάει να εξοφλείται από τη Βουλή των Ελλήνων.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό των τριακοσίων της βουλής μαζί με τους ευρωβουλευτές πού επίσης δικαιούνται το επίδομα μάς δίνει ένα ποσό μεγαλύτερο από 1.500.000 ευρώ.

ελεύθερα μυαλά κλεισμένα σε μπουντρούμια

2010-04-28T22:10:00.004+02:00

YELP!!!

2010-04-28T20:45:00.004+02:00

Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου να σαπίζουν από sms, tweets και e-mails
Να τριγυρνούν χαράματα με το ποντίκι τους στο Google γυρεύοντας τη δόση τους στην πληροφόρηση, χίπστερς αγγελοκέφαλοι που φλέγονταν για την ταχύτερη ουράνια σύνδεση με το αστρικό δυναμό μέσα στη μηχανή της νύχτας, που καλωδιωμένοι και διαδικτυωμένοι και αποβλακωμένοι και καφεϊνομένοι ξαγρυπνούσαν ζητώντας φανταστική παρηγοριά στους φίλους του facebook, αρμενίζοντας πάνω απ' τις κορφές των πόλεων, με το νού τους στα σήματα.

Που ξεγύμνωσαν τον εγκέφαλό τους στα gps κάτω απ' τους δορυφόρους, και είδαν πάμφωτους αγγέλους της wikipedia να κάνουν τυπογραφικές διορθώσεις στη συλλογική γνώση.

Που πέρασαν απ' όλα τα ιnternet cafe με απαστράπτοντα ακουστικά bluetooth, βλέποντας παραισθήσεις με Αβαταρ σε χαμηλής ανάλυσης νησιά της second life, ανάμεσα σε τύπους που έπαιζαν warcraft.

που τους πέταξαν έξω από chatrooms με όνειρα, με ασύρματους εφιάλτες, με megapixels, με αλκοόλ, με youtube, με το μάτι κάγκελο.

Που μισόγυμνοι αντάλλασσαν msn, καίγοντας τα λεφτά τους σε παρορμητικές αγορές στο ebay, τρυπώντας στο Πνεύμα των Καιρών μέσα από τις συνάψεις του twitter.

Που σέρνονταν 70 ώρες non-stop από το Pandora στο Amazon, στο I-pod, στο Flickr, με ξεφωνητά και αρχέγονες κραυγές και μάτια απλανή, "συμμετέχοντας".

Ξεπριζωθείτε
Ξεπριζωθείτε
Ξεπριζωθείτε

Είμαι μαζί σας στον ψυχαναγκασμό να τσεκάρω τα εισερχόμενα, τα newsfeeds και το facebook.
Ξεπριζωθείτε
Είμαι μαζί σας στην εξάρτηση και λαχταρώ να συγκεντρωθώ κάπου.
Ξεπριζωθείτε
Είμαι μαζί σας για να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο των δεδομένων, είμαι μαζί σας για να αποσυνδεθούμε από την κυβερνοσφαίρα
Ξεπριζωθείτε
Είμαι μαζί σας για να κατεβάσουμε ταχύτητες και να γυρίσουμε στο παρόν
Ξεπριζωθείτε
Είμαι μαζί σας για να ξαναβρούμε τον Ναό του Χρόνου

Σε ψηλό βουνό

2010-04-28T20:34:00.002+02:00

Σε ψηλό βουνό
σε ριζιμιό χαράκι
κάθεται Αητός

Βρεγμένος, χιονισμένος
ο καϋμένος
και παρακαλεί

τον Ήλιο ν' ανατείλει

"Ήλιε ανάτειλε
λάμψε και δώσε
για να λιώσουνε

τα χιόνια απ' τα φτερά μου
και τα κρούσταλλα
από τα ακράνυχά μου

Ήλιε ανάτειλε"

Χουάν Ραμόν Χιμένεζ

2010-04-28T20:34:00.001+02:00

Είμαι εγώ που περπατώ απόψε
στην κάμαρή μου ή ο ζητιάνος
που σερνόταν στον κήπο μου το σούρουπο;

Κοιτάζω γύρω
και βρίσκω ότι όλα
είναι τα ίδια και δεν είναι...
Ήταν το παράθυρο ανοιχτό;
Δεν είχα αποκοιμηθεί ήδη;

Δεν ήταν ο κήπος ανοιχτοπράσινος;...
Ο ουρανός ήταν καθαρός και γαλανός...
Και τώρα έχει συννεφιά
και φυσάει
κι ο κήπος είναι σκούρος και σκοτεινός

Τα μαλλιά μου ήταν μαύρα, νομίζω...
Ήμουν ντυμένος στα γκρίζα...
Και τώρα τα μαλλιά μου είναι γκρίζα..
κι είμαι ντυμένος στα μαύρα...
Είν' η πόρτα μου αυτή;
Αυτή η φωνή, που ακούγεται τώρα μέσα μου
έχει το ρυθμό της φωνής που είχα;
Εγώ είμαι εγώ ή ο ζητιάνος
που σερνόταν στον κήπο μου
το σούρουπο;

Κοιτάζω γύρω...
Έχει συννεφιά και φυσάει...
Ο κήπος είναι σκούρος και σκοτεινός...

Πάω κι έρχομαι... Δεν είναι αλήθεια
ότι είχα ήδη κοιμηθεί;...
Τα μαλλιά μου είναι γκρίζα... Και όλα
είναι τα ίδια και δεν είναι...

Πιο χαλαροί ρυθμοί

2010-03-17T18:16:00.001+01:00

Εθελοντές στο Μιλάνο ενημερώνουν τους Ιταλούς πώς να ξαναβρούν τους ρυθμούς τους

Ρώμη

Σειρά εκδηλώσεων για τη Διεθνή Ημέρα Βραδύτητας οργανώνονται τη Δευτέρα στην Ιταλία με κύριο σύνθημα της πρωτότυπης κινητοποίησης «ξαναβρείτε τους ρυθμούς σας, η υπερβολική βιασύνη σάς κάνει μόνο κακό».

Σύνδεσμοι και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις κινητοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις της χώρας για να διατρανώσουν την ανάγκη των χαλαρών ρυθμών.

Στο Μιλάνο στην κεντρική πλατεία Σαν Μπαμπίλα οι πολίτες καλούνται να κάνουν στάση και να πιούν αφεψήματα, να δοκιμάσουν χαλαρωτικά μασάζ, να αφιερώσουν τουλάχιστον 20 λεπτά της ώρας στο περπάτημα και τη συζήτηση.

Στην πόλη Τρεβίζο θα βραβευθεί η πιο εντυπωσιακή ιδέα σχετικά με το «πώς μπορεί κανείς να ζήσει αποτελεσματικά και δημιουργικά, υιοθετώντας πιο ήρεμους ρυθμούς».

Στο Μπενεβέντο, έξω από τη Νάπολη, θα επιλεγεί η πιο πρωτότυπη φράση, που θα συνοψίζει το πνεύμα της εκστρατείας.

Στο Μπιτόντο, έξω από το Μπάρι της Απουλίας, κάτοικοι και επισκέπτες καλούνται να εξερευνήσουν το ιστορικό κέντρο, δοκιμάζοντας δεκάδες παραδοσιακές γαστρονομικές προτάσεις της περιοχής.

Στην πρωτεύουσα της Λιγουρίας, τη Γένοβα, εθελοντές περιπατητές προτείνουν στους περαστικούς να διαλέξουν εναλλακτικές διαδρομές, που θα τους βοηθήσουν να ανακαλύψουν και να θαυμάσουν άγνωστες και κρυμμένες γωνιές της πόλης.

Στη δε Καλτανισέτα της Σικελίας, τα μέσα μεταφοράς είναι τη Δευτέρα δωρεάν για το επιβατικό κοινό.

Στα λεωφορεία έχουν αναρτηθεί οι «δέκα εντολές της βραδύτητας» με στόχο να δοθούν χρήσιμες συμβουλές στους επιβάτες για το πώς θα προστατέψουν την ηρεμία και την ευγένειά τους, χωρίς να ενδώσουν στον πειρασμό της νευρωτικής βιασύνης.

το κερμα

2010-02-07T16:41:00.003+01:00

«Ψευδής συναγερμός»

2010-01-09T18:03:00.002+01:00

Έρευνα για την κήρυξη πανδημίας Η1Ν1 ζητούν μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης

Οι φαρμακευτικές εταιρείες κατηγορούνται ότι "υποκίνησαν την κατασπατάληση πόρων"

Στρασβούργο

Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης ζητούν τη σύσταση επιτροπής που θα εξετάσει «την απειλή για την υγεία από τις ψευδείς πανδημίες», έπειτα από καταγγελίες ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκανε λάθος να κυρήξει συναγερμό για τη νέα γρίπη Η1Ν1.

Το θέμα θα συζητηθεί στα τέλη Ιανουαρίου στο Στρασβούργο, δήλωσε την Πέμπτη ο Βόλφγκανγκ Βόνταργκ, μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και επιδημιολόγος.

Ο Βόνταργκ είχε δεχθεί σφοδρές επικρίσεις όταν υποστήριξε ότι ο Π.Ο.Υ. κήρυξε λανθασμένα πανδημία «υπό την πίεση των εργαστηρίων». Ο Γερμανός σοσιαλιστής θέλει το Συμβούλιο της Ευρώπης να ζητήσει από τα μέλη του να διενεργηθούν «έρευνες για τις επιπτώσεις της [κατάστασης] πανδημίας και του κόστους της σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο».

Σε κείμενο που υπογράφεται από βουλευτές δέκα χωρών, ο Βόνταργκ αναφέρει ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες «υποκίνησαν την κατασπατάληση πόρων που προοριζόταν για την υγεία, προς όφελος αναποτελεσματικών στρατηγικών εμβολιασμού» και «εξέθεσαν χωρίς λόγο εκατομμύρια υγιείς ανθρώπους στους κινδύνους των άγνωστων παρενεργειών των εμβολίων, που δεν ήταν επαρκώς δοκιμασμένα».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

RHYTHM IS LOVE

2009-11-25T21:05:00.003+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=513Zz-_U0nE&feature=related

"μας εμβόλισαν..." Νο 2

2009-11-25T19:18:00.003+01:00

Μια άκρως κατατοπιστική συνέντευξη με την πρώην chief medical officer της Φινλανδίας Dr Rauni Kilde για τον εμβολιασμό, τις φαρμακοβιομηχανίες και τη μείωση του πληθυσμού παγκοσμίως.
Με υπότιτλους.
http://www.youtube.com/watch?v=SWaV39N3Cfs&feature=player_embedded

"μας εμβόλισαν..."

2009-11-24T21:45:00.004+01:00

"για την επέτειο του Πολυτεχνείου - το δικαίωμα"

2009-11-20T08:06:00.001+01:00

Όλοι ξέρουμε τι έγινε τότε.
Εντάξει, άλλοι λένε αυτό κι άλλοι εκείνο, από αυτή την πλευρά και από την άλλη,
όμως όλοι ξέρουμε ΤΙ έγινε τότε..Καθαρά και ξάστερα.

Αναρωτιέμαι τι έμεινε. Και τι άλλαξε.
Από όλους τους ξυλοδαρμούς, τα ουρλιαχτά, το κυνηγητό,τα βασανιστήρια, τι έμεινε;
Τι άλλαξε;
Από την αγωνία όλη και το όραμα Ελευθερίας;
τι έμεινε;
τι άλλαξε;

Ανοίγω τα τεφτέρια, τα περιοδικά του τότε, τις γελοιογραφίες του τότε, τα ακουστικά ντοκουμέντα...
Συγκλονίζομαι,
είναι αυτή η ενέργειά τους απίστευτη,
δε μπορεί να είναι ψέμα αυτή η φωτιά που εκπέμπεται,
το αίμα και ο πόνος
δε μπορούν να είναι ψεύτικα..

Δε μπορεί κάτι τέτοιο να αποτελεί εγωϊσμό
και μετασχηματισμό απλής απλούστατης δίψας εξουσίας,
μόνο και μόνο για να λέμε ότι είμαστε απέναντι..

Κάνω βόλτα
ψάχνοντας
στις πλατείες και στους τόπους "κατάθεσης στεφάνου"
στους δρόμους
να βρω το αίμα τους,
να το οσφρηστώ στο χτες και στο σήμερα..
να βρω την καθαρότητα της πρόθεσης..
στο σήμερα..;

Τι άλλαξε και τι έμεινε;

Το συμπέρασμα είναι αυτό,
και δεν ξέρω
αν θα το βρεις θλιβερό
ή παρήγορο..

Τίποτε δεν άλλαξε,
είναι ακριβώς τα ίδια όλα,
όλα όλα όλα...

Το καθεστώς,
η εξουσία,
οι λίγοι,
οι πολλοί,
οι λίγοι απ' τους πολλούς με την πόρωση και
την αισιοδοξία,
οι λιγότεροι απ' τους λίγους που τις τρώνε κανονικά,
τα τεφτέρια που αφθονούν και τα περιοδικά,
οι γελοιογραφίες που τα λένε "έξω απ' τα δόντια",
τα κείμενα, οι μαζώξεις,
οι τόποι, οι πλατείες,
ακόμα και οι κουβέντες ίδιες..
"να κάνουμε κάτι, να οργανωθούμε...
καμμιά συναυλία ρε 'συ, αυτοί που τα λένε ωραία,
να κάνουμε και καμμιά ομιλία,
να τα πει κάποιος επιτέλους,
να ξυπνήσουν κι οι υπόλοιποι.."
Τίποτα σου λέω, τα ίδια . . .
Και να η κίνηση και η ενέργεια, η ίδια ενέργεια.
Αυτή της θέλησης της Ελευθερίας, η ίδια σου λέω...
Αυτή της μεγάλης δίψας..

Σαν το γύρω να έμεινε ασάλευτο..
όλα τα ίδια..
ακόμα και οι φάτσες ίδιες μου φαίνονται,
τα ίδια καλούπια..
η ίδια "αποφαση ευθύνης" του πολιτικάντη μέσα,
το ίδιο "στυλ" του απλού έξω, του "εξεγερμένου"...

Και τότε
η βαθύτερη αγωνία μετακινείται
προς τα μέσα.

κάθομαι,
γιατί ο μόνος τρόπος να βρω μιαν απάντηση
είναι να στραφώ προς τα μέσα,
γιατί έξω, σου το είπα,
όλα τα ίδια μείνανε..

και ρωτάω μέσα τώρα
τι άλλαξε;
τι έμεινε;
ζει εδώ μέσα αυτή η δίψα τους;
το αίμα τους που έβραζε
βράζει τώρα μέσα μου;
το όραμά τους
το έχω
και τώρα;
εδώ μπροστά μου;
τα κατάφεραν;
τα κατάφερα;
είμαι ελεύθερος;

όχι.
όχι. Σίγουρα όχι.

Υπερίσχυσε η εξουσία τότε και τώρα;
Ακόμα και μέσα;;

Κι εγώ το γιορτάζω κιόλας;
Έχω το θράσος
-και βέβαια το αναφαίρετο Δικαίωμα-
να κρατάω και "επέτειο";;

Δηλαδή,
ενώ ακόμα και τώρα,
εδώ,
36 ολόκληρα χρόνια μετά από την τελευταία δίψα
εξακολουθεί
να ισχύει
ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ
με τότε
(και τότε, και τότε, και τότε)
ΕΓΩ έχω το δικαίωμα
να κοιμάμαι όρθιος και να μην το βλέπω;
Το δικαίωμα να γιορτάζω την Ελευθερία που ποτέ δεν ήρθε;
Το δικαίωμα να γιορτάζω την Ευθύνη που ποτέ δεν ανέλαβα για την πάρτη μου;
Το δικαίωμα να κρατάω "επέτειο" για τη Ζωή που δεν έζησα τότε και δε ζω τώρα;
Να γιορτάζω το δικαίωμα να ξεχνάω;
Το δικαίωμα να βολεύομαι με ψίχουλα και να ξεχνάω;

Να μου πεις,
"και γιατί δηλαδή,
κι αυτοί του τότε έτσι δεν κάνανε;
Με ψίχουλα δε βολευτήκανε και το βουλώσανε;
Δε νανουρίστηκαν με την τηλεορασίτσα τους και είπανε
"δε γαμιέται,
μια ζωή εμείς θα την τρώμε;
ας τρέξουνε οι νέοι τώρα";

Και βέβαια,
αφού ξεχνάω τα πάντα
γιατί σου λέω
τα ίδια
και μέσα και έξω -σαν καθρέφτης
έχω και άλλα δικαιώματα,
διότι βολή ίσον δικαιώματα,
που τότε δεν τα είχα
αλλά τώρα "μετά τους αγώνες"
τα έχω..

Το δικαίωμα να τρώω και να αφήνω μου τρώω βουνά λόφους λαγκάδια παραλίες ποτάμια.
το δικαίωμα να εξαφανίζω και να αφήνω να εξαφανίζω απ' το χάρτη μου τα δέντρα.
το δικαίωμα να χτίζω τσιμέντα να χτίζω τοίχους να χτίζω μπουντρούμια να χτίζω και να κρύβω τον ήλιο.
το δικαίωμα να δηλητηριάζω και να αφήνω να μου δηλητηριάζω το νερό την τροφή μου τον αέρα το μυαλό και τη φαντασία τη γνώση
την ημέρα την προσευχή μου.

Το δικαίωμα
-παρόλο το όραμα και τη Δίψα για Ελευθερία-
να επιμένω
ακόμα
βρίζοντας
φυλακισμένος
πεθαίνοντας
μέσα σ' αυτή τη νύχτα...

...
"Τυφλός είναι και 'κείνος
που κάνει ότι δεν ξέρει
πως πίνει απ το πηγάδι
το σκοτεινό
ό,τι τον κατατρώει
ανάγκη το χει κάνει
ή στην αυλή το κρύβει
να ξεχαστεί"

Καλή επέτειο και φέτος...
...

ενός χρόνου σιγή..

2009-08-27T21:06:00.005+02:00

Για όλα τα δέντρα.
Για όλα τα πλάσματα του δάσους που χάθηκαν.
Για όλους τους ανθρώπους που ακόμη δεν ξύπνησαν.
Για την Αθωότητά μας και τη Δύναμη.
Για τη Μνημοσύνη.
Για τη Φωτιά.

το παρεξηγημένο λεξικό

2009-08-11T12:57:00.005+02:00

Ετοιμάζεται αυτόν τον καιρό ένα καινούργιο "λεξικό", μάλλον θα το πούμε "παρεξηγημένο".

Θα καταγράφει όλες αυτές τις πλούσιες λέξεις της ελληνικής γλώσσας, που σήμερα πια χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν την ακριβώς αντίθετή τους έννοια.
Είναι κι αυτή μια από τις "έξυπνες" μεθόδους του "συστήματος" αχταρμαδοποίησης -ω, σορυ, παγκοσμιοποίησης- η παράφραση.

Το να λες κάτι, και να εννοείς κάτι άλλο.

Για να μην υπάρχει Συν-εν-νόηση.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ένας κώδικας όπου εμπεριέχονται τα μυστήρια της Ζωής.

Και άντεξε χιλιάδες χρόνια, για να αφεθεί να την καταργήσουν κάτι άχρηστα ανθρωποειδή, επικινδύνως ανεγκέφαλα.

Ήδη της αφαίρεσαν τα πνεύματα (κυριολεκτικά) και <άφησαν^ το "μονοτονικό".

Δε θα τα κάνετε όλα "ι".
Δε θα μας κάψετε τη μνήμη, ξεπουλημένοι.

free

2009-07-10T12:45:00.003+02:00

ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΕΣ

2009-07-10T11:47:00.003+02:00

Σε ένα βιβλίο του, ο Τσαρλς Λέντμπηστερ, ένας θεοσοφιστής που έζησε από το 1847 ώς το 1943, περιγράφει πολύ ζωντανά πώς οι σκέψεις μας παράγουν μικρές οντότητες, τις οποίες τις ονομάζει "στοιχειακά" (σκεπτομορφές).
Αυτές οι σκέψεις - οντότητες που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι, επιθυμούν να παραμείνουν ζωντανές και να μεγαλώσουν. Αν κάνουμε μια συγκεκριμένη σκέψη πολύ σπάνια ή επιπόλαια, η σκεπτομορφή που θα γεννηθεί δεν θα έχει υπόσταση και θα εξαφανιστεί αμέσως. Αν όμως σκεφτόμαστε κάτι πολύ συχνά ή πολύ έντονα, η αντίστοιχη σκεπτομορφή θα μεγαλώνει και θα δυναμώνει ανάλογα και θα κατορθώσει να παραμείνει ζωντανή για πολύν καιρό. Σκέψεις που είναι παρόμοιες σε χαρακτήρα θα συγκεντρώνονται σε μεγάλες δέσμες.
Κάθε σκεπτομορφή έχει κάποια ελευθερία κινήσεως. Μπορεί να έλθει σε επαφή με παρόμοιες παρορμήσεις από το περιβάλλον ώστε να ολοκληρώσει τη "μητρική σκέψη" όπως λ.χ. "σήμερα αισθάνομαι καλά." Προκειμένου να τραφεί και να παραμείνει ζωντανή η σκεπτομορφή θα κάνει αυτόματα ό,τι μπορεί για να επαναλαμβάνεται και να επιβεβαιώνεται αυτή η σκέψη. Η θεωρία αυτή παρέχει μια αληθοφανή εξήγηση για την τεράστια επιτυχία των μεθόδων θετικής σκέψης.
Ο ίδιος μηχανισμός όμως ισχύει και για τις αρνητικές σκέψεις. Όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να κόψουμε μια κακή συνήθεια, να πάψουμε να κάνουμε μια συγκεκριμένη σκέψη ή να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Μόλις προσπαθήσουμε να αγνοήσουμε τις ανεπιθύμητες σκέψεις, η αντίστοιχη σκεπτομορφή αρχίζει να φοβάται για τη ζωή της και προσπαθεί να μας ωθήσει ξανά στον τρόπο σκέψης που θέλει. Αν όμως αποτύχει, θα χάνει διαρκώς την υπόστασή της και σύντομα θα εξαφανιστεί τελείως.
Μια ομάδα ανθρώπων, μια ολόκληρη φυλή ή χώρα, μπορεί να χτίσει μια δική της συλλογική σκεπτομορφή. Οι επιδράσεις μιας τέτοιας συλλογικής σκεπτομορφής μπορούν να είναι πολύ εντυπωσιακές.
Σκέψου, λόγου χάρη, τι θα συνέβαινε αν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανακοίνωναν (λανθασμένα) το ξέσπασμα μιας επικίνδυνης επιδημίας γρίπης, αναφέροντας λεπτομερώς τα συμπτώματα. Ένα σωρό άνθρωποι θα αισθάνονταν αμέσως άρρωστοι και θα κολλούσαν την ανύπαρκτη ασθένεια. Τι θα γινόταν όμως αν οι ίδιοι άνθρωποι μάθαιναν ότι οι ασυνήθιστες καιρικές συνθήκες θα αυξήσουν τη ζωτικότητά τους και την άμυνά τους στην ασθένεια; θα αρρώσταιναν άραγε;
Όσα περισσότερα άτομα συμμετέχουν σε μια συλλογικά παραγόμενη σκέψη, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η επίδρασή της. Η επίδραση αυτή μπορεί να αυξηθεί ακόμη περισσότερο όταν η σκέψη αυτή συλληφθεί σε πολύ λεπτό επίπεδο συνείδησης. Ακριβώς όπως η λεπτότερη μορφή ύλης περικλείει την περισσότερη ενέργεια (όπως λόγου χάρη στην διάσπαση του ατόμου), όσο πιο βαθύ είναι το επίπεδο συνειδητότητας και όσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην κατάσταση εσωτερικής ενότητας με όλη τη δημιουργία, τόσο πιο αποτελεσματικές θα είναι οι σκέψεις μας.
Σε ένα τέτοιο επίπεδο μπαίνουν στο παιχνίδι νέοι νόμοι, νόμοι που υπερβαίνουν κατά πολύ την προαναφερθείσα επιρροή των σκεπτομορφών. Μια σκέψη αγάπης εκφρασμένη σε αυτό το λεπτότατο και βαθύτατο επίπεδο συνειδητότητας, όπου βρίσκεται η Θεότητα σε όλα τα όντα, είναι ικανή να έλθει σε επαφή με την εσώτατη σφαίρα της ζωής χωρίς τη μεσολάβηση σκεπτομορφής. Είναι περιττό να πούμε ότι κάθε σκέψη που δημιουργείται στο επίπεδο αυτό είναι αυτόματα θετική.
Αυτή η αρχή αποδείχτηκε επιστημονικά για πρώτη φορά στα 1976, όταν παρατηρήθηκε ότι τα επίπεδα εγκληματικότητας, αρρώστιας και ατυχημάτων έπεφταν σημαντικά σε πόλεις όπου τουλάχιστον το 1% του πληθυσμού έκανε Υπερβατικό Διαλογισμό.
Σήμερα, ομάδες 7.000 ατόμων (το 7.000 είναι η τετραγωνική ρίζα του 1% του πληθυσμού της Γης) χρησιμοποιούν συνειδητά αυτό το φαινόμενο κάνοντας όλοι ταυτόχρονα Υπερβατικό Διαλογισμό, για να προωθήσουν την παγκόσμια Ειρήνη.
Ο Σύνδεσμος του Ρέικι έχει υιοθετήσει αυτή την ιδέα και συνιστά τη μετάδοση Ρέικι από ομάδες προκειμένου να υποστηρίξει την παγκόσμια Ειρήνη με την θεραπευτική του ενέργεια.
Αυτά τα θεμελιώδη ευρήματα σχετικά με την επίδραση που μπορεί να επιφέρει μια ενωμένη πνευματική προσπάθεια έχουν επιβεβαιωθεί από πολλούς γνωστούς φυσικούς και άλλους επιστήμονες, όπως ο Φ. Κάπρα και ο Ρούπερτ Σέλντρεηκ, οι οποίοι απέδειξαν την ύπαρξη του παραπάνω φαινομένου με πολλά πειράματα.
Αναφέρουμε αυτές τις περιπτώσεις προκειμένου να δείξουμε ότι ο εσωτερικός και ο εξωτερικός πλούτος της ζωής μας βρίσκεται στα χέρια μας και δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε τα παγκόσμια ζητήματα με απόγνωση.
Σήμερα η γνώση αιτίας και αποτελέσματος είναι απτή πραγματικότητα για πολλούς ανθρώπους. Για άλλους είναι ακόμαι κάτι ασυνήθιστο, αλλά το γεγονός ότι μια άποψη είναι συνηθισμένη δεν σημαίνει ότι είναι αληθινή.
Αν αποφασίσεις να κάνεις θετικές σκέψεις ή Ενεργειακή θεραπεία Ρέικι χωρίς να έχεις πεισθεί απόλυτα για την αποτελεσματικότητα της μεθόδου, προσπάθησε να υιοθετήσεις μια μη-κριτική στάση. 'Εχε περιέργεια και περίμενε να δεις τι θα συμβεί. Ακόμη κι αν δημιουργήσεις μια αρνητική σκεπτομορφή δεν θα επηρρεάσει την ικανότητα της Συμπαντικής Ενέργειας να σε θεραπεύσει, αλλά φυσικά μια ανοιχτή και θετική στάση θα διευκολύνει την Ενέργεια να απλωθεί σε όλη της την έκταση.

(απόσπασμα από το βιβλίο "Ρέικι- η Συμπαντική Ζωτική Ενέργεια" των Μπόντο Μπαγκίνσκυ και Σαλίλα Σάραμον, εκδόσεις ΣΩΜΑΝΟΥΣ)

ΝΕΡΟ, ΝΕΡΑΚΙ....

2009-07-10T11:40:00.001+02:00

Παγκόσμια Ημέρα Νερού
η 22η Μαρτίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως σαν Ημέρα αφιερωμένη στο Νερό. Έχει μεγάλη σημασία γιατί σε ολόκληρο τον κόσμο γίνονται εκδηλώσεις που έχουν σα στόχο να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες όλου του κόσμου σε θέματα που έχουν σχέση με την διαχείριση του νερού είτε σε τοπικό επίπεδο είτε σε παγκόσμιο.
Ο προβληματισμός για τις μελλοντικές εξελίξεις όσον αφορά στο Νερό είναι παγκόσμιος. Ο πλανήτης μας στο θέμα του Νερού είναι χωρισμένος στα δύο. Στον ανεπτυγμένο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Και στον μεν αναπτυσσόμενο κόσμο, οι κάτοικοι των χωρών αυτών όπως της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της έλλειψης και της κακής ποιότητας του νερού καθημερινά. Και τούτο γίνεται λόγω μη ορθής διαχείρισης και λόγω κακών πολιτικών.
Τώρα, στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι κάτοικοι ανησυχούν για το μέλλον. Ανησυχούν μήπως η κατάσταση των αναπτυσσόμενων χωρών είναι μια εικόνα και της δικής τους μελλοντικής κατάστασης. Γιατί το μέλλον, όσον αφορά στο Νερό, όλων των πολιτών του κόσμου εξαρτάται από τις πολιτικές για την διαχείρισή του.

5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό
φέτος, η 22η Μαρτίου έχει ειδική σημασία, διότι παράλληλα διοργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό. Στο Φόρουμ συμμετείχαν χιλιάδες άνθρωποι από όλες τις γωνιές του κόσμου - ηγέτες κρατών, μέλη παγκοσμίων οργανισμών, εκπρόσωποι επιχειρήσεων και εταιριών ύδρευσης και άλλοι φορείς που συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για την διαχείριση των Νερών.Εκεί αντηλλάγησαν απόψεις και εμπειρίες σχετικά με την διαχείριση του πολυτιμότερου Αγαθού και ελήφθησαν αποφάσεις σχετικά με τις μελλοντικές πολιτικές για το Νερό.

ΝΕΡΟ - Κοινό Αγαθό και Βασικό Δικαίωμα Όλων.
Το Νερό είναι πηγή Ζωής. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το σώμα μας αποτελείται κατα 3/4 του από Νερό. (ακριβώς όπως και ο πλανήτης αποτελείται κατά τα 3/4 του από Νερό)
Το 95% του Νερού στον Πλανήτη είναι αλμυρό. Από το 5% του γλυκού Νερού, το 4% βρίσκεται σε μορφή πάγου στους Πόλους, και έτσι τελικά μόνο το 1% μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις ανθρώπινες ανάγκες.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το αύριο της υπόθεσης "ΝΕΡΟ" στον πλανήτη ΓΗ διαγράφεται αβέβαιο.
Σήμερα υπάρχουν ακόμη πάνω από 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι χωρίς πρόσβαση στο πόσιμο νερό και 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε επαρκείς συνθήκες υγιεινής στον πλανήτη.
Οι επιπτώσεις είναι συντριπτικές: 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ από ασθένειες που σχετίζονται με την έλλειψη ασφαλούς νερού και συνθηκών υγιεινής.
Ποιες όμως προβλέπεται ότι θα είναι οι παγκόσμιες συνέπειες της έλλειψης νερού στο κοντινό μέλλον;;;
Στο χειρότερο, αλλά πιθανό σενάριο, εκφράζονται φόβοι ότι η αιτία που θα οδηγήσει στον 3ο παγκόσμιο πόλεμο θα είναι οι διαμάχες για το Νερό.
Η κλιματική αλλαγή, η μόλυνση και η έλλειψη Υδάτινων Πόρων, αναμένεται ότι θα οδηγήσουν σε κοινωνικές ταραχές και συγκρούσεις. Η διεκδίκηση για δίκαιη και ίση πρόσβαση στο νερό - και ειδικά σε περιοχές που ήδη εμφανίζουν έντονα το πρόβλημα της έλλειψής του, όπως η Μέση Ανατολή, η Νότια Αφρική και όλες οι χώρες της Μεσογειακής λεκάνης - είναι σίγουρο πως θα επιφέρει αναταραχές.
Εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αναμένεται ότι τα επόμενα χρόνια θα μειωθούν τα αποθέματα του πόσιμου Νερού κατά 30%!!
Η μείωση αυτή θα επιφέρει επιπτώσεις σε ένα ευρύ φάσμα της καθημερινής μας Ζωής από την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, μέχρι και την καθημερινή χρήση του Νερού στα νοικοκυριά. Επιπλέον η έλλειψη Νερού θα επιφέρει μείωση στην αγροτική παραγωγή, που θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων και των πρώτων υλών. Στην Ελλάδα εκφράζονται ανησυχίες σχετικά με τις μεγάλες διαστάσεις που έχει πάρει το φαινόμενο της λειψυδρίας στις νησιωτικές κυρίως αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας. Υπάρχουν σενάρια που προβλέπουν ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, δηλαδή η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας, η μείωση των βροχοπτώσεων και το φαινόμενο της ερημοποίησης, θα μετατρέψουν το κλίμα στην Ελλάδα μέχρι το 2100 σε ίδιο με αυτό της Αιγύπτου, της Λιβύης και του Μαρόκο.
'Ετσι την ημέρα αυτή, φορείς μη-κυβερνητικών οργανώσεων (πανελλήνιο δίκτυο οικολογικών οργανώσεων, Μεσόγειος SOS, WWF, ΚΕΑΝ, ΚΕ.ΣΣΑ. "ΔΗΜΗΤΡΑ" κ.α.) και πολίτες συγκεντρώθηκαν στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα και διεκδίκησαν την αναγνώριση 4 βασικών αρχών, που είναι καθήκον όλων των πολιτών του πλανήτη να εργαστούν σε τοπικό είτε σε εθνικό επίπεδο είτε σε παγκόσμιο για την αναγνώρισή τους.

ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Η πρόσβαση στο Νερό σε επαρκείς ποσότητες (40 λίτρα για κάθε άτομο για οικογενειακό σκοπό) και σε κατάλληλη ποιότητα θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως συνταγματικό, καθολικό, αδιαίρετο και αμεταβίβαστο ανθρώπινο και κοινωνικό δικαίωμα.
ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟ ΑΓΑΘΟ. Το Νερό θα πρέπει να είναι κοινό ΕΛΕΥΘΕΡΟ αγαθό, που ανήκει σε όλους τους ανθρώπους και τα άλλα ζωντανά είδη στον πλανήτη.
ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ - ΚΡΑΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ. Οι Δημόσιοι Οργανισμοί θα πρέπει να φροντίζουν να γίνονται οι κατάλληλες επενδύσεις, ώστε να διασφαλίζεται η πρόσβαση πόσιμου Νερού σε όλους τους πολίτες κι η σωστή χρήση του από όλους.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ. Οι πολίτες θα πρέπει να συμμετέχουν αντιπροσωπευτικά και άμεσα στον καθορισμό και την ενσωμάτωση των πολιτών σε σχέση με το Νερό, από τοπικό έως και παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον οφείλουμε να γίνουμε συνετοί καταναλωτές του πολυτιμότερου Αγαθού, ώστε να διασφαλίσουμε πως οι επόμενες γενιές θα έχουν επαρκή πρόσβαση σε Αυτό.

ΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

2009-07-10T11:38:00.001+02:00

Το "Κατά Θωμάν Ευαγγέλιο" χρονολογείται από τις αρχές της χριστιανικής εποχής. Οι μελετητές της Βίβλου συγκλίνουν στο ότι έχει γραφτεί νωρίτερα από τα τέσσερα παραδοσιακά, κανονικά Ευαγγέλια.
Το "Κατά Θωμάν Ευαγγέλιο" ανακαλύφθηκε το 1945, σε μια σπηλιά στο Ναγκ Χαμμάντι της Άνω Αιγύπτου, μαζί με μια ολόκληρη βιβλιοθήκη γνωστικών κειμένων. Αποτελείται από 114 αποφθέγματα του Ιησού, όπως έχουν καταγραφεί από τον Απόστολο Θωμά.
Σε αυτό το σπάνιο ντοκουμέντο - το οποίο θα μπορούσε να είναι το ξεκίνημα μιας επανάστασης στον σύγχρονο χριστιανισμό - μιλάει ένας διαφορετικός Ιησούς από εκείνον της Καινής Διαθήκης, ο ασυμβίβαστος Ιησούς.
Η θεαματική αυτή ανακάλυψη έχει αγνοηθεί από την εκκλησία. Αν και θεωρείται ότι υπήρξε η πρώτη πηγή μαρτυρίας σχετικά με τη ζωή του Ιησού, το ευαγγέλιο του Θωμά είναι απαγορευμένο από την εκκλησία, ως αιρετικό.
Σε αυτή τη σειρά ομιλιών, ο Osho βγάζει τους στίχους από το περιορισμένο χριστιανικό τους πλαίσιο και τους χρησιμοποιεί ως σπόρο, με πολλά επίπεδα εμπειρίας: φιλοσοφία, επιστήμη, θρησκεία, γέννηση, θάνατο, αγάπη, φόβο, θυμό, καθώς αναμιγνύει τη σοφία τους με τη ζωή του σύγχρονου αναζητητή.

οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού:
Πες μας, πώς μοιάζει το βασίλειο του ουρανού;

κι εκείνος τους είπε:
είναι όπως ο σπόρος του σιναπιού,
ο πιο μικρός από όλους τους σπόρους,
που όταν πέφτει στο οργωμένο χώμα
μεγαλώνει σε τεράστιο δέντρο
και γίνεται καταφύγιο
για όλα τα πουλιά του ουρανού

Είπε ο Ιησούς:
Οι άνθρωποι μάλλον πιστεύουν
πως έχω έρθει
για να φέρω την ειρήνη στον κόσμο
και δεν ξέρουν ότι έχω έρθει
για να φέρω διχόνοιες στον κόσμο
φωτιά, σπαθί, πόλεμο.

Γιατί, στο σπίτι που υπάρχουν πέντε
οι τρεις θα είναι εναντίον των δύο
και οι δύο εναντίον των τριών
ο πατέρας εναντίον του γιου
και ο γιος εναντίον του πατέρα
και θα σταθούν χωριστά

Είπε ο Ιησούς:
θα σας δώσω αυτό που τα μάτια δεν έχουν δει
και αυτό που τα αυτιά δεν έχουν ακούσει
και αυτό που τα χέρια δεν έχουν αγγίξει
και αυτό που δεν έχει ανατείλει στην καρδιά του ανθρώπου.

Είπε ο Ιησούς:
Στάθηκα στο κέντρο του κόσμου
και τους παρουσιάστηκα με σάρκα και οστά.

Τους βρήκα όλους μεθυσμένους.
Δεν βρήκα κανέναν να διψάει.

Και η ψυχή μου γέμισε με θλίψη για τους γιους του ανθρώπου
γιατί η καρδιά τους είναι τυφλή
και δεν βλέπουν ότι άδειοι ήρθαν στον κόσμο
και άδειοι πρόκειται να φύγουν από τον κόσμο πάλι.

Τώρα, όμως, είναι μεθυσμένοι.
Όταν το κεφάλι ξεκαθαρίσει από το κρασί τους
τότε θα μετανιώσουν.

Είπε ο Ιησούς:
Αν το σώμα έχει γεννηθεί από το πνεύμα,
τότε αυτό είναι θαύμα.
Αν, όμως, το πνεύμα έχει γεννηθεί από το σώμα,
τότε είναι το θαύμα των θαυμάτων.
Αναρωτιέμαι όμως, πώς αυτός ο μεγάλος πλούτος
κατοικεί μέσα σε τέτοια φτώχεια.

Ο Ιησούς είπε:
Μη σκέφτεσαι από το πρωί μέχρι το βράδυ
και από το βράδυ μέχρι το πρωί
τι θα φορέσεις.

Οι μαθητές του είπαν:
Πότε θα αποκαλυφθείς σε εμάς
και πότε θα σε δούμε;

Ο Ιησούς είπε:
Όταν βγάλετε τα ρούχα σας χωρίς να ντρέπεστε
τα πάρετε και τα βάλετε κάτω από τα πόδια σας
όπως κάνουν τα μικρά παιδιά
και τα πατήσετε
τότε θα δείτε το γιο εκείνου που ζει αιώνια
και δεν θα φοβάστε.

Ο Ιησούς είπε:
αν νηστεύεις, θα αμαρτήσεις
κι αν εσύ προσεύχεσαι, θα καταδικαστείς
Κι αν κάνεις ελεημοσύνες
θα κάνεις κακό στο πνεύμα σου.

Και, σε όποια χώρα πας,
σε όποια περιοχή κι αν γυρίσεις
αν σε δεχτούν, να φας ό,τι βάλουν μπροστά σου
και να γιατρέψεις τους αρρώστους.

Γιατί, ό,τι μπαίνει στο στόμα σου, δεν θα σε λερώσει.
Ό,τι όμως βγαίνει από το στόμα σου,
αυτό είναι που θα σε λερώσει.

Ο Ιησούς είπε:
το βασίλειο είναι σαν το βοσκό
που είχε εκατό πρόβατα.

Ένα από αυτά, το πιο χοντρό,
χάθηκε.

Άφησε τα ενενήντα εννέα πρόβατα
κι έψαχνε το ένα
μέχρι που το βρήκε.

Κουρασμένος
είπε στο πρόβατο:
Σ'αγαπώ περισσότερο από τα ενενήντα εννέα.

Ο Ιησούς είπε:
Το βασίλειο του Πατέρα είναι σαν έναν άνθρωπο,
έναν έμπορο, που είχε εμπόρευμα
και βρήκε ένα μαργαριτάρι.

Ο έμπορος ήταν συνετός.
Πούλησε το εμπόρευμα
και αγόρασε το μαργαριτάρι για τον εαυτό του.

Μήπως κι εσύ
αναζητάς τον θησαυρό που δεν φθείρεται,
που αντέχει,
που κανένα παράσιτο δεν πλησιάζει για να καταβροχθίσει
και που κανένα σκουλήκι δεν καταστρέφει;

Ο Ιησούς είδε μερικά παιδιά που θήλαζαν.
Είπε στους μαθητές του:
Αυτά τα παιδιά που θηλάζουν
είναι σαν αυτούς που μπαίνουν στο βασίλειο.
Εκείνοι του είπαν:
Κι εμείς τότε, άν είμαστε παιδιά,
θα μπούμε στο βασίλειο;
Ο Ιησούς τους είπε:
Όταν κάνετε τα δύο ένα
κι όταν κάνετε το εσωτερικό όπως το εξωτερικό,
και το εξωτερικό όπως το εσωτερικό,
και το πάνω όπως το κάτω
και όταν κάνετε
το αρσενικό και το θηλυκό
ένα και μοναδικό,
ώστε το αρσενικό να μην είναι αρσενικό
και το θηλυκό να μην είναι θηλυκό,
τότε θα μπείτε στο βασίλειο.

Ο Ιησούς είπε:
Το αγκάθι που είναι
στο μάτι του αδελφού σου
το βλέπεις,
αλλά το δοκάρι που είναι στο δικό σου το μάτι
δεν το βλέπεις.

Όταν πετάξεις το δοκάρι από το μάτι σου,
τότε θα δεις καθαρά
ώστε να πετάξεις το αγκάθι
από το μάτι του αδελφού σου.

Ο Ιησούς είπε:
Είναι αδύνατο για έναν άνθρωπο
να ιππεύσει δύο άλογα
και να τεντώσει δύο τόξα.
Και είναι αδύνατον για έναν υπηρέτη
να υπηρετεί δύο αφέντες,
αλλιώς θα τιμά τον έναν
και θα προσβάλλει τον άλλον.

Ο Ιησούς είπε:
Μια πολιτεία που έχει χτιστεί πάνω σε ψηλό βουνό
και έχει οχυρωθεί,
δεν μπορεί να πέσει ούτε μπορεί να κρυφτεί.

Ο Ιησούς είπε:
Ό,τι άκουσες από το ένα σου αυτί και από το άλλο,
δίδαξέ το από τη στέγη του σπιτιού σου.
Κανένας δεν ανάβει μια λάμπα,
για να τη βάλει κάτω από ένα θάμνο
ή να τη βάλει σε κάποιο κρυφό μέρος.
Τη βάζει εκεί που προορίζεται,
ώστε όσοι μπαίνουν και όσοι βγαίνουν
να μπορούν να δουν το φως της.

Ο Ιησούς είπε:
Όταν ένας τυφλός οδηγεί έναν άλλο τυφλό
και οι δύο πέφτουν μέσα σ' ένα λάκκο.

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του:
Συγκρίνετε και πείτε μου με ποιον μοιάζω.
Ο Σίμωνας Πέτρος του είπε:
Είσαι σαν δίκαιος άγγελος.
Ο Ματθαίος του είπε:
Είσαι σαν σοφός άνθρωπος, που έχει κατανοήσει τα πράγματα.
Ο Θωμάς του είπε:
Δάσκαλε, το στόμα μου δεν είναι ικανό
να πει με ποιόν μοιάζεις.
Ο Ιησούς είπε:
Δεν είμαι ο δάσκαλός σου, διότι έχεις πιει
κι έχεις μεθύσει από την κοχλάζουσα πηγή,
την οποία εγώ έχω αφήσει πίσω.
Και αποσύρθηκε με το Θωμά
και του είπε τρεις λέξεις.
Και όταν ο Θωμάς επέστρεψε στους συντρόφους του,
τον ρώτησαν:
Τι σου είπε ο Ιησούς;
Ο Θωμάς τους είπε:
Αν σας πω μία από τις λέξεις που μου είπε,
θα με λιθοβολήσετε.
Και φωτιά θα βγει από τις πέτρες και θα σας κάψει.

Ο Ιησούς είπε:
Αν εκείνοι που σας οδηγούν λένε
"το βασίλειο βρίσκεται στον ουρανό",
τότε τα πουλιά του ουρανού θα προηγηθούν.
Αν σας λένε
"βρίσκεται στη θάλασσα"
τότε τα ψάρια θα προηγηθούν.

Το βασίλειο όμως βρίσκεται έξω σου και μέσα σου.

Αν γνωρίσετε τον εαυτό σας,
τότε θα γίνετε γνωστοί και θα γνωρίσετε
ότι είσαστε γιοί του ζωντανού πατέρα.

Όταν όμως δεν γνωρίζετε τον εαυτό σας,
βρίσκεστε μέσα στη φτώχεια
και είσαστε η ίδια η φτώχεια.

Ο Ιησούς είπε:
Ευλογημένος ο άνθρωπος που έχει υποφέρει,
γιατί έχει βρει τη ζωή.
Ο Ιησούς είπε:
Κοιτάτε εκείνον που ζει αιώνια, όσο είστε ζωντανοί.
Μπορεί να πεθάνετε και να ζητάτε να τον δείτε
και να μην είστε ικανοί να τον δείτε.

Είδαν έναν Σαμαρείτη,
που κουβαλούσε ένα πρόβατο και το πήγαινε στην Ιουδαία.
Εκείνος είπε στους μαθητές του:
Γιατί αυτός ο άνθρωπος κουβαλά το πρόβατο μαζί του;

Είπαν:
Για να το σκοτώσει και να το φάει.
Εκείνος τους είπε:
Όσο είναι ζωντανό, δεν πρόκειται να το φάει,
μόνο όταν το έχει σκοτώσει
και είναι πτώμα.
Είπαν:
Δεν θα μπορέσει να κάνει διαφορετικά.
Εκείνος τους είπε:
Κι εσείς, αναζητήστε ένα μέρος ανάπαυσης,
γιατί μπορεί να πεθάνετε και να σας φάνε.
Ο Ιησούς είπε:
Δύο θα ξαπλώσουν σε ένα κρεββάτι.
Ο ένας θα πεθάνει, ο άλλος θα ζήσει.

Ο Ιησούς είπε:
Είμαι το φως που είναι υπεράνω όλων,
είμαι το όλο
και το όλο προέρχεται από μένα,
το όλο συμπληρώνεται σε μένα.

Κόψε ένα κομμάτι ξύλο
και βρίσκομαι εκεί.
Σήκωσε μια πέτρα
και θα με βρεις εκεί.

Ο Ιησούς είπε:
Όποιος είναι κοντά μου,
βρίσκεται κοντά στη φωτιά.
Και όποιος βρίσκεται μακρυά μου,
βρίσκεται μακρυά από το βασίλειο.

Ο Ιησούς είπε:
Έλα σ' εμένα,
επειδή ο ζυγός μου είναι εύκολος
και η εξουσία μου απαλή.

Ο Ιησούς είπε:
Όποιος πιει από το στόμα μου
θα γίνει όπως εγώ
κι εγώ θα γίνω σαν κι εκείνον.
Και τα πράγματα που είναι κρυφά
θα του αποκαλυφθούν.

Ο Ιησούς είπε:
Ευλογημένοι οι μοναχικοί και οι εκλεκτοί.
Εσείς θα βρείτε το βασίλειο,
επειδή από αυτό έρχεστε
και σε αυτό θα επιστρέψετε.

Ο Ιησούς είπε:
Αν σας ρωτήσουν
από πού είναι η καταγωγή σας,
να τους πείτε:
"'Εχουμε έρθει από το φως.
Από εκεί που το φως βγήκε μέσα από τον ίδιο του
τον εαυτό."

Αν σας ρωτήσουν
ποιό είναι το σημάδι του πατέρα μέσα σας,
να τους πείτε:
"Είναι κίνηση και χαλάρωση."

Ο Σίμωνας Πέτρος τους είπε:
Ας φύγει η Μαρία από μας,
γιατί οι γυναίκες δεν είναι άξιες της ζωής.

Ο Ιησούς είπε:
Θα δεις, θα την οδηγήσω έτσι
ώστε να την κάνω αρσενικό,
για να μπορέσει κι εκείνη να γίνει ένα ζωντανό πνεύμα
να μοιάζει σ' εσάς τους άντρες.
Επειδή κάθε γυναίκα που κάνει τον εαυτό της αρσενικό,
θα μπει στο βασίλειο.

Ο Ιησούς είπε:
κάποιος ήθελε να καλέσει τους φίλους του και όταν ετοίμασε
το δείπνο, έστειλε τον υπηρέτη του να φωνάξει τους καλεσμένους.

Πήγε στον πρώτο και του είπε: "ο κύριός μου σας προσκαλεί."
Εκείνος είπε: "Διεκδικώ ορισμένα πράγματα από κάτι εμπόρους, που θα έρθουν το βράδυ.
Έχω να δώσω τις παραγγελίες μου.
Τον παρακαλώ να με συγχωρέσει. Δεν θα μπορέσω να έρθω στο δείπνο."

Πήγε σ' έναν άλλο και του είπε: "ο κύριός μου σας προσκαλεί."
Εκείνος του είπε: "Αγόρασα ένα σπίτι και με χρειάζονται
ολόκληρη τη μέρα. Δεν θα έχω καιρό."

Πήγε σ' έναν άλλο και του είπε: "ο κύριός μου σας προσκαλεί."
Εκείνος του είπε: "Αγόρασα ένα αγρόκτημα, πηγαίνω να πάρω το νοίκι.
Τον παρακαλώ να με συγχωρέσει. Δεν θα μπορέσω να έρθω στο δείπνο."

Ο υπηρέτης γύρισε, είπε στον κύριό του:
"Εκείνοι που προσκαλέσατε για δείπνο δεν μπορούν να έρθουν."

Ο κύριος είπε στον υπηρέτη του:
"Βγες στους δρόμους και φέρε όποιους βρεις για να δειπνήσουμε.
Έμποροι και επιχειρηματίες δεν θα μπουν στους χώρους
του πατέρα μου."

Οι μαθητές τον ρώτησαν:
Πότε θα έρθει η ανάπαυση των νεκρών
και πότε θα έρθει ο καινούργιος κόσμος;

Εκείνος τους είπε:
Αυτό που περιμένετε έχει έρθει,
μα εσείς δεν το γνωρίζετε.
Οι μαθητές του είπαν:
Είκοσι τέσσερεις προφήτες έχουν μιλήσει στο Ισραήλ
και όλοι έχουν μιλήσει για σένα.

Τους είπε:
Έχετε απορρίψει εκείνον που ζει αιώνια,
που βρίσκεται μπροστά σας
και μιλάτε για τους νεκρούς.

Ο Ιησούς είπε:
Έβαλα φωτιά στον κόσμο
και περιμένω να δω.
Θα φυλάω τον κόσμο μέχρι να πάρει φωτιά.

Ο Ιησούς είπε:
Αν αφήσετε να αναπτυχθεί αυτό που έχετε μέσα σας,
αυτό που έχετε θα σας σώσει.
Αν δεν το έχετε μέσα σας,
αυτό που δεν έχετε θα σας σκοτώσει.

Τι μου έμαθε η εποχή μου

2009-07-10T11:36:00.004+02:00

(απόσπασμα από το ημερολόγιο της Χ.)
Η εποχή μου μου έμαθε νωρίς νωρίς ότι τον ουρανό δεν τον ζωγραφίζουμε ό,τι χρώμα θέλουμε.
Είναι μπλε.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς να μη λερώνομαι όταν παίζω.
Μου έμαθε να κάνω κακά.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς να τρώω και να μη μιλάω.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς να μη μιλάω στην τάξη. Σσσσσς.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς πως, όταν μιλάω στην τάξη, τρώω ξυλαριές ή αποβάλλομαι.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς ότι το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο, έτσι μαθαίνεις.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς να μη ρωτάω, αυτά λέει το βιβλίο, αυτά είναι.
-Τα έμαθες; -Τα έμαθα. -Πες τα μου επανάληψη τώρα.
Μου έμαθε ότι εξετάζομαι και κρίνομαι.
-Τα έμαθες; -Τα έμαθα. -Γράψε μου τα κιόλας.
Μου έμαθε νωρίς νωρίς να πηγαίνω στην εκκλησία, να δίνω τον οβολό μου, να ανάβω το κερί, να φιλάω την εικόνα και να μη μιλάω. Σσσσς.
Μου έμαθε να είμαι ταπεινή, να υπομένω, να περιμένω την άλλη ζωή, κι ότι εκεί θα βρω τον παράδεισο,μα ως τότε πρέπει να γυρνάω και το άλλο μάγουλο.
Μου έμαθε όταν μου ήρθε περίοδος, να μην πηγαίνω στην εκκλησία και να μη φιλάω την εικόνα, γιατί εκείνες τις μέρες είμαι μίασμα.
Μου έμαθε όταν έκανα πρώτη φορά έρωτα, να μετανιώνω και να νιώθω βρώμικη.
Μου έμαθε να εύχομαι να παντρευτώ να ησυχάσω, να τελειώσουν οι τύψεις επιτέλους.
Μου έμαθε να λέω ψέμματα ψέμματα ψέμματα.
Μου έμαθε να δέχομαι των άλλων τα ψέμματα ψέμματα ψέμματα.
Μου έμαθε ότι έχω ανάγκη από σπίτι, αυτοκίνητο, ρούχα, παπούτσια και τα πάντα όλα.
Μου έμαθε ότι για να έχω φως και νερό έχω ανάγκη από λεφτά. Χρειάζομαι λεφτά.
Μου έμαθε ότι οι αποστάσεις με τους άλλους είναι μεγάλες και για να επικοινωνώ μαζί τους, θέλω λεφτά.
Μου έμαθε ότι θέλω δουλειά, γιατί έχω ανάγκη από λεφτά λεφτά λεφτά.
Μου έμαθε να δουλεύω κάθε μέρα πολλές ώρες, με μια μέρα ρεπό,να πληρώνομαι λίγα λεφτά, να είμαι ευχαριστημένη που έχω δουλειά ενώ άλλοι παρακαλάνε, και να μη μιλάω.
Μου έμαθε να γυρνάω σπίτι και να λιώνω στην οθόνη.
Μου έμαθε την αστραφτερή ζωή, τα μεγάλα ονόματα, τα γυαλιστερά τα πάντα όλα, τα ακριβά τα πάντα όλα.
Μου έμαθε ότι εγώ αυτά, ούτε στο όνειρό μου.
Μου έμαθε να ντύνομαι και να βάφομαι για να βγαίνω έξω.
Μου έμαθε να φέρομαι όπως πρέπει όταν βγαίνω έξω.
Μου έμαθε να χαιρετάω ευγενικά και να χαμογελάω όταν βγαίνω έξω.
Μου έμαθε να ξαναγυρνάω μέσα και να ξαναλιώνω στην οθόνη.
Μου έμαθε ότι είμαι πολύ σπουδαία, γιατί μπορώ να τρώω συνεχώς και αδιαλλείπτως ζώα, ζώα που τα φέρνουν στον κόσμο να υπάρξουν, μόνο και μόνο για να σφαγιαστούν με τον πιο κτηνώδη τρόπο. Μόνο και μόνο για να πηγαίνω εγώ σε χασαποταβέρνες και ψησταριές και σουβλατζίδικα και καντίνες και χαμπουργκεράδικα όποτε γουστάρω, ή να τα τρώω λιώνοντας στην οθόνη.
Μου έμαθε ότι κι οι άλλοι αυτά κάνουν, αυτά είναι τα "κανονικά".
Μου έμαθε να ψηφίζω σαν καλός πολίτης δημοκρατικής χώρας.
Μου έμαθε ότι έχω πολλές επιλογές: μπλε, πράσινο, κόκκινο, πολύχρωμο και όλα τα πάντα.
Μου έμαθε ότι όλα αυτά τα χρώματα είναι το ίδιο μαγαζάκι, ένα μαγαζάκι στα ψηλά.
Μου έμαθε ότι δεν αλλάζει ποτέ τίποτα εκεί στα ψηλά και να μη μιλάω.
Μου έμαθε ότι δεν αλλάζει ποτέ τίποτα εκεί στα ψηλά, και όταν μιλάω, τρώω ξυλαριές ή σκοτώνομαι.
Μου έμαθε ότι το να σκοτώνομαι είναι εύκολο. Σκοτώνομαι παντού. Κάθε μέρα.
Μου έμαθε ότι αυτό είναι η δημοκρατική χώρα, και να μη μιλάω.
Μου έμαθε ότι μόνο αυτοί στην οθόνη μπορούν να μιλάνε.
Μου έμαθε να κάθομαι σπιτάκι μου και να μην το κουνάω.
Μου έμαθε να κάθομαι σπιτάκι μου και να λιώνω στην οθόνη.
Μου έμαθε ότι όλοι λιώνουν στην οθόνη.
Μου έμαθε ότι ζουν και δουλεύουν και κυκλοφορούν σα ζωντανοι-νεκροί, αυτό είναι το "κανονικό".
Μου έμαθε να το δέχομαι.
Μου έμαθε να σέβομαι τους μεγαλύτερους.
Μου έμαθε επίσης ότι ο δολοφόνος δεν έχει ηλικία.
Ούτε πρόσωπο για να γυρίσει το άλλο μάγουλο.

Είχα όμως έναν κολλητό φίλο σ' όλη αυτή την εποχή.
Πολύτιμο φίλο.
Πολύτιμο ως αυτούσια έννοια, κι όχι όπως μου έμαθε αυτή την λέξη η εποχή μου.
Φίλο ως αυτούσια έννοια, κι όχι όπως μου έμαθε αυτή την λέξη η εποχή μου.
Έναν φίλο που μου ζητούσε να ακούω τα δέντρα και τα πουλιά, το κελάρυσμα του νερού, τον άνεμο μέσα στα φύλλα, τα τρυζόνια και τα τζιτζίκια και τα ενδόμυχα μυστικά τους, και με έσπρωχνε να παίρνω τους δρόμους και τα στενά και τα δάση και τα βουνά.
Έναν φίλο που μου έμαθε σιωπηλά να ευγνωμονώ τη γη που πατάω, το νερό της που πίνω, τον καρπό της που τρώω.
Να ευγνωμονώ την απεραντοσύνη του Σύμπαντος, τη Μαγεία των αστεριών.
Μου ψυθίριζε τη Φωτιά, τον Αέρα, το Νερό, τον Αιθέρα, τη Γη -από αυτά είσαι φτιαγμένη"
Έναν φίλο που μου ζητούσε να ψάχνω τους ποιητές που ήταν κρυμμένοι μέσα σ' αυτό τον βούρκο, τους σοφούς και τους μύστες που ανθίζουνε μέσα από αυτόν τον βούρκο.
Μου ζητούσε να ακούω τα πλάσματα που δεν ακούγονται, μα υπάρχουν.
Μου ζητούσε να ακούω όλα τα πλάσματα, όλες τις ψυχές, και μου έλεγε συνεχώς ότι κανείς δεν είναι εδώ τυχαία.
Μου ζητούσε να δω την Ελευθερία των πλασμάτων και την δική μου.
Μου ζητούσε να ακούσω την αιώνια Σιωπή.
Μου έλεγε "σε αγαπώ, μη φοβάσαι" όταν χανόμουνα κι ήθελα να πεθάνω.
Μου έλεγε "φτάνει, έλεος" όλο τον καιρό που ζούσα μια μοίρα που δεν ήτανε δική μου.
Μου έλεγε ότι όλα αυτά που ζω είναι μια τεράστια ψευτιά.
Με πρόσταζε να φεύγω από την οθόνη, από τον βούρκο, από την ψευτιά, και να βρίσκω την Αλήθεια παντού, γιατί μόνο αυτή υπάρχει στ' αλήθεια. Και την φωνάζει όλη η Πλάση.
Με έσερνε, μέσα από τα σκοτάδια, πάνω στο Φως.
Μου φώναζε ότι δεν είναι αυτό που ζούμε η Ζωή, κι ότι έπρεπε να τη βρω πάσει θυσία.
Μου έλεγε "άνοιξε τα μάτια σου, κοίτα ψηλά, αυτό σημαίνει Άνθρωπος"
Μου φώναζε "εμπιστέψου το Είναι σου, το Σώμα σου, την Ψυχή σου, Άκου.."
Με πρόσταζε να μιλάω, να φωνάζω, να χορεύω, να παίζω και να λερώνομαι, να εκφράζομαι με όποιο τίμημα, γιατί αλλιώς θα είμαι κι εγώ ζωντανη-νεκρή.
Μου έμαθε την Αγάπη, την ανιδιοτελή, ατελεύτητη, καθάρια και φωτεινή Αγάπη.
Μου ψυθίριζε γλυκά όταν έκλαιγα, ότι είμαι παιδί του Ουρανού και της Γης, ένα Θαύμα που έγινε ύλη.
Ένα Θαύμα που μπορεί να κυριεύσει στην ύλη.

Έτσι με έσωσε από την εποχή μου.
Μέρα με τη μέρα.
Πολεμώντας στιγμή με τη στιγμή.
Ακούγοντας.
Βλέποντας.
Ζώντας, αναπνέοντας, αγαπώντας.

Πώς τον λένε αυτό τον φίλο;
Τον υποψιάζεσαι
Τον ξέρεις
είτε λίγο, είτε πολύ.
Τον λένε Εαυτό.
Και είναι Ένας.
Είναι η φωνή μου.
Είναι η φωνή σου.
Είναι η Αλήθεια και το Φως του Κόσμου.

Καλό δρόμο.

ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ

2009-07-10T11:29:00.002+02:00

Όπως είχαμε υποσχεθεί στο προηγούμενο φύλλο μας, θα δημοσιεύσουμε τις εισηγήσεις των ομιλητών της ιδιαίτερα αξιόλογης εκδήλωσης, που έγινε στην Πλατανόβρυση από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο και τον Σύλλογό μας.
Ίσως οι ενδιαφέρουσες αυτές εισηγήσεις γίνουν αιτία, να τεθεί φρένο στην χρησιμοποίηση των φυτοπροστατευτών ουσιών, τόσο για την υγεία των πολιτών όσο και για την βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και επιπλέον η σύνεση και η υπευθυνότητα των χρηστών γίνουν αιτία να εξασφαλισθεί μια καλύτερη ποιότητα ζωής ανθρώπων και έμβιων όντων.
Εισήγηση του κ. Δ. Βλαστού με θέμα “ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ (ΜΕΤΑΛΛΑΞΙΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ”, Λέκτορα από το Τμήμα Διαχείρησης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Τα φυτά, εδώ και εκατομμύρια χρόνια, παρήγαγαν χημικές ουσίες για την προστασία τους. Τα έντομα, οι μύκητες και τα ζώα προσαρμόζονταν σε αυτές.... τα φυτά παρήγαγαν νέες ουσίες ..... και ο αγώνας αυτός κρατούσε μέχρι την έλευση του ανθρώπου... χωρίς νικητή ... χωρίς ηττημένο.
Ο άνθρωπος, από τη στιγμή που πρωτοεμφανίστηκε στη Γη, εξελίχθηκε ταχύτατα και ξεκίνησε αρκετά νωρίς τη χρήση “ουσιών” με σκοπό την προστασία των καλλιεργειών του.
Πριν το 500 π.Χ. χρησιμοποιούσε το θείο, ενώ από το 500 π.Χ. έως το 1400 χρησιμοποιούσε το αρσενικό, τον μόλυβδο και τον υδράργυρο. Αργότερα ο άνθρωπος εστράφη στη χρήση “φυσικών” φυτοπροστατευτικών ουσιών, όπως η νικοτίνη θειϊκού άλατος από φύλλα καπνού, που χρησιμοποιήθηκε ως εντομοκτόνο το 1600 περίπου. Το 1800 χρησιμοποίησε τον πύρεθρο (μια ουσία, η οποία προέρχεται από τα χρυσάνθεμα).
Έτσι φτάσαμε στο 1939 όπου ο Paul Mueller ανακάλυψε και πρότεινε τη χρήση του DDT (μιας ουσίας γνωστής από το 1874) ως το απόλυτο και ιδανικό εντομοκτόνο. Για αυτή του την ανακάλυψη τιμήθηκε με το βραβείο Nobel το 1948!!!!!!!
Το DDT και η αλόγιστη χρήση του αποτελεί μια από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας του σύγχρονου ανθρώπου. Αν και έχει σήμερα απαγορευτεί η χρήση του στις περισσότερες χώρες του πλανήτη, πρόσφατες έρευνες έχουν ανιχνεύσει DDT ή μεταβολίτες του σε μητρικό γάλα, καθώς και σε αμνιακό υγρό εγκύων γυναικών, οι οποίες έχουν γεννηθεί σε διάφορες χώρες του κόσμου μετά την απαγόρευσή του και δεν είχαν καμμία σχέση με αγροτικές εργασίες.
Ας δούμε την κατάσταση στην Ελλάδα, με στοιχεία από την Eurostat (Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία). Το 1995 στην Ελλάδα οι πωλήσεις των φυτοφαρμάκων άγγιξαν τους 8.525 τόνους δραστικής ουσίας, ενώ το 2001 τους 11.111 τόνους δραστικής ουσίας. Ας μη ρωτάει κάποιος τι γίνεται στις μέρες μας, γιατί απάντηση δεν υπάρχει, με δεδομένο ότι η χώρα μας δεν έχει στείλει στοιχεία από το 2001 και μετά στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Η πρωταθλήτρια χώρα στην Ευρώπη σε πωλήσεις φυτοφαρμάκων είναι η Γαλλία με 76.099 τόνους, ενώ χώρες όπως η Σουηδία με 1.707 τόνους (στοιχεία του 2006) και Φινλανδία με 1.614 τόνους (στοιχεία του 2002) αποτελούν φωτεινά παραδείγματα ορθολογικής χρήσης των φυτοφαρμάκων.
Τουλάχιστον 1700 εμπορικά σκευάσματα φυτοφαρμάκων που περιέχουν 500 δραστικές ουσίες κυκλοφορούν σήμερα στη χώρα μας, ενώ η Ελλάδα αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στην αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος και αυτό, διότι ο Έλληνας αγρότης ρίχνει σχεδόν διπλάσια ποσότητα φυτοφαρμάκου σε κάθε στρέμμα που καλλιεργεί.
Τα φυτοφάρμακα αποτελούν σημαντική κατηγορία περιβαλλοντικών ρυπαντών. Στην Ευρώπη πάνω από 3.000.000 τόνοι φυτοφαρμάκων το χρόνο ρυπαίνουν το περιβάλλον. Κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο καταγράφονται περίπου 3.000.000 δηλητηριάσεις (220.000 από αυτές οδηγούν στον θάνατο) από φυτοφάρμακα.
Η Διεθνής Υπηρεσία για την Έρευνα στον καρκίνο (International Agency for Cancer Research, IARC) έχει χαρακτηρίσει 50 έως 60 φυτοφάρμακα ως καρκινογόνα μετά από μελέτες σε πειραματόζωα. Μελέτες στον άνθρωπο έχουν αποδείξει την καρκινογόνο δράση διαφόρων δραστικών ουσιών συστατικών φυτοφαρμάκων.
Η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των Η.Π.Α. έχει καταγράψει, ότι μόνο το 2% από τα 72.000 χημικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο έχουν εξεταστεί και δοκιμαστεί αν είναι καρκινογόνα, τερατογόνα ή μεταλλαξιγόνα.
Ένα μεγάλο πρόβλημα αποτελούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χρησιμοποιούμενων χημικών και στην προκειμένη περίπτωση των φυτοφαρμάκων. Μόνο η εξέταση 3 πιθανών αλληλεπιδράσεων στα 500 πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φυτοφάρμακα, θα απαιτούσε 20.700.000 πειράματα!!!.. γεγονός ανέφικτο σωματικά, χρονικά αλλά και οικονομικά.
Η έκθεση σε τοξικά χημικά στις Η.Π.Α. προκαλεί 50.000 έως 70.000 θανάτους το χρόνο! (οι μισοί από καρκίνο) και 350.000 νέα κρούσματα ασθενειών.
Από το 1950, 520 είδη εντόμων και σκουληκιών, 273 είδη ζιζανίων, 150 είδη μικροοργανισμών που προκαλούν ασθένειες φυτών και 10 είδη τρωκτικών έχουν αναπτύξει γενετική αντίσταση στα φυτοφάρμακα.
Με βάση τα παραπάνω, η έκθεση στα φυτοφάρμακα κάνει επιτακτική την ανάγκη προσδιορισμού της πιθανής μεταλλαξιγόνου και καρκινογόνου δράσης τους στον άνθρωπο.
Τι είναι όμως η μετάλλαξη; Ένας απλός ορισμός θα ήταν “βλάβη ή αλλοίωση στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων”.
Αυτό είναι ίσως δύσκολο να γίνει αντιληπτό. Ας φανταστούμε λοιπόν το κύτταρο σαν ένα μανταρίνι...αν δεν βγάλουμε τη φλούδα του, δεν ξέρουμε το περιεχόμενό του... αν το ξεφλουδίσουμε, μπορεί να δούμε τις φέτες του (ας τις φανταστούμε σαν το γενετικό υλικό (DNA) του κυττάρου). Οι φέτες μπορεί να είναι: απόλυτα εντάξει, οπότε δεν υπάρχει μετάλλαξη.... ή μια φέτα του να έχει άλλο χρώμα (π.χ. κόκκινο), οπότε έχουμε μετάλλαξη..... ή να λείπει μια φέτα, οπότε έχουμε πιο βαριά μετάλλαξη...
Τι σχέση έχει τώρα η μετάλλαξη με τον καρκίνο; Οι μεταλλάξεις προκαλούν ΠΑΝΤΟΤΕ καρκινογένεση; Αυτό εξαρτάται από την “ποιότητα” καθώς και την αντίδραση του γενετικού υλικού του κάθε ανθρώπου... μπορεί να μην προκληθεί καρκινογένεση... αλλά μπορεί και να προκληθεί...
Στη συνέχεια θα ακούσετε τη λέξη-όρο “μικροπυρήνα”. Τι είναι οι μικροπυρήνες; Ένας απλός ορισμός θα ήταν “αξιόπιστος δείκτης μεταλλάξεων, που αντιπροσωπεύει θραύση ή/και απώλεια γενετικού υλικού (DNA) εξαιτίας της δράσης διαφόρων παραγόντων” (στην προκειμένη περίπτωση φυτοφαρμάκων).
“Αναλύσεις για τον εντοπισμό υπολειμμάτων γεωργικών φαρμάκων σε φρούτα και λαχανικά το 1998, έδειξαν ότι το 34% σε σύνολο 1.169 δειγμάτων είχε υπολείμματα φυτοφαρμάκων, το 1999 έδειξαν ότι το 38,7% σε σύνολο 1.422 δειγμάτων είχε υπολείμματα φυτοφαρμάκων, ενώ στην Ε.Ε. την ίδια χρονιά το 43% σε σύνολο 41.000 δειγμάτων είχε υπολείμματα φυτοφαρμάκων.” (πηγή Υπουργείο Γεωργίας, εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, 22/8/2001)
“Σε απόσυρση 326 φυτοφαρμάκων προχωράει η Ελλάδα έως τον Ιούλιο, μετά από οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι κρίθηκαν ως επικίνδυνα για βαρύτατες βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό. Περίοδος χάριτος έως και τον Ιούνιο του 2007 για 49 φυτοφάρμακα, υπό συγκεκριμένους όρους” (εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, 17/10/2002)
Αυξημένα κρούσματα καρκίνου από τη χρήση φυτοφαρμάκων.
Γενικά τα φυτοφάρμακα προκαλούν αυξημένες μεταλλάξεις στους αγρότες που εκτίθενται επαγγελματικά σε αυτά με αυξημένες πιθανότητες ορισμένοι αγρότες να αναπτύξουν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα καρκινογενέσεις. Τα ανωτέρω προήλθαν μετά από έρευνες του κ. Βλαστού και των συνεργατών του αλλά και από ανάλογες έρευνες παγκοσμίως. Όλες δείχνουν μια ανησυχητικά μεγαλύτερη αναλογία αλλοιώσεων στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων των αγροτών, έναντι των κατοίκων των πόλεων, το οποίο αποδίδεται στα φυτοπροστατευτικά – χημικά που χρησιμοποιούνται στη γεωργία.
Όλοι μας, και κυρίως τα παιδιά μας, έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα να ζήσουμε σε ένα περιβάλλον, όπου δεν θα κυριαρχούν τα χημικά σκευάσματα και η διατροφή μας θα είναι όσο το δυνατόν απαλλαγμένη από φυτοφάρμακα. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με λογική και σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης από την στιγμή που , όπως καταλαβαίνω, είναι δύσκολο να εφαρμόσετε βιολογικές καλλιέργειες, που θα ήταν η καλύτερη λύση για όλους αλλά και για το περιβάλλον.

(από την εφημερίδα του Συλλόγου Υγείας και Προστασίας του Περιβάλλοντος, που έφτιαξαν οι κάτοικοι της περιοχής Χαλανδρίτσας στο Νομό Αχαϊας. Σε επόμενη ανάρτηση, θα δεις πώς μαζεύτηκαν ΟΛΟΙ οι κάτοικοι και κατέβασαν κεραία κινητής τηλεφωνίας, που εγκαταστάθηκε παράνομα πάνω από τα κεφάλια τους. ΕΥΓΕ)

*Ινδιάνικη Σοφία - ό,τι δεν πρόλαβε να αφανίσει ο "πολιτισμός"

2009-06-23T13:34:00.003+02:00

Δεν είχαμε εκκλησίες, ούτε θρησκευτικές οργανώσεις, ούτε την ημέρα του σαββάτου κι όμως λατρεύαμε.
Μερικές φορές ολόκληρη η φυλή συγκεντρωνόταν και τραγουδούσε και προσευχόταν - μερικές φορές λιγότεροι, ίσως μόνο δύο ή τρεις. Τα τραγούδια είχαν λίγα λόγια, αλλά δεν ήταν τυπικά. Ο τραγουδιστής περιστασιακά πρόσθετε μερικά λόγια όπως τα ήθελε αντί για τον συνηθισμένο ήχο. Μερικές φορές προσευχόμασταν σιωπηλά. μερικές φορές προσευχόμασταν δυνατά. μερικές φορές ένας ηλικιωμένος προσευχόταν για όλους μας. Άλλες φορές σηκωνόταν κάποιος και μας μιλούσε για τα καθήκοντά μας απέναντι στους άλλους και στον θεό. Οι λειτουργίες μας ήταν σύντομες.
Jeronymo Goyathlay (1829-1909)
Αρχηγός των Chiricahua Apache

..τα πάντα στη Γη έχουν έναν σκοπό, κάθε αρρώστια ένα βότανο για να τη γιατρεύει και κάθε άνθρωπος μια αποστολή.
Αυτή είναι η ινδιάνικη θεωρία της Ύπαρξης.
Christine Quintasket (1888-1936)
Salish

Είμαι φτωχός και γυμνός, όμως είμαι ο αρχηγός του έθνους. Δεν θέλουμε πλούτη, όμως θέλουμε να αναθρέψουμε τα παιδιά μας σωστά. Τα πλούτη δεν θα μας έκαναν καλό. Δεν θα μπορούσαμε να τα πάρουμε στον άλλο κόσμο. Δεν θέλουμε πλούτη. Θέλουμε ειρήνη και αγάπη.
Makhpiya-luta (τέλη 19ου αιώνα)
Αρχηγός των Sioux

Aπό την ινδιάνικη προσέγγιση της ζωής, βγήκε μια μεγάλη ελευθερία - μια έντονη και συναρπαστική αγάπη για τη φύση - ένας σεβασμός για τη ζωή - πλούσια πίστη στην υπέρτατη Δύναμη - και αρχές αλήθειας, εντιμότητας, γενναιοδωρίας, ισότητας και αδελφοσύνης σαν οδηγός.
Λούθηρος Καθιστή Αρκούδα (1868;-1939)
Αρχηγός των Oglala Sioux

Τα παιδιά ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν αυστηρή πειθαρχία και ένα υψηλό αίσθημα συμμετοχής.
Όταν ένα κορίτσι μάζευε τα πρώτα της βατόμουρα κι έβγαζε τις πρώτες ρίζες, τις έδινε σε κάποια μεγαλύτερη για να μοιραστεί τη μελλοντική της επιτυχία. Όταν ένα παιδί κουβαλούσε νερό για το σπίτι, ένας μεγαλύτερος τον συνέχαιρε, προσποιούμενος ότι είχε γεύση κρέατος το νερό που κουβαλούσε το αγόρι, ή βατόμουρου αυτό του κοριτσιού - το παιδί ενθαρρυνόταν να μην είναι τεμπέλης και να μεγαλώνει σαν παλληκάρι.
Christine Quintasket (1888-1936)
Salish

Η συζήτηση ποτέ δεν άρχιζε αμέσως, ούτε βιαστικά.Κανείς δεν βιαζόταν να κάνει ερώτηση, όσο σημαντική κι αν ήταν, και κανείς δεν πιεζόταν να απαντήσει. Η παύση που έδινε χρόνο για σκέψη ήταν ο αληθινός ευγενικός τρόπος να αρχίσει και να διεξαχθεί μια συζήτηση. Η σιωπή ήταν σημαντική για τους Dakota καθώς και η παραχώρηση ενός διαστήματος σιωπής στον ομιλητή και ενός λεπτού δικής του σιωπής πριν να μιλήσει, εφαρμόζοντας την αρχή της πραγματικής ευγένειας και του σεβασμού του κανόνα ότι "η σκέψη προηγείται του λόγου".
Λούθηρος Καθιστή Αρκούδα (1868;-1939)
Αρχηγός των Oglala Sioux

Το να "κάνεις ιατρική" σημαίνει να ακολουθήσεις ένα ιδιαίτερο διάστημα νηστείας, ευχαριστίας και προσευχής. Η διαδικασία είναι μια εντελώς λατρευτική άσκηση. Ο σκοπός είναι να υποταχθούν τα πάθη της σάρκας και να βελτιωθεί η πνευματική υπόσταση. Η σωματική αποχή και η πνευματική ενασχόληση σε ανώτερες σκέψεις, καθαρίζει το σώμα και την ψυχή και τους εξασφαλίζει υγεία. Τότε η σκέψη του ανθρώπου πλησιάζει και συγχρονίζεται με τον Μεγάλο Γιατρό που είναι από πάνω μας.
Ξύλινο Πόδι (τέλη 19ου αιώνα)
Cheyenne

Ο ήχος σβήνει
έχει πέντε ήχους
Ελευθερία
ο ήχος σβήνει
έχει πέντε ήχους
τραγούδι των Chippewa

Ακούστε με, τέσσερα ημισφαίρια της γης - συγγενής σας είμαι! Δώστε μου τη δύναμη να περπατήσω σε μαλακή γη, συγγενής όσων υπάρχουν είμαι! Δώστε μου τα μάτια να δώ και τη δύναμη να καταλάβω ότι ίσως είμαι σαν εσάς. Με τη δύναμή σας μόνο μπορώ ν' αντιμετωπίσω τους ανέμους.
Μαύρο Ελάφι (1863-1950)
Μάγος-Γιατρός των Oglala Sioux

Η παλιά ινδιάνικη διδασκαλία λέει, ότι είναι λάθος να ξεριζώνουμε από τη θέση του στη γη ο,τιδήποτε φυτρώνει εκεί. Μπορεί να κοπεί, αλλά δεν πρέπει να ξεριζωθεί. Τα δέντρα και το γρασίδι έχουν πνεύματα. Όταν έναι τέτοιο φύτρωμα καταστραφεί από έναν καλό Ινδιάνο, το κάνει με θλίψη και προσεύχεται για συγχώρεση επειδή ήταν σε ανάγκη...
Ξύλινο Πόδι (τέλη 19ου αιώνα)
Cheyenne

θα πάρω το θάρρος να εκφέρω τη γνώμη, πως ο άνθρωπος που καθόταν καταγής στη σκηνή του και συλλογιζόταν τη ζωή και το νόημά της, αποδεχόταν τη συγγένεια όλων των πλασμάτων και αναγνώριζε την ενότητα του σύμπαντος, εμποτίζει την ύπαρξή του με την αληθινή ουσία του πολιτισμού.
Λούθηρος Καθιστή Αρκούδα (1868;-1939)
Αρχηγός των Oglala Sioux

Όταν ένας άνθρωπος κάνει ένα έργο που το θαυμάζουν όλοι λέμε πως είναι θαυμάσιο - όταν δούμε τις αλλαγές της μέρας και της νύχτας, τον ήλιο, το φεγγάρι και τ' άστρα του ουρανού και τις εποχές που αλλάζουν πάνω στη γη, με τα φρούτα που ωριμάζουν, όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως αυτό είναι έργο κάποιου πολύ ισχυρότερου από τον άνθρωπο.
Κυνηγημένος Από τις Αρκούδες (1843-1915)
Santee-Yanktonai Sioux

Η γη είναι η μητέρα όλων των ανθρώπων και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα. Καλύτερα να περιμένετε τα ποτάμια να κυλήσουν προς τα πίσω παρά άνθρωπος που γεννήθηκε ελεύθερος να είναι ευχαριστημένος όταν φυλακιστεί και του στερήσουν την ελευθερία να πηγαίνει όπου θέλει.
Joseph (Hinmaton Yalatkit) (1830-1904)
Αρχηγός των Nez Perce'

Η φωνή του Μεγάλου Πνεύματος ακούγεται στο τιτίβισμα των πουλιών, το κυμμάτισμα των μεγάλων νερών και τη γλυκειά ανάσα των λουλουδιών. Αν αυτό είναι ειδωλολατρεία, τότε αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον, είμαι ειδωλολάτρης.
Zitkala-Sa (1876-1938)
Dakota Sioux

Η γη κι εγώ συμφωνούμε.
Το μέτρο της γης και το μέτρο των κορμιών μας είναι το ίδιο...
Αρχηγός των Nez Perce'

Οι Sioux πιστεύουν ακράδαντα και εξυπακούεται ότι ένα παιδί είναι το μεγαλύτερο δώρο του θεού, σε απάντηση πολλών θερμών προσευχών, ουσιών και υποσχέσεων. Γιαυτό το παιδί θεωρείται ότι "το στέλνει ο θεός" μέσω κάποιου στοιχείου - δηλαδή του στοιχείου της ανθρώπινης φύσης.
Robert Ψηλός Αετός (αρχές 20ου αιώνα)
Teton Sioux

Γεννήθηκα στο λιβάδι, όπου ο άνεμος φυσούσε ελεύθερα και τίποτα δεν έκοβε το φως του ήλιου. Γεννήθηκα εκεί που δεν υπήρχαν φράχτες και όλα ζούσαν ελεύθερα... Γνωρίζω κάθε ρυάκι και κάθε δάσος μεταξύ του Rio Grande και του Arkansas. Κυνήγησα και έζησα σε αυτή την χώρα. Έζησα σαν τους πατεράδες μου πριν από μένα και, σαν αυτούς, έζησα ευτυχισμένα.
Parra-wa-samen
Αρχηγός των Yamparethka Comanche

Συχνά στη σιωπή της νύχτας, όταν όλη η φύση μοιάζει να κοιμάται γύρω μου, ακούγεται ένα απαλό χτύπημα στην πόρτα της καρδιάς μου. Την ανοίγω και μια φωνή ρωτάει: "Pokagon, τι γίνεται με το λαό σου; ποιο θα είναι το μέλλον του;"
Η απάντησή μου είναι: "Ο θνητός δεν έχει τη δύναμη να τραβήξει το πέπλο του αγέννητου χρόνου και να μαντέψει το μέλλον της φυλής του. Αυτό το δώρο ανήκει μόνο στο θεό. Αλλά μπορεί να κρίνει το μέλλον από το παρόν και το παρελθόν.
Simon Pokagon (1830-1899)
Potawatomie

Όταν ήμουν νέος πήγα σ' ένα μάγο-γιατρό για να με συμβουλέψει για το μέλλον μου. Ο μάγος-γιατρός είπε: "Δεν έχω πολλά να σου πω, παρά μόνο να σε βοηθήσω να καταλάβεις τη γη στην οποία ζεις. Αν κάποιος θέλει να πετύχει στο κυνήγι ή στο πολεμικό μονοπάτι, δεν πρέπει να κυβερνιέται από τη διάθεσή του, αλλά να καταλαβαίνει τους τρόπους των ζώων και του φυσικού του περιβάλλοντος, παρατηρώντας το προσωπικά. Η γη είναι μεγάλη και πάνω της ζουν πολλά ζώα. Η γη προστατεύεται από κάτι που μερικές φορές γίνεται ορατό στο μάτι.
Isna-la-wika (τέλη 19ου αιώνα)
Teton Sioux

πίστευαν παλιά πως τα χαμένα πνεύματα περιπλανιόνταν παντού στον αόρατο αέρα, περιμένοντας τα παιδιά να τα βρούν, αν έψαχναν πολύ και αρκετά υπομονετικά... Το πνεύμα τραγουδούσε το πνευματικό του τραγούδι, για να το απομνημονεύσει το παιδί και να το χρησιμοποιεί, όταν καλεί το πνεύμα-φύλακά του σαν ενήλικας.
Christine Quintasket (1888-1936)
Salish

Όταν σκότωνα κάποιο πουλί, όταν σκότωνα, έβλεπα τη ζωή του να φεύγει μαζί με το αίμα του.
Αυτό με δίδαξε για ποιο σκοπό βρίσκομαι εδώ.
Ήρθε σ' αυτό τον κόσμο για να πεθάνω.
Το σώμα μου είναι για να κρατάει μια πνευματική ζωή.
Αν είναι να χυθεί το αίμα μου, δεν θέλω πληγές πισώπλατες.
Ο θάνατος ας έρθει από μπροστά.
Toohoolhoolzote (μέσα του 19ου αιώνα)
Αρχηγός των Nez Perce'

Υπάρχει η γενική πεποίθηση στους Ινδιάνους, πως όταν ο άνθρωπος πεθαίνει, το πνεύμα του πηγαίνει κάπου στη γη ή στον ουρανό, δεν ξέρουμε ακριβώς που, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι το πνεύμα εξακολουθεί να ζει...
Έτσι είναι και ο θεός. Πιστεύουμε πως βρίσκεται παντού, όμως είναι όπως τα πνεύματα των φίλων μας, που δεν μπορούμε ν' ακούσουμε τις φωνές τους.
Κυνηγημένος Από τις Αρκούδες (1843-1915)
Santee-Yanktonai Sioux

Δεν υπάρχει θάνατος. Μόνο αλλαγή κόσμων
Seathl (1786-1886)
Αρχηγός των Suquamish

Μεγάλο Πνεύμα, Μεγάλο Πνεύμα, Παππού μου, σ' όλη τη γη τα πρόσωπα των ζωντανών είναι τα ίδια...Ρίξε τη ματιά σου στα πρόσωπα αυτών των αναρίθμητων παιδιών με τα παιδιά στην αγκαλιά, για να αντιμετωπίσουν τους ανέμους και να βαδίσουν το καλό μονοπάτι ως τη μέρα της γαλήνης.
Μαύρο Ελάφι (1863-1950)
Αρχηγός των Oglala Sioux

*ΚΑΛΗΜΕΡΑ

2009-06-23T13:09:00.008+02:00

Καλημέρα
Ξημερώνει Σάββατο.
Ωραία μέρα.

"Σάββατο", η 7η ημέρα,ο αριθμός 7 (seventh,sabbath).
Και προηγείται η(-προϋποθέτει την) "Παρασκευή" για να έρθει αυτή η 7η μέρα. Άρα κάτι σημαντικό πρέπει να γίνεται αυτό το Σάββατο..Και τί να "παρασκευάζεται" άραγε; και από ποιον;και γιατί στο κάτω κάτω τέτοια σκοτούρα για το Σάββατο; οι άλλες μέρες του πεταματού;
Κάτσε να το καλοσκεφτώ: Κυριακή,Δευτέρα,Τρίτη,Τετάρτη,Πέμπτη,Παρασκευή, Σάββατο.Και ξανά Κυριακή(1η δηλαδή, κύρια),Δευτέρα(2η), Τρίτη(3η-α!εύκολο), Τετάρτη(4η), Πέμπτη(5η), Παρασκευή (...ουφ) Σάββατο(7η).
Μάλιστα.
Αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί τέτοια πρεμούρα το Σάββατο..Να το ψάξω λίγο,τι ιδιαίτερο έχει αυτή η μέρα,η 7η,αυτός ο αριθμός 7;
Α μα βέβαια.Τώρα αρχίζω και θυμάμαι πόσες φορές έχω ακούσει να μιλάνε για το "7 τον μαγικό αριθμό"..7 τα θαύματα, 7 μέρες της εβδομάδας, 7 "τσάκρας"..τι είναι αυτά τα "τσάκραs".. με βλέπω να ψάχνομαι πάλι ..
Λοιπόν, μου τα βρήκα όλα, όχι που θα τ'άφηνα!(ευτυχώς που μου τα βρίσκω, γιατί αν περίμενα να μου τα μάθουν άλλοι..καλά)
Το "τσάκρα" λοιπόν είναι η σανσκριτική (αρχαία ινδική) λέξη για τον "τροχό".Για να μη λέμε όμως μόνο για τους αρχαίους Ινδούς, και εδώ στην Ελλάδα, κάποτε, ο Όμηρος είχε γράψει για την μάγισσα "Κίρκη"..
Και λέγοντας "τσάκρας","τροχούς", εννοούμε τα "ενεργειακά κέντρα" που έχουν όλα τα έμβια όντα,όλα τα εν ζωή πλάσματα.
Ενεργειακά κέντρα, δηλαδή τα κέντρα που διαχειρίζονται και μετασχηματίζουν την ενέργεια που "τα πάντα ρει" -γειά σου Ηράκλειτε- σε ζωή,σε κίνηση . . και σε ό,τι άλλο θέλουν.
(παρένθεση-αυτό το "ο,τι άλλο θέλουν" το συναντάμε μόνο στους ανθρώπους,οι οποίοι εκτός των άλλων έχουν και ελεύθερη βούληση,και άρα μπορεί να θέλουν να διοχετεύσουν την ενέργειά τους αλλού κι αλλού.Τρανταχτά παραδείγματα γύρω τριγύρω.πάει η παρένθεση)

Αυτά τα ενεργειακά κέντρα διαφέρουν σε αριθμό από πλάσμα σε πλάσμα.
Μπορούμε να βρούμε πλάσμα που έχει 1 ενεργειακό κέντρο (το κύριο,το 1ο, το βιολογικό δηλαδή, αυτό που ευθύνεται καθαρά και μόνο για την επιβίωση,τις βασικές λειτουργίες ενός οργανισμού,τουτ'έστιν μαμ,κακά,νάνι,αυτοπροστασία, αναπαραγωγή. τελεία)-π.χ. πεταλίδα (αυτό, το κολλημένο στο βράχο) , μπορούμε να βρούμε πλάσμα με 2,άντε και 3 ενεργειακά κέντρα(στα δελφίνια).
Στο δικό μας είδος, το ανθρώπινο, το πιό εξελιγμένο είδος του μοναδικού και υπέροχου αυτού πλανήτη, τα ενεργειακά κέντρα είναι 7!!
Ξεκινώντας από
το 1ο τσάκρα που είναι όπως είπαμε το βασικό,το βιολογικό, το "ριζικό",(μαμ κτλ κτλ)
το 2ο που είναι το "αιθερικό",ας το πούμε "αισθαντικό",αυτό που "αισθάνεται" τον κόσμο
το 3ο που είναι το "ηλιακό πλέγμα", το "κέντρο της δύναμης" ή "συναισθηματικό",
(τώρα είναι που γινόμαστε "άνθρωποι"-) το 4ο που είναι το κέντρο της καρδιάς, ας το πούμε "αγάπη"
το 5ο που είναι το κέντρο της έκφρασης,της επικοινωνίας και της έμπνευσης,το λένε και "πνευματικό"
το 6ο που είναι το κέντρο του "εσωτερικού ματιού", ή αλλιώς "τρίτο μάτι", ή απλοϊκά "διαίσθηση"...

καιαιαιαιαιαι...ναι!
το 7ο! που είναι το τελευταίο,το "τσάκρα του στέμματος",
"το κορυφαίο τσάκρα,είναι η έδρα της ύψιστης ανθρώπινης τελειότητας,και απεικονίζεται συχνά να αιωρείται πάνω από το κεφάλι..
Λάμπει με όλα τα χρώματα της ίριδος,με κυρίαρχο χρώμα το βιολετί..Όπως ακριβώς όλα τα χρώματα του φάσματος ενώνονται στο λευκό άχρωμο φώς, έτσι και το κορυφαίο τσάκρα ενώνει μέσα του όλες τις ενέργειες των κατώτερων κέντρων.Είναι η πηγή και η αφετηρία για την εκδήλωση των ενεργειών όλων των άλλων κέντρων..Εδώ βιώνουμε την Ενότητα με την αρχέγονη θεϊκή αρχή της οποίας όλοι είμαστε μέρος.."
"..αν μάθουμε και κατανοήσουμε το πλήρες φάσμα του σκοπού και του τρόπου λειτουργίας των ανθρώπινων ενεργειακών κέντρων,αποκτάμε ενοράσεις για τις δυνατότητες τελειοποίησης που έχει ο άνθρωπος, δυνατότητες τόσο συναρπαστικές και υψηλές, ώστε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αισθανθούμε δέος για το θαύμα της Δημιουργίας.."
Ισχύει!
Τά 'χω όλα αυτά!
Και σώμα είμαι που ξέρει και λειτουργεί,και αισθήσεις είμαι και αισθάνομαι,και δύναμη και ενέργεια είμαι,και καρδιά έχω και αγαπάω,και πνεύμα έχω (όχι αυτό που λένε "αυτός κάνει πνεύμα", το Άλλο),και η διαίσθηση μου λειτουργεί κανονικότατα όταν την ακούω και δεν την πνίγω,και δέος νιώθω..και αυτό το κορυφαίο έχω... .. .. πως να το πω τώρα αυτό,ο καθένας μας έχει κι άλλες λέξεις.. Εγώ λοιπόν δεν του βάζω λέξεις!ΧΑ! 7 φορές ΧΑ!
Ουπς!
Κάτσε, το πλάσμα με τα 7 ενεργειακά κέντρα σκέφτηκε και κάτι άλλο σχετικό με το 7!
Πως αριθμούμε, από την αρχαιότητα ακόμα, εδώ στην Ελλάδα με γράμματα; α,β,γ,δ,ε,στ,ζ.. Το 7 το γράφουμε Ζ;;
τι συμβολίζει το Ζ;;
Ψάχνουμε πάλι!
Ζ!
Το σύμβολο του κεραυνού! Το σύμβολο του "ηλεκτρισμού"! Το σύμβολο του Δία, βέεεβαια, ο Ζευς..ο πατέρας όλων των Θεών..ο γιός του Κρόνου και της Ρέας..Κρόνος όπως Χρόνος;; Ρέα όπως Ρέω;;Ροή;;αυτός που "σκότωσε" τον Κρόνο και έγινε ο "Θεός των Θεών";;Αυτός που υπάρχει με διαφορετικά ονόματα σε όλες τις μυθολογίες του κόσμου;
Αυτός ο Ζευς;
Σα να συμφωνούνε τα πράγματα όλα και σαν να Αρχίζω σιγά σιγά κάτι να υποψιάζομαι..
7η μέρα, το 7ο κέντρο μου..Το Σάββατο..

και η 6η, η "παρασκευή" αφορά ..στη διαίσθησή μου;;
ξαναγυρνάω στο 6ο κέντρο να βρώ την απάντηση.
"Σκοπός και λειτουργία του 6ου τσάκρα είναι η συνειδητή αντίληψη του Είναι.Το κέντρο αυτό είναι η έδρα των ανώτερων νοητικών δυνάμεων,της διανοητικής μας ικανότητας να διακρίνουμε,της μνήμης και της θέλησής μας.Στο φυσικό επίπεδο (στο σώμα μας) είναι το ανώτατο κέντρο ελέγχου του κεντρικού νευρικού μας συστήματος.."

"συνειδητή αντίληψη του Είναι".."Παρασκευή"...
Δηλαδή "παρασκευάζω" τον εαυτό μου ώστε να αντιλαμβάνεται συνειδητά οτι...Είναι!;;οτι Υπάρχω;;Αρκεί να ΔΩ ότι ΥΠΑΡΧΩ;

Για να έρθει το "Σάββατο" και "να βιώσω την Ενότητα με την αρχέγονη θεϊκή αρχή";..ο Ζευς..
..Κοίτα να δεις το Σάββατο..
ΩΩΩΩωωωωωχ, ωωωχ ωχΧ...Πάλι ερωτήσεις γεννήθηκαν...

και πρώτα πρώτα Γιατί εγώ, το "γιορτάζω" λάθος το Σάββατό μου..;
Γιατί κάθε Σάββατο μ' έχουν βάλει και τρέχω στα super market και τις λαϊκές, να προλάβω να ψωνίσω, γιατί τις υπόλοιπες μέρες τρέχω στην δουλεία;;;(καλά μπήκε ο τόνος, δεν είναι λάθος).
Γιατί τα Σάββατα είναι η καθιερωμένη "γενική" του σπιτιού, η καθιερωμένη ντάγκλα του καναπέ, η καθιερωμένη "κοινωνική" έξοδος μαζί με τ' άλλα αρνιά;;;
Μήπως και την Παρασκευή μου την τιμώ ανάλογα;
Μήπως όλες τις μέρες μου;;
Αυτό δεν είναι στα βιβλία.Αυτό τώρα είναι δικός μου λογαριασμός και μόνο.
Ναι! ¨ΟΧΙ! ΖΖΖ!
το αλλάζω ΤΩΡΑ!Αρχίζω ΤΩΡΑ απ'την αρχή!
ΤΩΡΑ σου το λέω εαυτέ μου,σ'το υπόσχομαι στη μέρα μου,
κάθε μέρα ΕΙΝΑΙ γιορτή!
ΤΩΡΑ σηκώνομαι στα πόδια μου και ΤΩΡΑ τραγουδάω βροντερά -σαν τον Δία και σαν τον Νικόλα,και σαν όλους, σαν κι εμένα ..

"αφήνω πίσω
τις αγορές
και τα παζάρια
θέλω να τρέξω
στις καλαμιές και τα λιβάδια
να ΞΑΝΑΓΙΝΩ
καβαλλάρης
και ξαναέλα να με πάρεις
ΟΥΡΑΝΕ"

..για να με κατακεραυνώσω 7 φορές!

6:34 πμ
ξημερώνει Σάββατο. Υπάρχω.
Καλημέρα.

.
. .
. . .
. . . .